ความรับอาบรังสี

จาก testwiki
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ความรับอาบรังสี (แม่แบบ:Langx) เป็นปริมาณทางกายภาพที่แสดงถึงพลังงานจากการแผ่รังสีต่อพื้นที่ที่แผ่ลงบนวัตถุในหน่วยเวลาหนึ่ง ได้มาจากการหาอนุพันธ์ของฟลักซ์การแผ่รังสีต่อพื้นที่ผิวของวัตถุ หน่วย SI ที่ใช้คือ วัตต์ต่อตารางเมตร (สัญลักษณ์: W m-2) ในทางดาราศาสตร์ มักใช้ หน่วย CGS เป็น เอิร์กต่อตารางเซนติเมตรต่อวินาที (สัญลักษณ์: erg cm-2 s-2)

ค่าความเปล่งรังสีมีหน่วยเหมือนกันกับค่าความรับอาบรังสี แต่ต่างกันที่ค่าความเปล่งรังสีเป็นการวัดแหล่งกำเนิดรังสี ในขณะที่ค่าความรับอาบรังสีเป็นการวัดที่วัตถุที่ถูกฉายรังสี

คำนิยาม

สมมติว่าฟลักซ์การแผ่รังสี แม่แบบ:Math ฉายลงบนบริเวณพื้นที่เล็ก ๆ แม่แบบ:Mvar บนพื้นผิวของวัตถุ ค่าความรับอาบรังสีนิยามได้เป็น

E=limΔS0Φ(ΔS)ΔS=dΦdS


จากคำนิยามนี้ ฟลักซ์การแผ่รังสีที่ฉายลงบนบริเวณ S ของพื้นผิววัตถุจะได้เป็น

Φ(S)=SEdS

ลำแสงขนาน

พิจารณาในกรณีที่ลำแสงตกกระทบในแนวขนาน ให้ แม่แบบ:Math เป็นค่าความรับอาบรังสีบนระนาบ แม่แบบ:Math เมื่อทำมุมตั้งฉากกับทิศทางของลำแสง เมื่อระนาบ แม่แบบ:Math ทำมุม แม่แบบ:Mvar กับลำแสง ความรับอาบรังสีบนระนาบ แม่แบบ:Mvar จะเป็น

Eθ=Encosθ

ยิ่งค่า แม่แบบ:Mvar มากเท่าใด แนวการตกกระทบก็จะยิ่งเอียง และค่าความรับอาบรังสีก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น

ความรับอาบรังสีเชิงสเปกตรัม

ความรับอาบรังสีเชิงสเปกตรัม (แม่แบบ:Langx) คือความรับอาบรังสีสำหรับแต่ละความยาวคลื่นของแสง

ถ้าให้ แม่แบบ:Mvar คือความรับอาบรังสีของช่วงความยาวคลื่น แม่แบบ:Mvar แล้วความรับอาบรังสีจะเท่ากับ

E=0Eλdλ