รูปวงรี

จาก testwiki
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
วงรีซึ่งมาจากการตัดของทรงกรวยกับระนาบ
นิยามสองแบบของวงรีซึ่งเทียบเท่ากัน: ใช้โฟกัสสองจุด(เขียว) และใช้โฟกัสกับไดเรกทริกซ์(น้ำเงิน)

วงรี (แม่แบบ:Langx) เป็นเส้นโค้งทางคณิตศาสตร์ซึ่งล้อมรอบจุดโฟกัสสองจุดและทำให้ผลรวมของระยะทางจากจุดบนเส้นโค้งไปหาจุดโฟกัสแต่ละจุดเป็นค่าคงที่ จากนิยามนี้ วงรีถือเป็นนัยทั่วไปของวงกลม นั่นคือ วงกลมเป็นกรณีพิเศษของวงรีที่มีจุดโฟกัสซ้อนกันเป็นจุดเดียว ความยืดของวงรีแสดงด้วยค่าความเยื้องศูนย์กลาง ซึ่งสำหรับวงรีอาจมีค่าได้ตั้งแต่ 0 (กรณีพิเศษของวงกลม) และมากเข้าใกล้ 1 เท่าใดก็ได้ แต่ไม่ถึง 1 (ซึ่งจะกลายเป็นพาราโบลา) วงรียังสามารถนิยามเป็นเซตของจุด ที่สำหรับแต่ละจุดในเซต อัตราส่วนของระยะทางไปหาจุดที่กำหนด (ซึ่งจะเป็นหนึ่งในจุดโฟกัส) ต่อระยะทางไปหาเส้นที่กำหนด (เรียกว่าเส้นไดเรกทริกซ์) เป็นค่าคงที่ ซึ่งค่าคงที่นี้จะเท่ากับความเยื้องศูนย์กลางข้างต้น

วงรีเป็นภาคตัดกรวย นั่นคือ เกิดจากการตัดกันของทรงกรวยกับระนาบ (ดูภาพขวา) และยังเป็นภาคตัดของทรงกระบอก ยกเว้นเฉพาะกรณีที่ระนาบตัดขนานกับแกนทรงกระบอก

นิยาม

วงรีมักนิยามเป็นโลกัสของจุดในระนาบสองมิติ โดยจากจุดโฟกัส F1 กับ F2 และระยะทาง 2a จะนิยามวงรีเป็นเซตของจุด P ทั้งหมดที่ทำให้ผลบวกของระยะทาง |PF1| กับ |PF2| เป็น 2a หรือเขียนเป็นสัญกรณ์ว่า

E={P2| |PF1|+|PF2|=2a}

(กรณีที่ 2a|F1F2| จะลดรูปเป็นเส้นตรง ดังนั้นเพื่อให้เป็นวงรีจะต้องบังคับ 2a>|F1F2|)

จุดกึ่งกลางของส่วนของเส้นตรงเชื่อมจุดโฟกัสทั้งสอง เรียกว่า จุดศูนย์กลาง ของวงรี เส้นตรงที่ผ่านจุดโฟกัสทั้งสองเรียกว่าแกนเอก และเส้นที่ผ่านจุดศูนย์กลางและตั้งฉากกับแกนเอกเรียกว่า แกนโท แกนเอกตัดกับวงกลมที่ จุดยอด ซึ่งห่างจากจุดศูนย์กลาง a หน่วย ระยะทางจากจุดโฟกัสไปจุดศูนย์กลางเรียกว่า ระยะโฟกัส c อัตราส่วน ca=e คือ ความเยื้องศูนย์กลาง

สมบัติ

ในระบบพิกัดคาร์ทีเซียน วงรีที่มีจุดศูนย์กลางที่ (h,k) แกนเอกขนานแกน x ยาว 2a แกนโทขนานแกน y ยาว 2b เขียนสมการได้เป็น:

(xh)2a2+(yk)2b2=1

ความเยื้องศูนย์กลางของวงรีเป็นไปตามสูตร

e=1(ba)2

หากใช้ระบบสมการอิงตัวแปรเสริม จะสามารถเขียนวงรีในรูปของฟังก์ชันตรีโกณมิติเป็น

x=h+acost, y=k+bsint, 0t<2π

หากแทน u=tan(t/2) จะได้สมการตัวแปรเสริมอีกรูปคือ

x=h+a(1u21+u2), y=k+b(2u1+u2), <u<

ในพิกัดเชิงขั้ว หากใช้จุดศูนย์กลางของวงรีเป็นจุดกำเนิด และวัดมุมเทียบกับแกนเอก จะได้เป็นสมการ

r(θ)=ab(bcosθ)2+(asinθ)2=b1(ecosθ)2

แต่หากใช่จุดโฟกัสเป็นจุดกำเนิด จะได้สมการที่ง่ายกว่า คือ

r(θ)=a(1e2)1±ecosθ

วงรีมีพื้นที่ πab เห็นได้จากการมองวงรีเป็นวงกลมรัศมี bที่ถูกยืดออก a/b เท่า จึงได้พื้นที่เป็น (πb2)(ab)=πab หรืออาจพิสูจน์จากการอินทิเกรต โดยจัดรูปสมการวงรี x2a2+y2b2=1 เป็น y=b1x2/a2อินทิเกรตจาก a ถึง a จะได้พื้นที่ครึ่งบน ดังนั้นได้เป็น

A=2aab1x2a2 dx=ba2aaa2x2 dx=baπa2=πab

ความยาวรอบรูปของวงรีไม่สามารถเขียนเป็นสูตรอย่างง่ายได้ โดยมีค่าเท่ากับอินทิกรัล

C=4a0π/21e2sin2θ dθ=4aE(e)

เมื่อ E เป็นปริพันธ์วงรีสมบูรณ์ชนิดที่สอง (Complete elliptic integral of the second kind)

E(e)=0π/21e2sin2θ dθ

สูตรความยาวรอบรูปสามารถเขียนในรูปอนุกรมอนันต์ได้เป็น

C=2πa[1(12)2e2(1324)2e43(135246)2e65]=2πa[1n=1((2n1)!!(2n)!!)2e2n2n1]

รามานุจันได้ให้สูตรประมาณค่าความยาวรอบรูปว่า

Cπ[3(a+b)(3a+b)(a+3b)]=π[3(a+b)10ab+3(a2+b2)] แม่แบบ:โครงเรขาคณิต