อนุพันธ์อันดับสอง
{{#invoke:sidebar|collapsible | class = plainlist | titlestyle = padding-bottom:0.25em; | pretitle = บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ | title = แคลคูลัส | image = | listtitlestyle = text-align:center; | liststyle = border-top:1px solid #aaa;padding-top:0.15em;border-bottom:1px solid #aaa; | expanded = Differential
| abovestyle = padding:0.15em 0.25em 0.3em;font-weight:normal; | above = ทฤษฎีบทมูลฐาน แม่แบบ:Startflatlist
แม่แบบ:Endflatlistแม่แบบ:Startflatlist
| list2name = อนุพันธ์ | list2titlestyle = display:block;margin-top:0.65em; | list2title = แคลคูลัสเชิงอนุพันธ์ | list2 =
แม่แบบ:Sidebar
| list3name = ปริพันธ์ | list3title = แคลคูลัสเชิงปริพันธ์ | list3 =
แม่แบบ:Sidebar
| list4name = อนุกรม | list4title = อนุกรม | list4 =
แม่แบบ:Sidebar
| list5name = เวกเตอร์ | list5title = แคลคูลัสเวกเตอร์ | list5 =
แม่แบบ:Sidebar
| list6name = หลายตัวแปร | list6title = แคลคูลัสหลายตัวแปร | list6 =
แม่แบบ:Sidebar
| list7name = พิเศษ | list7title = พิเศษ | list7 = แม่แบบ:Startflatlist
}}

ในแคลคูลัส อนุพันธ์อันดับสอง (แม่แบบ:Langx) ของฟังก์ชัน แม่แบบ:Math คือ อนุพันธ์ของอนุพันธ์ของ แม่แบบ:Math อนุพันธ์อันดับสองสามารถกล่าวในลักษณะไม่เป็นทางการได้ว่าเป็น "อัตราการเปลี่ยนแปลงของอัตราการเปลี่ยนแปลง" ตัวอย่างเช่น อนุพันธ์อันดับสองของตำแหน่งของวัตถุเทียบกับเวลาคือความเร่งขณะหนึ่งของวัตถุ หรืออัตราที่ความเร็วของวัตถุเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา
ในสัญกรณ์ไลบ์นิซโดยที่ แม่แบบ:Math คือ ความเร่ง, แม่แบบ:Math คือ ความเร็ว, แม่แบบ:Mvar คือ เวลา, แม่แบบ:Math คือ ตำแหน่ง และ d คือ "เดลตา" หรือการเปลี่ยนแปลงขณะหนึ่ง นิพจน์สุดท้าย คือ อนุพันธ์อันดับสองของตำแหน่ง (แม่แบบ:Math) เทียบกับเวลา
บนกราฟของฟังก์ชัน อนุพันธ์อันดับสองสอดคล้องกับความโค้ง หรือความเว้าของกราฟ กราฟของฟังก์ชันที่มีอนุพันธ์อันดับสองเป็นลบจะเว้าบนในขณะที่กราฟของฟังก์ชันที่มีอนุพันธ์อันดับสองเป็นลบจะโค้งในทิศตรงกันข้าม
กฎยกกำลังอนุพันธ์อันดับสอง
กฎยกกำลังสำหรับอนุพันธ์อันดับหนึ่ง หากกระทำสองครั้งจะสามารถสร้างกฎยกกำลังอนุพันธ์อันดับสองได้ดังนี้
สัญกรณ์
อนุพันธ์อันดับสองของ โดยมากจะเขียนเป็น [1][2] ซึ่งคือ
เมื่อใช้สัญกรณ์ของไลบ์นิซสำหรับอนุพันธ์ อนุพันธ์อันดับสองของตัวแปรตาม แม่แบบ:Mvar เทียบตัวแปรอิสระ แม่แบบ:Mvar จะเขียนได้ว่าที่มาของสัญกรณ์นี้คือ
