ดูต้นฉบับสำหรับ การสังเคราะห์เวอเลอร์

'''การสังเคราะห์เวอเลอร์''' เป็นการเปลี่ยน[[แอมโมเนียมไซยาเนต]]ไปเป็น[[ยูเรีย]]<ref>{{cite journal
 | title = Ueber künstliche Bildung des Harnstoffs
 | author = [[Friedrich Wöhler]]
 | journal = [[Annalen der Physik und Chemie]]
 | volume = 88
 | issue = 2
 | pages = 253&ndash;256
 | year = 1828
 | doi = 10.1002/andp.18280880206
 | url = http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k15097k/f261.chemindefer}}</ref> [[ปฏิกิริยาเคมี]]นี้ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1828 โดย[[ฟรีดริช เวอเลอร์]]ขณะพยายามสังเคราะห์แอมโมเนียมไซยาเนต ปฏิกิริยาดังกล่าวถูกมองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของ[[เคมีอินทรีย์]]สมัยใหม่ ถึงแม้ว่าปฏิกิริยาเวอเลอร์จะเป็นการเปลี่ยนแอมโมเนียมไซยาเนต ซึ่ง[[เกลือ]]นี้ปรากฏเฉพาะเป็นสารตัวกลางที่ไม่เสถียรเท่านั้น เวอเลอร์สาธิตปฏิกิริยาดังกล่าวในสื่อตีพิมพ์ต้นฉบับที่มีชุดตัวทำปฏิกิริยาที่แตกต่างกัน โดยมีทั้ง[[กรดไซยานิก]]และ[[แอมโมเนีย]], [[ซิลเวอร์ไซยาเนต]]กับ[[แอมโมเนียมคลอไรด์]], [[เลดไซยาเนต]]กับแอมโมเนีย และ[[เมอร์คิวรีไซยาเนต]]กับ[[ไซยานาติกแอมโมเนีย]] (ซึ่งก็คือกรดไซยานิกกับแอมโมเนีย)<ref>''Wöhler's Synthesis of Urea: How Do the Textbooks Report It?''  Paul S. Cohen, Stephen M. Cohen J. Chem. Educ. '''1996''' 73 883 [http://jchemed.chem.wisc.edu/Journal/Issues/1996/Sep/abs883.html Abstract] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080512020753/http://jchemed.chem.wisc.edu/Journal/Issues/1996/Sep/abs883.html |date=2008-05-12 }}</ref>

ปฏิกิริยานี้สามารถแสดงโดยเริ่มต้นจาก[[สารละลาย]]โพแทสเซียมไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์ซึ่งจะถูกผสม ให้ความร้อนและทำให้เย็นอีกครั้ง หลักฐานเพิ่มเติมของการเปลี่ยนรูปทางเคมียังสามารถตรวจสอบได้จากการเติมสารละลายกรดออกซาลิกซึ่งได้ผลิตภัณฑ์เป็นยูเรียออกซาเลตโดยตกตะกอนสีขาว<ref>''A Demonstration of Wöhler's Experiment: Preparation of Urea from Ammonium Chloride and Potassium Cyanate'' Zoltán Tóth. J. Chem. Educ. '''1996''' 73 539. [http://jchemed.chem.wisc.edu/Journal/Issues/1996/Jun/abs539_2.html Abstract] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080516202558/http://jchemed.chem.wisc.edu/Journal/Issues/1996/Jun/abs539_2.html |date=2008-05-16 }}</ref>

อีกทางหนึ่ง ปฏิกิริยาสามารถกระทำได้โดยเลดไซยาเนตกับแอมโมเนีย ปฏิกิริยาที่แท้จริงเกิดขึ้นเป็น[[ปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกัน]]แล้วก็เกิดเป็นแอมโมเนียมไซยาเนต เขียนเป็นสมการได้ดังนี้

: <math>\mathrm{Pb(NCO)_2 + 2NH_3 + 2H_2O \rightarrow Pb(OH)_2 + 2NH_4(NCO)}</math>

แอมโมเนียมไซยาเนต[[ปฏิกิริยาแตกตัว|แตกตัว]]เป็นแอมโมเนียและกรดไซยานิก<ref>''Recreation of Wöhler’s Synthesis of Urea: An Undergraduate Organic Laboratory Exercise'' James D. Batchelor, Everett E. Carpenter, Grant N. Holder, Cassandra T. Eagle, Jon Fielder, Jared Cummings The Chemical Educator 1/Vol .3,NO.6 '''1998''' ISSN 1430-4171 [http://chemeducator.org/sbibs/s0003006/spapers/36eag897.pdf Online article] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20060930231240/http://chemeducator.org/sbibs/s0003006/spapers/36eag897.pdf |date=2006-09-30 }}</ref> ซึ่งทำปฏิกิริยากับยูเรียต่อในปฏิกิริยาการเพิ่มนิวคลิโอไฟล์ ตามด้วยโทเมอริกไอโซเมอไรเซชัน เขียนเป็นสมการได้ดังนี้

: <math>\mathrm{NH_4(NCO) \rightarrow NH_3 + HNCO \leftrightarrow (NH_2)_2CO}</math>

การเกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับกรดออกซาลิกช่วยทำให้สมดุลเคมีนี้สมบูรณ์

การสังเคราะห์เวอเลอร์นี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่[[สารประกอบอินทรีย์]]ถูกผลิตขึ้นจากตัวทำปฏิกิริยาอนินทรีย์ การค้นพบดังกล่าวได้ค้านทฤษฎีกระแสหลักในเวลานั้นที่เรียกว่า "ชีวิตนิยม" ซึ่งกล่าวว่าสารอินทรีย์มีอำนาจพิเศษหรือพลังชีวิตที่พบในสิ่งมีชีวิตตามธรรมชาติ ด้วยเหตุผลนี้เองที่ทำให้สารประกอบอินทรีย์และอนินทรีย์มีเส้นแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจน ยูเรียถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1799 และก่อนหน้าการสังเคราะห์ดังกล่าวสามารถพบได้เฉพาะจากสิ่งมีชีวิตอย่างเช่น ปัสสาวะ

== อ้างอิง ==
{{รายการอ้างอิง}}
* {{cite journal
 | title =  Die Bedeutung der Wöhlerschen Harnstoff-Synthese
 | url =  https://archive.org/details/sim_naturwissenschaften_1928-11-09_16_45-47/page/n5
 | author = P. Walden
 | journal = Naturwissenschaften
 | volume = 16
 | issue = 45-47
 | pages = 835–849
 | year = 1928
 | doi =  10.1007/BF01451626}}

[[หมวดหมู่:ปฏิกิริยาเคมี]]
[[หมวดหมู่:เคมีอินทรีย์]]