เยเรมีย์ 1

จาก testwiki
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แม่แบบ:Short description แม่แบบ:กล่องข้อมูลบทของคัมภีร์ไบเบิล

เยเรมีย์ 1 (แม่แบบ:Langx) เป็นบทแรกของหนังสือเยเรมีย์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ เป็นหนึ่งในหนังสือหมวดเนวีอิมหรือหมวดผู้เผยพระวจนะ ประกอบด้วยคำเผยพระวจนะของผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ บทที่ 1 ของหนังสือเยเรมีย์ทำหน้าที่เป็นบทนำของหนังสือและเกี่ยวข้องกับการทรงเรียกเยเรมีย์ให้เป็นผู้เผยพระวจนะแม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Sfn

ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 19 วรรคตั้งแต่มีการแบ่งคัมภีร์ไบเบิลเป็นบทในยุคกลาง

พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)แม่แบบ:Sfn

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; 𝔊B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: 𝔊S; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; 𝔊A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; Q; 𝔊Q; ศตวรรษที่ 6)แม่แบบ:Sfn

โครงสร้าง

ฉบับพระเจ้าเจมส์ใหม่ (NKJV) แบ่งบทนี้ดังต่อไปนี้:

เจ. เอ. ทอมพ์สัน (J. A. Thompson) แบ่งบทนี้ดังต่อไปนี้:แม่แบบ:Sfn

คำนำ (1:1–3)

คำนำ (วรรค 1–3) เป็นการแนะนำหนังสือทั้งเล่มโดยระบุการอ้างที่เชื่อถือได้ของเนื้อหาในหนังสือแม่แบบ:Sfn เป็นเวลา 40 ปีที่เยเรมีย์ถ่ายทอดพระวจนะของพระยาห์เวห์ไปสู่ประชาชนตั้งแต่ปีที่ 13 ในรัชกาลของกษัตริย์โยสิยาห์ (627 ปีก่อนคริสตกาล) จนกระทั่งประชาชนถูกกวาดต้อนออกจากเยรูซาเล็ม (587 ปีก่อนคริสตกาล)แม่แบบ:Sfn

วรรค 1

ถ้อยคำของเยเรมีย์บุตรของฮิลคียาห์ เยเรมีย์เป็นหนึ่งในหมู่ปุโรหิต อยู่เมืองอานาโธทในแผ่นดินของเผ่าเบนยามิน[1]

แม่แบบ:โครงส่วน

วรรค 2

พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ในรัชกาลของโยสิยาห์โอรสของอาโมน กษัตริย์แห่งยูดาห์ในปีที่ 13 แห่งการครองราชย์ของพระองค์[2]

"ปีที่ 13 แห่งการครองราชย์ของพระองค์": พันธกิจของเยเรมีย์เริ่มต้นเมื่อประมาณ 627 ปีก่อนคริสตกาลแม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Sfn แม่แบบ:โครงส่วน

วรรค 3

และมีมาในรัชกาลของเยโฮยาคิมโอรสของโยสิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ จนถึงสิ้นปีที่ 11 แห่งรัชกาลเศเดคียาห์โอรสของโยสิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ เมื่อมีการกวาดชาวกรุงเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยในเดือนที่ห้า[3]

"เดือนที่ห้า": พันธกิจอย่างเป็นทางการของเยเรมีย์สิ้นสุดลงในช่วงเวลาที่ประชาชนถูกกวาดต้อนออกจากเยรูซาเล็ม (กรกฎาคม/สิงหาคม 587 ปีก่อนคริสตกาล) ในช่วงต้นของศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาลแม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Sfn

การทรงเรียกเยเรมีย์ (1:4–10)

"การทรงเรียกเยเรมีย์" ในภาพพิมพ์แกะไม้ในปี ค.ศ. 1860 โดย Julius Schnorr von Karolsfeld

เรื่องราวการทรงเรียกเยเรมีย์เป็นการรับรองว่าเยเรมีย์เป็นผู้เผยพระวจนะแท้แม่แบบ:Sfn วรรค 4–10 ประกอบด้วยกวีนิพนธ์ในรูปบทสนทนาระหว่างเยเรมีย์ที่พูดในฐานะบุคคลที่หนึ่ง และพระยาห์เวห์ซึ่งพระดำรัสของพระองค์เขียนในฐานะข้อความที่ยกมาแม่แบบ:Sfn ส่วนต่อมา (วรรค 11–19) อยู่รูปความร้อยแก้วเกี่ยวกับนิมิตแม่แบบ:Sfn

วรรค 4

พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า[4]

