2 ซามูเอล 6

แม่แบบ:Short description แม่แบบ:กล่องข้อมูลบทของคัมภีร์ไบเบิล

2 ซามูเอล 6 (แม่แบบ:Langx) เป็นบทที่ 6 ของหนังสือซามูเอล ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่สองของหนังสือซามูเอลในคัมภีร์ฮีบรู แม่แบบ:Sfn ตามธรรมเนียมของศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือซามูเอลเขึยนขึ้นโดยผู้เผยพระวจนะซามูเอลและเพิ่มเติมโดยผู้เผยพระวจนะกาดและนาธัน^[1] แต่นักวิชาการยุคปัจจุบันมองว่าหนังสือซามูเอลประกอบขึ้นจากต้นฉบับที่แยกจากกันเป็นอิสระจำนวนหนึ่งของหลายช่วงเวลาตั้งแต่ราว 630–540 ปีก่อนคริสตกาลแม่แบบ:Sfn แม่แบบ:Sfn บทที่ 6 ของ 2 ซามูเอลประกอบด้วยเรื่องราวรัชสมัยดาวิดในเยรูซาเล็มแม่แบบ:Sfn แม่แบบ:Sfn เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วย 2 ซามูเอล 2–8 ซึ่งเล่าถึงยุคทีดาวิดก่อตั้งอาณาจักรแม่แบบ:Sfn

ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 23 วรรค

พยานต้นฉบับ

บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Codex Cairensis (ค.ศ. 895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) and Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008)แม่แบบ:Sfn ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q51 (4QSamแม่แบบ:Sup; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 2–18แม่แบบ:Sfn^[2]แม่แบบ:Sfn^[3]

ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ Codex Vaticanus (B; $𝔊$ ^B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A; $𝔊$ ^A; ศตวรรษที่ 5)แม่แบบ:Sfn แม่แบบ:Efn

การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

2 ซามูเอล 6:1–11: 1 พงศาวดาร 13:1–14^[4]
2 ซามูเอล 6:12-23: 1 พงศาวดาร 15:1-29; 1 พงศาวดาร 16:1-3^[4]

สถานที่

แม่แบบ:Location map+

วิเคราะห์

บทนี้มีโครงสร้างดังต่อไปนี้:แม่แบบ:Sfn

A. ดาวิดรวบรวมประชาชนเพื่อนำหีบแห่งพันธสัญญา: การเฉลิมฉลองเริ่มต้น (6:1–5)

B. บทคั่น: การเสียชีวิตของอุสซาห์ การเฉลิมฉลองถูกระงับ (6:6–11)

C. หีบแห่งพันธสัญญาเข้านครดาวิด: ความยินดีและเครื่องบูชา (6:12–15)

B'. บทคั่น: มีคาลดูหมิ่นดาวิด (6:16)

A'. การรับหีบแห่งพันธสัญญา: ดาวิดอวยพรประชาชนและประชาชนกลับไปบ้าน (6:17–19)

บทส่งท้าย การเผชิญหน้าระหว่างมีคาลและดาวิด (6:20–23)

ศูนย์กลางของเรื่องเล่าคือการเข้ามาในนครดาวิดของหีบแห่งพันธสัญญาพร้อมด้วยพิธีการทางศาสนาอย่างเหมาะสม บทสรุป (A') คือการที่ดาวิดอวยพรประชาชนใน "ในพระนามของพระยาห์เวห์จอมทัพ" (วรรค 18) ซึ่งเคยกล่าวถึงเมื่อจุดเริ่มต้นของการเฉลิมฉลอง (A; วรรค 2) โครงสร้าง A C A' เปี่ยมด้วย 'ภาษาเฉลิมฉลอง' ซึ่งไม่ปรากฏใน 'บทคั่น' และ 'บทส่งท้าย'แม่แบบ:Sfn