ปาสกาล (หน่วยวัด)

จาก testwiki
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แม่แบบ:ใช้คศ แม่แบบ:กล่องข้อมูล หน่วยวัด

ปาสกาล หรือ พาสคัล[1] (แม่แบบ:Langx, สัญลักษณ์: Pa) เป็นหน่วยอนุพัทธ์เอสไอของความดันที่ใช้ในการคำนวณหาความดันภายใน ความเค้น มอดุลัสของยัง และความทนต่อแรงดึงสูงสุด ซึ่งเป็นคำนิยามของค่า 1 นิวตันต่อตารางเมตร[2] ชื่อหน่วยตั้งตามชื่อของผู้รู้รอบด้านชาวฝรั่งเศส แบลซ ปัสกาล

พหุคูณของหน่วยปาสกาลที่พบได้ทั่วไปคือ 1 เฮกโตปาสกาล (1 hPa = 100 Pa) เท่ากับ 1 มิลลิบาร์ และ 1 กิโลปาสกาล (1 kPa = 1,000 Pa) เท่ากับ 1 เซนติบาร์

หน่วยวัดที่เป็นบรรยากาศ (atm) มีค่าเท่ากับ 101,325 ปาสกาล[3] และตามรายงานทางอุตุนิยมวิทยามักวัดความกดอากาศเป็นหน่วยมิลลิบาร์[4][5]

ต้นกำเนิด

ชื่อหน่วยนี้ตั้งตามชื่อของแบลซ ปัสกาล เพื่อเป็นการระลึกถึงผลของเขาต่อสาขาอุทกพลศาสตร์และสถิตยศาสตร์ของไหล และการทดลองด้วยบารอมิเตอร์ โดยปี พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) ในการประชุมของที่ประชุมใหญ่ว่าด้วยการชั่งตวงวัดครั้งที่ 14 ให้ใช้ชื่อหน่วย ปาสกาล แทนหน่วยเอสไอของ นิวตันต่อตารางเมตร (N/m2)[6]

บทนิยาม

1 ปาสกาล คือความดันที่เกิดขึ้นโดยแรงขนาด 1 นิวตัน ในทิศทางที่ตั้งฉากกับพื้นที่ 1 ตารางเมตร

หน่วยปาสกาลสามารถแสดงโดยใช้หน่วยอนุพัทธ์เอสไอหรือหน่วยฐานเอสไอได้ดังนี้

1Pa=1Nm2=1kgms2=1Jm3

โดยที่ N คือ นิวตัน m คือ เมตร kg คือ กิโลกรัม s คือ วินาที และ J คือ จูล[7]

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

แม่แบบ:รายการอ้างอิง

แม่แบบ:ระบบเอสไอ