รูปความนี้ถูกนำมาใช้ซ้ำในเยเรมีย์ 2:1แม่แบบ:Sfn

วรรค 5

"เราได้รู้จักเจ้าก่อนที่เราได้ก่อร่างตัวเจ้าขึ้นในครรภ์
และก่อนที่เจ้าคลอดจากครรภ์ เราก็ได้กำหนดตัวเจ้าไว้
เราได้แต่งตั้งเจ้าเป็นผู้เผยพระวจนะแก่บรรดาประชาชาติ"[5]

แม่แบบ:โครง-ส่วน

วรรค 6

แล้วข้าพเจ้าก็กราบทูลว่า
ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์เจ้านาย ดูเถิด ข้าพระองค์พูดไม่เป็นเพราะข้าพระองค์เป็นเด็ก[6]

แม่แบบ:โครง-ส่วน

วรรค 7

แต่พระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า
"อย่าพูดว่าเจ้าเป็นเด็ก
เพราะเจ้าต้องไปหาทุกคนที่เราใช้ให้เจ้าไป
และทุกสิ่งที่เราบัญชาเจ้า เจ้าต้องพูด[7]

แม่แบบ:โครง-ส่วน

วรรค 8

อย่ากลัวพวกเขาเลย
fเพราะเราอยู่กับเจ้า เพื่อช่วยกู้เจ้า"
พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ[8]

แม่แบบ:โครง-ส่วน

วรรค 9

แล้วพระยาห์เวห์เหยียดพระหัตถ์สัมผัสปากข้าพเจ้า
และพระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า
"นี่แน่ะ เราเอาถ้อยคำของเราใส่ในปากของเจ้า[9]

แม่แบบ:โครง-ส่วน

สองนิมิต (1:11–16)

วรรค 11–16 บันทึกสนทนาระหว่างเยเรมีย์ที่พูดในฐานะบุคคลที่ 1 กับพระยาห์เวห์ที่พระดำรัสของพระองค์เขียนในฐานะข้อความที่ยกมาแม่แบบ:Sfn เยเรมีย์เห็นนิมิตของ "กิ่งของต้นอัลมอนด์" (วรรค 11–12) และจากนั้นจึงเป็นนิมิตของ "หม้อเดือดที่เทมาจากทางทิศเหนือ" (วรรค 13–16)แม่แบบ:Sfn เป็นพระยาห์เวห์ไม่ทรงตีความทั้งสองนิมิต (เยเรมีย์ไม่ใช่ผู้ตีความ) นิมิตแรกเพื่อให้ผู้เผยพระวจนะ (และผู้อ่าน) มั่นใจในความของเป็นแท้ของคำเผยพระวจนะ นิมิตที่สองบ่งชี้ถึง "ศัตรูจากทางทิซเหนือ" ซึ่งเผยในแม่แบบ:อิงไบเบิล ว่าหมายถึงบาบิโลนแม่แบบ:Sfn

วรรค 11–12

ดอกอัลมอนด์ในอิหร่าน
และพระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า "เยเรมีย์เอ๋ย เจ้าเห็นอะไร?"
ข้าพเจ้ากราบทูลว่า "ข้าพระองค์เห็นกิ่งของต้นอัลมอนด์"
แล้วพระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า
"เจ้าเห็นถูกต้องแล้ว เพราะเราเฝ้าดูถ้อยคำของเรา เพื่อจะทำให้สำเร็จ"[10]

แม่แบบ:โครง-ส่วน

วรรค 13

พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าครั้งที่สองว่า "เจ้าเห็นอะไร?”"
ข้าพเจ้ากราบทูลว่า "ข้าพระองค์เห็นหม้อใบหนึ่งกำลังเดือดอยู่ ปากหม้อเทมาจากทางทิศเหนือ"[11]

ศัตรูของอิสราเอล "มักมาจากทิศเหนือ": คัมภีร์ไบเบิลเยรูซาเล็มตั้งข้อสังเกตว่าเอเสเคียล 26:7 และโยเอล 2:20 ก็กล่าวถึงประเด็นนี้ด้วย[12]

วรรค 15

"เพราะนี่แน่ะ
เรากำลังร้องเรียกทุกตระกูลแห่งบรรดาราชอาณาจักรทิศเหนือ" พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ
"พวกเขาจะมา และต่างก็จะวางบัลลังก์ของตนไว้
ตรงทางเข้าประตูกรุงเยรูซาเล็ม
เพื่อสู้กับกำแพงที่ล้อมรอบ
และสู้กับเมืองทั้งสิ้นของยูดาห์"[13]

แม่แบบ:โครง-ส่วน

พระบัญชาและพระสัญญา (1:17–19)

แม่แบบ:โครง-ส่วน

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

แม่แบบ:รายการอ้างอิง

บรรณานุกรม

แหล่งข้อมูลอื่น

ศาสนายูดาห์

ศาสนาคริสต์

แม่แบบ:หนังสือเยเรมีย์