A

จาก testwiki
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แม่แบบ:บทความคุณภาพ แม่แบบ:AZ A (ตัวใหญ่: A, ตัวเล็ก: a) คืออักษรและสระตัวแรกในอักษรละติน มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า เอ ในขณะที่หลายภาษา เช่น ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี เรียกตามชื่อเดิมของอักษรนี้คือ อา แม่แบบ:IPA รูปพหูพจน์ในภาษาอังกฤษเขียนเป็น A's, As, as, หรือ a's[1] อักษร A มีพัฒนาการมาตั้งแต่ยุคอียิปต์โบราณโดยมีหลักฐานในอักษรภาพไฮโรกลิฟฟิก และมีการหยิบยืมไปใช้ในวัฒนธรรมอื่นจนกระทั่งปัจจุบัน โดยยังคงไว้ซึ่งจุดเด่นนั่นคือ A เป็นตัวอักษรแรกของชุดตัวอักษรในภาษาเสมอ ใช้แทนเสียงสระ อา เอ หรือ แอ ที่ประกอบกับเสียงพยัญชนะ หรือใช้แทนเสียงสระอย่างเดียวก็ได้ นอกจากนั้นอักษร A ก็มีการเติมเครื่องหมายกำกับและได้รับการดัดแปลงไปหลายรูปแบบเพื่อการนำไปใช้เป็นอักขรวิธีในภาษาหนึ่งแม่แบบ:Spaces

ประวัติ

อักษร A มีจุดเริ่มต้นมาจากอักษรภาพ (pictogram) จากรูปหัวของวัวในไฮโรกลิฟ หรืออักษรในยุคสำริด[2]

ไฮโรกลิฟ
หัวของวัว
อักษรยุคสำริด
หัวของวัว
อักษรฟินิเชีย
อะเลฟ
อักษรกรีก
แอลฟา
อักษรอีทรัสคัน
A
อักษรโรมัน
A
Egyptian hieroglyphic ox head Proto-semitic ox head Phoenician aleph Greek alpha Etruscan A Roman A

ในช่วงประมาณ 1,600 ปีก่อนคริสตกาล อักษร A ของอักษรฟินิเชียได้พัฒนาเป็นรูปแบบเชิงเส้น ซึ่งเป็นพื้นฐานของรูปแบบการเขียน A ในเวลาต่อมา ชื่อของอักษรนี้มีชื่อเหมือนกับ "อะลิฟ" ในอักษรอาหรับ หรือ "อะเลฟ" ในอักษรฮีบรู

เมื่อถึงยุคกรีซโบราณ ชาวกรีกก็ได้รับเอาอักษรฟินิเชียมาดัดแปลง และเนื่องจากชาวกรีกไม่ใช้เสียงหยุด เส้นเสียง แม่แบบ:IPA เหมือนภาษาฟินิเชียหรือภาษากลุ่มเซมิติกอื่น ๆ ดังนั้นชาวกรีกจึงใช้อักษรนี้แทนเสียงสระ อา แม่แบบ:IPA และเรียกชื่อใหม่เป็นแอลฟา (alpha) ในจารึกเริ่มแรกหลังจากยุคมืดของกรีซ (Greek Dark Ages) จนถึงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล อักษร A เขียนโดยตะแคงด้านหนึ่งราบลงไปกับเส้นบรรทัดคล้ายอักษรฟินิเชีย แต่ในภายหลังอักษรกรีกได้พัฒนาให้คล้ายกับอักษรในปัจจุบัน

Blackletter A Uncial A Another Capital A
Blackletter A Uncial A Another Capital A
Modern Roman A Modern Italic A Modern Script A
Modern Roman A Modern Italic A Modern Script A

ชาวอีทรัสคันได้นำอักษรกรีกไปใช้ในดินแดนคาบสมุทรอิตาลีและยังคงไว้ซึ่งรูปอักษร ต่อมาชาวโรมันนำเอาอักษรอีทรัสคันไปเขียนภาษาละติน ส่งผลให้อักษรนี้ยังคงมีใช้อยู่ในอักษรละตินสมัยใหม่และใช้เขียนภาษาต่าง ๆ ในปัจจุบันรวมทั้งภาษาอังกฤษ