ตัวอย่าง
เมื่อพิจารณาฟังก์ชัน
อนุพันธ์ของ คือ ฟังก์ชัน
อนุพันธ์อันดับสองของ คือ อนุพันธ์ของ กล่าวคือ
ความสัมพันธ์กับกราฟ

ความเว้า
อนุพันธ์อันดับสองของฟังก์ชัน แม่แบบ:Math สามารถใช้เพื่อกำหนด ความเว้า ของกราฟของ [2] ฟังก์ชันที่มีอนุพันธ์อันดับสองเป็นบวกเรียก เว้าบน (หรือ นูน) ซึ่งมีความหมายว่าใกล้จุดที่สัมผัสกับฟังก์ชัน เส้นสัมผัสจะอยู่ใต้กราฟของฟังก์ชัน ในทำนองเดียวกัน ฟังก์ชันที่มีอนุพันธ์อันดับสองเป็นลบจะเรียกว่า เว้าล่าง (หรือ เว้า) และเส้นสัมผัสใกล้กับจุดที่สัมผัสจะอยู่เหนือกราฟของฟังก์ชัน
จุดเปลี่ยนเว้า
ถ้าอนุพันธ์อันดับสองของฟังก์ชันเปลี่ยนเครื่องหมาย กราฟของฟังก์ชันจะเปลี่ยนจากเว้าล่างไปเป็นเว้าบนหรือกลับกัน จุดที่ทำให้เครื่องหมายเปลี่ยนนี้เรียกว่า จุดเปลี่ยนเว้า (inflection point) หากอนุพันธ์อันดับสองเป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง แล้วอนุพันธ์อันดับสองต้องมีค่าเป็นศูนย์ที่จุดเปลี่ยนเว้าใด ๆ แม้ว่าไม่ใช่ทุกจุดที่อนุพันธ์อันดับสองเป็นศูนย์จะต้องเป็นจุดเปลี่ยนเว้าก็ตาม
การทดสอบอนุพันธ์อันดับสอง
ความสัมพันธ์ระหว่างอนุพันธ์อันดับสองกับกราฟสามารถใช้เพื่อทดสอบว่าจุดนิ่งของฟังก์ชัน (คือ จุดที่ ) ว่าใช่ค่าสูงสุดเฉพาะที่หรือค่าต่ำสุดเฉพาะที่ไหม
- ถ้า , แล้ว มีค่าสูงสุดเฉพาะที่ที่
- ถ้า , แล้ว มีค่าต่ำสุดเฉพาะที่ที่
- ถ้า การทดสอบอนุพันธ์อันดับสองใช้ไม่ได้กับจุด นี้ อาจเป็นจุดเปลี่ยนเว้าได้
เหตุผลที่อนุพันธ์อันดับสองให้ผลลัพธ์เหล่านี้สามารถเห็นได้จากการเปรียบเทียบในชีวิตจริง พิจารณารถคันหนึ่งวิ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงในตอนแรกแต่มีความเร่งเป็นลบ เห็นได้ชัดว่าตำแหน่งของรถ ณ จุดที่ความเร็วถึงศูนย์จะมีระยะทางเป็นค่าสูงสุดจากตำแหน่งเริ่มต้น หลังจากเวลานี้ ความเร็วจะกลายเป็นลบและรถจะถอยหลัง การเปรียบเทียบนี้ใช้ได้เช่นเดียวกับค่าต่ำสุด โดยทำให้รถในตอนแรกมีความเร็วเป็นลบมากแต่มีความเร่งเป็นบวกตรงกันข้ามกับกรณีของค่าสูงสุด
ลิมิต
สามารถเขียนลิมิตเพียงลิมิตเดียวแทนอนุพันธ์อันดับสองได้ดังนี้ลิมิตนี้เรียกว่าอนุพันธ์สมมาตรอันดับสอง[3][4] อนุพันธ์สมมาตรอันดับสองอาจหาค่าได้ แม้ว่าอนุพันธ์อันดับสองโดยนิยามปกติจะหาไม่ได้ก็ตาม
นิพจน์ทางขวาสามารถเขียนเป็นผลหารเชิงผลต่างของผลหารเชิงผลต่างได้ดังนี้ลิมิตนี้สามารถมองได้เป็นรูปแบบที่ต่อเนื่องของผลต่างอันดับสองของลำดับ
