โยบ 4

จาก testwiki
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แม่แบบ:Short description แม่แบบ:กล่องข้อมูลบทของคัมภีร์ไบเบิล

โยบ 4 (แม่แบบ:Langx) เป็นบทที่ 4 ของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์แม่แบบ:Sfn[1] ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาลแม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Sfn บทที่ 4 ของหนังสือโยบบันทึกคำกล่าวของเอลีฟัสชาวเทมาน (เพื่อนคนหนึ่งของโยบ) เป็นส่วนหนึ่งของส่วนบทสนทนาของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 3:1-31:40แม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Sfn

ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 21 วรรค

พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)แม่แบบ:Sfn

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; 𝔊B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: 𝔊S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; 𝔊A; ศตวรรษที่ 5)แม่แบบ:Sfn

วิเคราะห์

โครงสร้างของหนังสือเป็นดังต่อไปนี้:แม่แบบ:Sfn

  • บทนำ (บทที่ 1–2)
  • บทสนทนา (บทที่ 3–31)
  • การตัดสิน (32:1–42:6)
  • บทส่งท้าย (42:7–17)

ในโครงสร้างนี้ บทที่ 4 ถูกรวมอยู่ในส่วนบทสนทนาที่มีโครงสร้างดังต่อไปนี:แม่แบบ:Sfn

  • การแช่งตนเองและการคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:1–26)
  • รอบที่หนึ่ง (4:1–14:22)
    • เอลีฟัส (4:1–5:27)
      • คำกล่าวนำ (4:1-6)
      • สรุปเค้าโครงของการลงโทษ (4:7-11)
      • นิมิตของเอลีฟัสและความนัย (4:12-21)
      • ประสบการณ์ของคนโง่ (5:1-7)
      • มอบเรื่องของตนไว้กับพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ (5:8-16)
      • พระเจ้าจะทรงประทานรางวัลแก่คนชอบธรรม (5:17-27)
    • โยบ (6:1–7:21)
    • บิลดัด (8:1–22)
    • โยบ (9:1–10:22)
    • โศฟาร์ (11:1–20)
    • โยบ (12:1–14:22)
  • รอบที่สอง (15:1–21:34)
  • รอบที่สาม (22:1–27:23)
  • บทคั่น – บทกวีสรรเสริญปัญญา (28:1–28)
  • การสรุปของโยบ (29:1–31:40)

ส่วนบทสนทนาเขียนด้วยรูปแบบบทกวีที่มีวากยสัมพันธ์และไวยากรณ์ที่มีลักษณะเฉพาะตัวแม่แบบ:Sfn คำกล่าวแรกของเอลีฟัสในบทที่ 4 และ 5 สามารถแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก:[2]

  • โยบ 4:1-11: เอลีฟัสสงสัยว่าโยบตกอยู่ในความสิ้นหวังเช่นนี้ แม้ว่าโยบเคยได้หนุนใจผู้คนที่มีปัญหาจำนวนมาก และโยบเป็นคนที่เชื่อในพระเจ้าอย่างมาก เอลีฟัสจึงกล่าวหาโยบลืมสัจธรรมที่คนชอบธรรมไม่เคยพินาศด้วยความทุกข์ยากและหายนะที่ควรจะทำลายล้างคนชั่วเท่านั้น
  • โยบ 4:12-5:7: เอลีฟัสพยายามเตือนโยบเกี่ยวกับการพร่ำบ่นต่อพระเจ้า เพราะมีเพียงคนอธรรมเท่านั้นที่ไม่พอใจต่อกิจของพระเจ้า และด้วยความไม่อดทนของคนอธรรม พระพิโรธจึงลงมาเหนือพวกเขา
  • โยบ 5:8-27: เอลีฟัสขอให้โยบปฏิบัติในแนวทางอื่นคือการแสวงพระเจ้า เพื่อพระเจ้าจะทรงเพียงตีสอน แล้วทรงรักษาหรือทรงแก้ไข เพื่อให้ทรงดึงผู้คนกลับมาหาโยบและออกห่างจากความชั่วร้าย[3]

สรุปเค้าโครงของเอลีฟัสเกี่ยวกับการลงโทษ (4:1–11)

แม่แบบ:โครง-ส่วน

นิมิตของเอลีฟัส (4:12–21)

"นิมิตของเอลีฟัส" จาก Illustrations of the Book of Job โดยวิลเลียม เบลก (ราว ค.ศ. 1825–1826)

แม่แบบ:โครง-ส่วน

ดูเพิ่ม

แม่แบบ:Columns-list

อ้างอิง

แม่แบบ:รายการอ้างอิง

บรรณานุกรม

แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:หนังสือโยบ

  1. ↑ Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012.
  2. ↑ หมายเหตุ [a] ของโยบ 4:1 ใน NET Bible
  3. ↑ Fullerton, K. “Double Entendre in the First Speech of Eliphaz,” JBL 49 (1930): 320-74; J. C. L. Gibson, “Eliphaz the Temanite: A Portrait of a Hebrew Philosopher,” SJT 28 (1975): 259-72; and J. Lust, “A Stormy Vision: Some Remarks on Job 4:12-16,” Bijdr 36 (1975): 308-11. Apud' Note [a] on Job 4:1 in NET Bible
เข้าถึงจาก "https://th.wiki.beta.math.wmflabs.org/w/index.php?title=โยบ_4&oldid=1619"