อักษรนี้มีอักษรตัวเล็กสองแบบ แบบหนึ่งประกอบด้วยห่วงคล้ายวงกลมและเส้นตั้งหนึ่งขีด (แม่แบบ:Unicode) เรียกว่า "ละตินแอลฟา" มักพบในการเขียนด้วยลายมือ ในขณะที่สิ่งพิมพ์ต่าง ๆ ใช้อีกแบบหนึ่งซึ่งประกอบด้วยห่วงคล้ายวงกลมและเส้นโค้งที่คลุมด้านบน (แม่แบบ:IPA) อักษรทั้งสองแบบต่างก็พัฒนามาจากอักษรตัวใหญ่ตัวเดียวกัน โดยเชื่อมขาข้างซ้ายเข้ากับเส้นขวางตรงกลางให้เป็นห่วงอันเดียว (ดูภาพ Unicial A) แบบอักษรจำนวนมากได้ทำให้ขาข้างขวาตั้งตรง ซึ่งอักษรบางแบบก็ทำให้เซริฟที่อยู่บนขาข้างขวากลายเป็นเส้นโค้งไป ทำให้รูปแบบนี้ใช้สำหรับการพิมพ์ ส่วนอีกรูปแบบหนึ่งก็ใช้สำหรับการเขียนด้วยลายมือ แม่แบบ:Clear

การใช้งาน

อักษรตัวเล็กของ A ที่มีความแตกต่างกันในการพิมพ์

อักษร A ถูกใช้แทนเสียงสระซึ่งแตกต่างกันออกไปในแต่ละภาษา อาทิ เสียงสระ อา แม่แบบ:IPA, อา-ออ แม่แบบ:IPA (ปากกว้างกว่า อา) , เอ แม่แบบ:IPA, หรือ แอ แม่แบบ:IPA และเพื่อแยกแยะเสียงเหล่านี้ บางภาษาได้กำหนดให้เติมเครื่องหมายเสริมสัทอักษร (diacritics) ลงไปบนอักษร เช่น Á À Å เป็นต้น ส่วนในสัทอักษรสากลก็มีสัญลักษณ์จำนวนหนึ่งที่มาจากอักษร A ในรูปแบบต่าง ๆ แทนเสียงสระที่นอกเหนือจากที่กล่าวมา

อักษร A เป็นอักษรที่ถูกใช้บ่อยเป็นอันดับสามในภาษาอังกฤษ และเป็นอันดับสองในภาษาสเปนและภาษาฝรั่งเศส ซึ่งโดยเฉลี่ยแล้วจำนวนอักษร A ในหนังสือภาษาอังกฤษคิดเป็น 8.2% ของตัวอักษรทั้งหมด ในขณะที่ภาษาสเปนและภาษาฝรั่งเศสเท่ากับ 6.2% และ 4% ตามลำดับ[3]

วัฒนธรรมของการใช้อักษร A มักจะถูกตีความว่าเป็นอันดับแรกสุด หรือดีที่สุด เช่นการให้เกรดในสถานศึกษา เกรด A หมายถึงได้คะแนนดีที่สุด เป็นต้น มักใช้จัดลำดับความสำคัญซึ่ง A หมายถึงสำคัญที่สุด ดังเช่นการจัดลำดับหัวข้อโดยใช้อักษรละติน หัวข้อ (A) จะขึ้นต้นก่อนเสมอตามลำดับตัวอักษร[4] การศึกษาในปี พ.ศ. 2553 ของสมาคมจิตวิทยาอังกฤษ ได้ข้อสรุปว่า การที่นักเรียนเห็นตัวอักษร A ก่อนหน้าการสอบจะเป็นการเพิ่มผลการสอบของนักเรียนได้[5]

นอกเหนือไปจากนี้อักษร A ที่ไม่ได้ใช้ตีความในทางดังกล่าว สามารถยกตัวอย่างได้ดังนี้

อักษรตัวใหญ่หรือตัวเล็ก

  • A หรือ a ใช้เป็นคำนำหน้านามที่ไม่เฉพาะเจาะจง (indefinite article) ในภาษาอังกฤษ เช่น a cat หมายถึง "แมวตัวหนึ่ง" (ตัวใดก็ได้เพียงตัวเดียว) สำหรับคำที่ขึ้นต้นด้วยเสียงสระ จะเปลี่ยนไปใช้ an แทน เช่น an elephant หรือ an hour
  • –a เป็นคำปัจจัยในภาษาเอสเปรันโต ใช้สำหรับเปลี่ยนรากศัพท์ (หรือคำนาม) ให้กลายเป็นคำวิเศษณ์
  • แท็ก <A> หรือ <a> ใช้สำหรับสร้างการเชื่อมโยงหรือกำหนดตำแหน่งคั่นหน้าใน HTML
  • A หรือ a ใช้แทนค่าที่เท่ากับ 10 ในระบบเลขตามฐานตั้งแต่เลขฐานสิบเอ็ดเป็นต้นไป เช่น เลขฐานสิบหก เป็นต้น
  • MS-DOS ใช้สัญลักษณ์ A: หรือ a: แทนไดรฟ์ของฟลอปปีดิสก์เครื่องที่หนึ่ง
  • ในคอมพิวเตอร์บางระบบ ไอคอนรูป A เป็นตัวแทนของฟอนต์ทรูไทป์ ส่วนไอคอนรูป a เป็นตัวแทนของฟอนต์ไทป์วัน

