เอเสเคียล 2

จาก testwiki
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แม่แบบ:Short description แม่แบบ:กล่องข้อมูลบทของคัมภีร์ไบเบิล เอเสเคียล 2 (แม่แบบ:Langx) เป็นบทที่ 2 ของหนังสือเอเสเคียลในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือเอเสเคียลประกอบด้วยคำเผยพระวจนะที่ถือว่าเป็นของผู้เผยพระวจนะ/ปุโรหิตเอเสเคียล เป็นหนึ่งในหนังสือหมวดผู้เผยพระวจนะ[1] บทที่ 2 ของหนังสือเอเสเคียล เป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาที่ครอบครุมตั้งแต่ แม่แบบ:อิงไบเบิล ถึงเอเสเคียล 3:15 "เอเสเคียลได้รับมอบหมาย [จากพระเจ้า] ให้ไปยัง 'ประชาชาติที่มักกบฏ' คืออิสราเอล" และประกาศพระวจนะของพระเจ้าแม่แบบ:Sfn

ต้นฉบับ

หนังสือเอเสเคียลในฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) จากฉบับสำเนาเก่า
ส่วนต้นของหนังสือเอเสคียลในภาษาละตินจากฉบับกีกัส (Codex Gigas) สำเนาต้นฉบับในยุคกลางที่หลงเหลืออยู่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (จากต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13)

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 10 วรรค เมื่อนับตามจำนวนวรรคแล้ว บทนี้คือเป็นบทที่สั้นที่สุดในหนังสือเอเสเคียล

พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)แม่แบบ:Sfn

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; 𝔊B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; 𝔊A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; Q; 𝔊Q; ศตวรรษที่ 6)แม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Efn

วรรค 2

ในขณะที่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้านั้น พระวิญญาณทรงเข้ามาในข้าพเจ้า
และทรงตั้งข้าพเจ้าให้ยืนขึ้น
ข้าพเจ้าได้ยินพระองค์ผู้ตรัสกับข้าพเจ้า[2]
  • "พระวิญญาณ": เป็น "การเสริมพลัง" ว่าวิวรณ์และข้อความของเอเสเคียลมาจากพระเจ้าแม่แบบ:Sfn แอนดรูว์ บี. เดวิดสัน (Andrew B. Davidson) ตั้งข้อสังเกตว่าพระวิญญาณ "ไม่ได้ถูกกล่าวโดยตรงว่าเป็นพระวิญญาณของพระเจ้า แม้ว่าจะมีนัยหมายถึงเช่นนั้นก็ตาม" เดวิดสันเสนอว่าคำอ่านอาจเป็นเพียงว่า "วิญญาณเข้ามาในข้าพเจ้า" ("spirit entered me")[3]

วรรค 3

และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า "บุตรมนุษย์เอ๋ย เราส่งเจ้าไปยังคนอิสราเอล ไปยังประชาชาติที่มักกบฏ ผู้ซึ่งได้กบฏต่อเรา ทั้งตัวเขาและบรรพบุรุษของเขาได้ละเมิดต่อเราจนถึงทุกวันนี้"[4]

เดวิดสันตั้งข้อสังเกตว่าในตอนแรก ผู้คนที่เอเสเคียลถูกส่งไปหาเรียกว่า "คนอิสราเอล" แต่จากนั้นก็ถูกเรียกว่า "ประชาชาติ" (goyim, รูปพหูพจน์: พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัยเรียกว่า "ชนชาติที่ชอบกบฏ")[5] อาจหมายถึงสองราชวงศ์ของอิสราเอลคือราชอาณาจักรเหนือและใต้ หรืออาจหมายถึง "ประชาชน [ของอิสราเอล] โดยรวมซึ่งถือว่าประกอบด้วยกลุ่มคนที่ใหญ่กว่า"[3]

วรรค 10

แล้วพระองค์ทรงคลี่หนังสือนั้นออกต่อหน้าข้าพเจ้า
มีตัวหนังสือเขียนอยู่ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
มีบทคร่ำครวญ คำไว้ทุกข์ และคำวิบัติเขียนอยู่บนนั้น[6]
  • "ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง": ม้วนหนังสือนี้ได้รับการบรรยายว่าเต็มไปด้วยข้อความทั้งสองด้าน แตกต่างจากม้วนหนังสือทั่วไปที่เขียนข้อความเพียงด้านเดียว ซึ่งเน้นถึงข้อเท็จจริงว่าพระเจ้าเป็นผู้ประทานคำพยากรณ์แก่เอเสเคียลแม่แบบ:Sfn อาจบ่งบอกถึงความรู้ในม้วนหนังสือของเยเรมีย์ (แม่แบบ:อิงไบเบิล)แม่แบบ:Sfn

ดูเพิ่ม

หมายเหตุ

แม่แบบ:รายการหมายเหตุ

อ้างอิง

แม่แบบ:รายการอ้างอิง

บรรณานุกรม

แหล่งข้อมูลอื่น

ศาสนายูดาห์

ศาสนาคริสต์

แม่แบบ:หนังสือเอเสเคียล

  1. Theodore Hiebert et al., 1996. The New Interpreter's Bible: Volume VI. Nashville: Abingdon.
  2. แม่แบบ:อิงไบเบิล THSV11
  3. 3.0 3.1 Davidson, A. B. (1893), Ezekiel 2 in the Cambridge Bible for Schools and Colleges, accessed on 7 July 2024
  4. แม่แบบ:อิงไบเบิล THSV11
  5. แม่แบบ:อิงไบเบิล: TNCV
  6. แม่แบบ:อิงไบเบิล THSV11