เอสเธอร์ 1

จาก testwiki
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แม่แบบ:Short description แม่แบบ:กล่องข้อมูลบทของคัมภีร์ไบเบิล

เอสเธอร์ 1 (แม่แบบ:Langx) เป็นบทแรกของหนังสือเอสเธอร์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์แม่แบบ:Sfn ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือเอสเธอร์เป็นใคร นักวิชาการสมัยใหม่พิสูจน์ได้ว่าขั้นสุดท้ายของต้นฉบับภาษาฮีบรูน่าจะถูกเขียนเมื่อศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลแม่แบบ:Sfn บทที่ 1 และ 2 มีฐานะเป็นบทเปิดเรื่องของหนังสือเอสเธอร์แม่แบบ:Sfn บทที่ 1 บันทึกถึงเรื่องงานเลี้ยงของกษัตริย์อาหสุเอรัสแห่งเปอร์เซียจนถึงเรื่องการปลดราชินีวัชทีจากตำแหน่งแม่แบบ:Sfn

ต้นฉบับ

’’Megillat Esther’’ หรือ “ม้วนหนังสือเอสเธอร์” (ศตวรรษที่ 18)

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 22 วรรคตั้งแต่ศตวรรษที่ 16

พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)แม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Efn

ยังมีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; 𝔊B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: 𝔊S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; 𝔊A; ศตวรรษที่ 5)แม่แบบ:Sfn

งานเลี้ยงหลวงแก่ข้าราชการ (1:1–4)

ส่วนเปิดของเรื่องกล่าวถึงงานเลี้ยงอันหรูหราที่จัดขึ้นเป็นเวลา 180 วันโดยกษัตริย์อาหสุเอรัสแห่งเปอร์เซียให้แก่ข้าราชการจากทั่วจักรวรรดิเปอร์เซียแม่แบบ:Sfn

วรรค 1

อยู่มาในรัชสมัยของอาหสุเอรัส คืออาหสุเอรัสผู้ทรงครอบครอง 127 มณฑล ตั้งแต่อินเดียถึงคูช[1]
  • "อาหสุเอรัส": โดยทั่วไประบุว่าเป็นกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 (485–464 ปีก่อนคริสตกาล)[2] ในเอสเธอร์ 10:1 พระนามถูกเขียนว่า Achashresh[3] ซึ่งแสดงความคล้ายคลึงอย่างมากกับพระนามที่บันทึกโดยชาวกรีกว่า Axeres หรือ Xerxes[4]
มีกษัตริย์อีก 2 พะรองค์ที่เรียกด้วยพระนามนี้ในพันธสัญญาเดิม:[5]
  • "ตั้งแต่อินเดียถึงคูช": จากความในภาษาแม่แบบ:Langx, mê-hō-dū wə-‘aḏ-kūsh[6] ศิลาฤกษ์ที่ค้นพบในแหล่งขุดค้นที่พระราชวังเปอร์เซเปอลิสแสดงตำแหน่งและอาณาเขตของกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 ซึ่งคล้ายคลึงกับของอาหสุเอรัสอย่างมาก[7] ดังความต่อไปนี้:
"เราคือเซอร์ซีส กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ กษัตริย์เพียงหนึ่งเดียว กษัตริย์แห่งประเทศ (ทั้งปวงที่พูด) ทุกภาษา กษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกอันกว้างใหญ่และไพศาลแห่งนี้… ต่อไปนี้เป็นประเทศต่าง ๆ นอกเหนือไปจากเปอร์เซียซึ่งเราเป็นกษัตริย์ … ซึ่งส่งบรรณาการให้กับเรา ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เราบัญชากับพวกเขา ที่พวกเขาทำและปฏิบัติตามกฎหมายของเรา เมเดีย, เอลาม … อินเดีย … (และ) คูช."[8]
การอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนอันกว้างใหญ่ได้รับการยืนยันโดยเฮอรอโดทัส (Histories III.97; VII.9, 65, 69f).[9]

วรรค 2

ในเวลานั้น เมื่อกษัตริย์อาหสุเอรัสประทับบนราชบัลลังก์ในสุสาเมืองป้อม[10]

แม่แบบ:โครง-ส่วน

วรรค 3

ในปีที่สามแห่งรัชกาลของพระองค์ พระองค์ประทานการเลี้ยงแก่เจ้านายและข้าราชการทั้งสิ้นของพระองค์ นายทัพนายกองแห่งเปอร์เซียและมีเดีย ขุนนางและผู้ว่าราชการมณฑลต่างๆ เฝ้าอยู่เฉพาะพระพักตร์พระองค์[11]

แม่แบบ:โครง-ส่วน

งานเลี้ยงหลวงแก่ประชาชนในสุสา (1:5–9)

แม่แบบ:โครง-ส่วน

วัชทีทรงปฏิเสธที่จะทำตามพระบัญชาของกษัตริย์ (1:10–22)

แม่แบบ:โครง-ส่วน

ดูเพิ่ม

หมายเหตุ

แม่แบบ:รายการหมายเหตุ

อ้างอิง

แม่แบบ:รายการอ้างอิง

บรรณานุกรม

อ่านเพิ่มเติม

แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:หนังสือเอสเธอร์

  1. ↑ แม่แบบ:อิงไบเบิล THSV11
  2. ↑ หมายเหตุของเอสเธอร์ 1:1 ใน NKJV
  3. ↑ Gill, John. Exposition of the Entire Bible. "Esther 1". Published in 1746-1763.
  4. ↑ Hiller, Matthieu (1692) De Arcano Keri & Kethib, Tubingen. p. 87. & (1706) Onomasticon Sacrum p. 639. apud Gill. Esther 1.
  5. ↑ 5.0 5.1 5.2 Ellicott, C. J. (Ed.) (1905). Ellicott's Bible Commentary for English Readers. Esther 1. London : Cassell and Company, Limited, [1905-1906] Online version: (OCoLC) 929526708. Accessed 28 April 2019.
  6. ↑ Hebrew Text Analysis: Esther 1:1. Biblehub
  7. ↑ Moore 1975, pp. 70–71
  8. ↑ Pritchard, J. B. (1955) Ancient Near Eastern Texts. pp. 316–317; apud Moore 1975, p. 71.
  9. ↑ Moore 1975, p. 71
  10. ↑ แม่แบบ:อิงไบเบิล THSV11
  11. ↑ แม่แบบ:อิงไบเบิล THSV11
เข้าถึงจาก "https://th.wiki.beta.math.wmflabs.org/w/index.php?title=เอสเธอร์_1&oldid=1612"