เฉพาะอักษรตัวใหญ่

สัญลักษณ์ของลัทธิอนาธิปไตย

เฉพาะอักษรตัวเล็ก

รหัสคอมพิวเตอร์

รหัสแอสกีของ A และ a คือ 65 (0x41) และ 97 (0x61) ตามลำดับ รหัสเอบซีดิกคือ 193 (0xC1) กับ 129 (0x81) ตามลำดับ ส่วนรหัสยูนิโคดสามารถแจกแจงได้ดังนี้ [6]

อักษรละติน A

อักษรตัวใหญ่ อักษรตัวเล็ก
อักขระ โคดเพจ ความหมาย อักขระ โคดเพจ ความหมาย
A U+0041 อักษรละติน A ตัวใหญ่ a U+0061 อักษรละติน A ตัวเล็ก
À U+00C0 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมเกรฟ (grave) à U+00E0 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมเกรฟ
Á U+00C1 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมอะคิวต์ (acute) á U+00E1 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมอะคิวต์
 U+00C2 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมเซอร์คัมเฟลกซ์ (circumflex) â U+00E2 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมเซอร์คัมเฟลกซ์
à U+00C3 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมทิลเดอ (tilde) ã U+00E3 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมทิลเดอ
Ä U+00C4 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมไดเอเรซิส (diaeresis) ä U+00E4 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมไดเอเรซิส
Å U+00C5 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมริง (ring) ด้านบน å U+00E5 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมริงด้านบน
Ā U+0100 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมแมครอน (macron) ā U+0101 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมแมครอน
Ă U+0102 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมบรีฟ (breve) ă U+0103 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมบรีฟ
Ą U+0104 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมออกอแนก (ogonek) ą U+0105 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมออกอแนก
Ǎ U+01CD อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมแครอน (caron) ǎ U+01CE อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมแครอน
Ǟ U+01DE อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมไดเอเรซิสและแมครอน ǟ U+01DF อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมไดเอเรซิสและแมครอน
Ǡ U+01E0 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมดอต (dot) ด้านบนและแมครอน ǡ U+01E1 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมดอตด้านบนและแมครอน
Ǻ U+01FA อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมริงด้านบนและอะคิวต์ ǻ U+01FB อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมริงด้านบนและอะคิวต์
Ȁ U+0200 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมดับเบิลเกรฟ (double grave) ȁ U+0201 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมดับเบิลเกรฟ
Ȃ U+0202 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมบรีฟกลับหัว ȃ U+0203 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมบรีฟกลับหัว
Ȧ U+0226 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมดอตด้านบน ȧ U+0227 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมดอตด้านบน
Ⱥ U+023A อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมขีดเฉียงทับ U+2C65 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมขีดเฉียงทับ
  ◌ͣ U+0363 ตัวผสาน อักษรละติน A ตัวเล็ก
U+2C6F อักษรละติน A ตัวใหญ่ กลับหัว ɐ U+0250 อักษรละติน A ตัวเล็ก กลับหัว
U+1D00 อักษรละติน A ตัวใหญ่ ขนาดเล็ก  
U+1D2C ตัวดัดแปร อักษรละติน A ตัวใหญ่ U+1D43 ตัวดัดแปร อักษรละติน A ตัวเล็ก
  U+1D44 ตัวดัดแปร อักษรละติน A ตัวเล็ก กลับหัว
  U+1D8F อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมฮุกปลายลิ้นม้วน (retroflex hook)
U+1E00 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมริงด้านล่าง U+1E01 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมริงด้านล่าง
  U+1E9A อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมริงครึ่งขวา †
U+1EA0 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมดอตด้านล่าง U+1EA1 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมดอตด้านล่าง
U+1EA2 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมฮุก (hook) ด้านบน U+1EA3 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมฮุกด้านบน
U+1EA4 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และอะคิวต์ U+1EA5 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และอะคิวต์
U+1EA6 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และเกรฟ U+1EA7 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และเกรฟ
U+1EA8 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และฮุกด้านบน U+1EA9 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และฮุกด้านบน
U+1EAA อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และทิลเดอ U+1EAB อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และทิลเดอ
U+1EAC อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และดอตด้านล่าง U+1EAD อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมเซอร์คัมเฟลกซ์และดอตด้านล่าง
U+1EAE อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมบรีฟและอะคิวต์ U+1EAF อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมบรีฟและอะคิวต์
U+1EB0 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมบรีฟและเกรฟ U+1EB1 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมบรีฟและเกรฟ
U+1EB2 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมบรีฟและฮุกด้านบน U+1EB3 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมบรีฟและฮุกด้านบน
U+1EB4 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมบรีฟและทิลเดอ U+1EB5 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมบรีฟและทิลเดอ
U+1EB6 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เติมบรีฟและดอตด้านล่าง U+1EB7 อักษรละติน A ตัวเล็ก เติมบรีฟและดอตด้านล่าง
  U+2090 อักษรละติน A ตัวเล็ก ตัวห้อย
U+FF21 อักษรละติน A ตัวใหญ่ เต็มความกว้าง U+FF41 อักษรละติน A ตัวเล็ก เต็มความกว้าง

