ความจุความร้อนจำเพาะ

ความจุความร้อนจำเพาะ (แม่แบบ:Langx) คือ สัดส่วนระหว่างพลังงานที่ต้องใช้ เพื่อให้มวลในจำนวน m เปลี่ยนแปลงอุณหภูมิใน $\mathrm{\Delta }Q$ เคลวิน ซึ่งมีสูตรดังนี้

$c=\frac{\mathrm{\Delta }Q}{m\cdot \mathrm{\Delta }T}$

c คือ ความจุความร้อนจำเพาะ

m คือ จำนวนมวล

$\mathrm{\Delta }T$ คือ อุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง $\mathrm{\Delta }Q$ คือ พลังงานที่ใช้ไป ความจุความร้อนจำเพาะสามารถกำหนดได้ โดยใช้เครื่องแคลอรีมิเตอร์

หน่วย

$c=\frac{cal}{g\cdot {}^{\circ }C}$

หรือในระบบ SI ใช้ $c=\frac{kJ}{kg\cdot K}$

ตัวอย่าง

วัสดุ	ความจุความร้อนจำเพาะ
อะลูมิเนียม	0.896
น้ำแข็ง	1.38-2.1
ทอง	0.13
ทองแดง	0.381
เงิน	0.234
แก้ว	0.6-0.8
น้ำ	4.187
เอทานอล	2.428

ตัวอย่าง: พลังงานในการอุ่นน้ำ 5 kg จากอุณหภูมิ 20 K เป็น 70 K เช่น $E=\frac{4.187kJ}{kg\cdot K}\cdot 5kg\cdot 50K=1047.25kJ$