อย่างไรก็ตาม การที่ลิมิตข้างต้นหาค่าได้ไม่ได้หมายว่าฟังก์ชัน นั้นมีอนุพันธ์อันดับสอง ลิมิตข้างต้นให้ความเป็นไปได้ในการคำนวณอนุพันธ์อันดับสอง แต่ไม่ใช่นิยาม ตัวอย่างค้าน เช่น ฟังก์ชันเครื่องหมาย ซึ่งนิยามว่าฟังก์ชันเครื่องหมายไม่ต่อเนื่องที่ศูนย์ ดังนั้นอนุพันธ์อันดับสองที่ หาค่าไม่ได้ แต่ลิมิตข้างต้นหาค่าได้ที่
การประมาณกำลังสอง
เช่นเดียวกับอนุพันธ์อันดับหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการประมาณเส้นตรง อนุพันธ์อันดับสองก็เกี่ยวข้องกับการประมาณกำลังสองที่ดีที่สุดของฟังก์ชัน แม่แบบ:Math เป็นฟังก์ชันกำลังสองซึ่งมีอนุพันธ์อันดับหนึ่งและสองที่เหมือนกับของ แม่แบบ:Math ที่จุดหนึ่ง ๆ สูตรของการประมาณกำลังสองที่ดีที่สุดของ แม่แบบ:Math รอบ ๆ จุด แม่แบบ:Math คือการประมาณกำลังสองคือพหุนามเทย์เลอร์อันดับที่สองสำหรับฟังก์ชันที่มีจุดศูนย์กลางที่ แม่แบบ:Math
ค่าเฉพาะและเวกเตอร์เฉพาะของอนุพันธ์อันดับสอง
เงื่อนไขขอบจำนวนมากสามารถหาสูตรสำหรับค่าเฉพาะและเวกเตอร์เฉพาะของอนุพันธ์อันดับสองออกมาได้โดยชัดแจ้ง สมมติให้ และเงื่อนไขขอบดิริชเลต์เอกพันธ์ุ (เช่น โดยที่ แม่แบบ:Math เป็นเวกเตอร์เฉพาะ) ค่าเฉพาะเป็น และเวกเตอร์เฉพาะที่สอดคล้องกัน (เรียกอีกอย่างว่า ฟังก์ชันเฉพาะ ) คือ จะได้ แม่แบบ:ไม่ตัด เมื่อ แม่แบบ:ไม่ตัด
สำหรับกรณีอื่น ๆ ที่เป็นที่รู้จัก ดูที่ค่าเฉพาะและเวกเตอร์เฉพาะของอนุพันธ์อันดับสอง
การวางนัยทั่วไปสู่มิติที่สูงขึ้น
เมทริกซ์เฮสเซียน
แม่แบบ:หลัก อนุพันธ์อันดับสองวางนัยทั่วไปในมิติที่สูงกว่าผ่านแนวคิดของอนุพันธ์ย่อยอันดับสอง สำหรับฟังก์ชัน แม่แบบ:Math อนุพันธ์ย่อยอันดับสองประกอบด้วยอนุพันธ์ย่อยดังนี้
และอนุพันธ์ย่อยผสม
ในบางกรณี เช่นเมื่ออนุพันธ์อันดับสองทุกตัวเป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง เราสามารถนำอนุพันธ์อันดับสองทั้งหมดประกอบกันเป็นเมทริกซ์สมมาตร เรียกว่า เมทริกซ์เฮสเซียน ค่าเฉพาะของเมทริกซ์นี้สามารถใช้ทดสอบอนุพันธ์อันดับสองของฟังก์ชันหลายตัวแปร (ดูเพิ่มที่ การทดสอบอนุพันธ์ย่อยอันดับสอง)
ตัวดำเนินการลาปลาส
แม่แบบ:หลัก การวางนัยทั่วไปอีกรูปแบบหนึ่งของอนุพันธ์อันดับสอง คือ ตัวดำเนินการลาปลาส ซึ่งเป็นตัวดำเนินการดิฟเฟอเรนเชียล (หรือ ) ที่กำหนดโดย
ลาปลาเซียนของฟังก์ชันเท่ากับไดเวอร์เจนซ์ของเกรเดียนต์ และเท่ากับรอยของเมทริกซ์เฮสเซียน
ดูเพิ่ม
- ความเชิร์ป อนุพันธ์อันดับสองของเฟสขณะหนึ่ง
- ผลต่างอันตะ ใช้ในการประมาณอนุพันธ์อันดับสอง
- การทดสอบอนุพันธ์ย่อยอันดับสอง
- ความสมมาตรของอนุพันธ์อันดับสอง
อ้างอิง
อ่านเพิ่มเติม
สิ่งพิมพ์
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
หนังสือออนไลน์
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation
- แม่แบบ:Citation