† ตามมาตรฐานยูนิโคด อักษรนี้ไม่มีรูปอักษรตัวใหญ่ แต่ฟังก์ชันการแปลงเป็นอักษรตัวใหญ่ในภาษาจาวา ได้แปลงอักษรนี้ ẚ ไปเป็น Aʾ ซึ่งประกอบขึ้นจากอักขระสองตัว [7] นอกจากนั้นสัญลักษณ์ครึ่งวงกลมก็ถูกย้ายให้ค่อนไปทางขวาในยูนิโคดรุ่น 5.1.0 หลังจากที่เคยปรับให้อยู่ตรงกลางมาตั้งแต่รุ่น 3.0 [8]

อักษรละติน Alpha

อักษรตัวใหญ่ อักษรตัวเล็ก
อักขระ โคดเพจ ความหมาย อักขระ โคดเพจ ความหมาย
U+2C6D อักษรละติน Alpha ตัวใหญ่ ɑ U+0251 อักษรละติน Alpha ตัวเล็ก
U+2C70 อักษรละติน Alpha ตัวใหญ่ กลับหัว ɒ U+0252 อักษรละติน Alpha ตัวเล็ก กลับหัว
  U+1D45 ตัวดัดแปร อักษรละติน Alpha ตัวเล็ก
  U+1D90 อักษรละติน Alpha ตัวเล็ก เติมฮุกปลายลิ้นม้วน (retroflex hook)
  U+1D9B ตัวดัดแปร อักษรละติน Alpha ตัวเล็ก กลับหัว

อักษรรวมที่ประกอบด้วย A

อักษรตัวใหญ่ อักษรตัวเล็ก
อักขระ โคดเพจ ความหมาย อักขระ โคดเพจ ความหมาย
Æ U+00C6 อักษรละติน AE ตัวใหญ่ æ U+00E6 อักษรละติน AE ตัวเล็ก
Ǣ U+01E2 อักษรละติน AE ตัวใหญ่ เติมแมครอน ǣ U+01E3 อักษรละติน AE ตัวเล็ก เติมแมครอน
Ǽ U+01FC อักษรละติน AE ตัวใหญ่ เติมอะคิวต์ ǽ U+01FD อักษรละติน AE ตัวเล็ก เติมอะคิวต์
U+1D01 อักษรละติน AE ตัวใหญ่ ขนาดเล็ก  
  U+1D02 อักษรละติน AE ตัวเล็ก กลับหัว
U+1D2D ตัวดัดแปร อักษรละติน AE ตัวใหญ่  
  U+1D46 ตัวดัดแปร อักษรละติน AE ตัวเล็ก กลับหัว
U+A732 อักษรละติน AA ตัวใหญ่ U+A733 อักษรละติน AA ตัวเล็ก
U+A734 อักษรละติน AO ตัวใหญ่ U+A735 อักษรละติน AO ตัวเล็ก
U+A736 อักษรละติน AU ตัวใหญ่ U+A737 อักษรละติน AU ตัวเล็ก
U+A738 อักษรละติน AV ตัวใหญ่ U+A739 อักษรละติน AV ตัวเล็ก
U+A73A อักษรละติน AV ตัวใหญ่ เติมขีดแนวนอน U+A73B อักษรละติน AV ตัวเล็ก เติมขีดแนวนอน
U+A73C อักษรละติน AY ตัวใหญ่ U+A73D อักษรละติน AY ตัวเล็ก

อักษรตระกูลอื่นและสัญลักษณ์ที่คล้าย A

แม่แบบ:หลัก

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

แม่แบบ:รายการอ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Break แม่แบบ:AZ2 แม่แบบ:Authority control