โอห์ม

ไฟล์:Electronic multi meter.jpg

มัลติมิเตอร์สามารถใช้เพื่อวัดค่าความต้านทาน

โอห์ม (แม่แบบ:Langx; สัญลักษณ์ : Ω) เป็นหน่วยเอสไอ (SI) ของค่าอิมพีแดนซ์ทางไฟฟ้า ในกรณีของกระแสสลับ หรือค่าความต้านทานไฟฟ้า ในกรณีของกระแสตรง ตั้งชื่อตามเกออร์ค ซีม็อน โอห์ม นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน

นิยาม

โอห์ม เป็นค่าความต้านทานที่ก่อให้เกิดความต่างศักย์ค่า 1 โวลต์ เมื่อกระแส 1 แอมแปร์ไหลผ่าน

$\mathrm{\Omega }=\frac{\text{V}}{\text{A}}=\frac{1}{\text{S}}=\frac{\text{W}}{{\text{A}}^2}=\frac{{\text{V}}^2}{\text{W}}=\frac{\text{s}}{\text{F}}=\frac{\text{H}}{\text{s}}=\frac{\text{J}\cdot \text{s}}{{\text{C}}^2}=\frac{\text{kg}\cdot {\text{m}}^2}{\text{s}\cdot {\text{C}}^2}=\frac{\text{J}}{\text{s}\cdot {\text{A}}^2}=\frac{\text{kg}\cdot {\text{m}}^2}{{\text{s}}^3\cdot {\text{A}}^2}$

โดยหน่วยอนุพัทธ์ที่เพิ่มเติมมา คือ โวลต์ (V), แอมแปร์ (A), ซีเมนส์ (S), วัตต์ (W), วินาที (s), ฟารัด (F), เฮนรี (H), จูล (J), คูลอมบ์ (C), กิโลกรัม (kg) และ เมตร (m)

ที่มา

นักฟิสิกส์ชาวเยอรมันได้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างแรงดันไฟฟ้ากับกระแสไฟฟ้าในตัวนำโลหะ โดยแสดงไว้เป็นกฎความสัมพันธ์เรียกว่า "กฎของโอห์ม"

หน่วยดังกล่าวถูกเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกว่า "โอห์ม" โดยชาลส์ ทิลสตัน ไบรต์ และแลทิเมอร์ คลาร์ก เมื่อ ค.ศ. 1861 โดยในบันทึกเมื่อ ค.ศ. 1864 เขียนเป็น "ohmad" ครั้นเมื่อ ค.ศ. 1872 สมาคมเพื่อความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ของอังกฤษได้เพิ่มโอห์มเข้ามาในระบบหน่วยวัดเซนติเมตร–กรัม–วินาที และมีการใช้โอห์มที่สมาคมปรับปรุงขึ้นใหม่ในหน่วยเอสไอเมื่อ ค.ศ. 1946

คำอธิบาย

ไฟล์:Ohms law voltage source.svg

R มีค่า 1 โอห์ม หาก V = 1 โวลต์ และ I = 1 แอมแปร์

นิยามจากกฎของโอห์ม อุปกรณ์จะมีมีค่าความต้านทาน 1 โอห์ม หากแรงดันไฟฟ้า 1 โวลต์ ก่อให้เกิดกระแส 1 แอมแปร์ไหลผ่าน (R = V/I) ในขณะเดียวกัน อุปกรณ์ที่มีกำลัง 1 วัตต์ โดยมีกระแส 1 แอมแปร์ไหลผ่าน ก็จะมีค่าความต้านทาน 1 โอห์ม (R = P / I ²).

ดูเพิ่ม

• กฎของโอห์ม
• ตัวต้านทาน
• แอมแปร์

แหล่งข้อมูลอื่น

• ตำราของจอร์จ ซิมอน โอห์ม ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์นูเรนแบร์ก
• Official SI brochure
• NIST Special Publication 811
• ประวัติของโอห์ม sizes.com แม่แบบ:Webarchive