ผู้วินิจฉัย 12
แม่แบบ:Short description แม่แบบ:กล่องข้อมูลบทของคัมภีร์ไบเบิล ผู้วินิจฉัย 12 (แม่แบบ:Langx) เป็นบทที่ 12 ของหนังสือผู้วินิจฉัยในพันธสัญญาเดิมหรือคัมภีร์ฮีบรูแม่แบบ:Sfn ตามธรรมเนียมของศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือผู้วินิจฉัยเขียนโดยผู้เผยพระวจนะซามูเอล[1][2] แต่นักวิชาการสมัยใหม่มองว่าหนังสือผู้วินิจฉัยเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์สายเฉลยธรรมบัญญัติซึ่งครอบคลุมเรื่องราวตั้งแต่หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติถึงหนังสือพงศ์กษัตริย์ฉบับที่ 2 เชื่อว่าเขียนโดย เขียนโดยผู้เขียนศาสนายาห์เวห์ผู้รักชาติและศรัทธาในสมัยของโยสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์นักปฏิรูปในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล[2]แม่แบบ:Sfn บทที่ 10 ของหนังสือผู้วินิจฉัยบันทึกถึงกิจกรรมของผู้วินิจฉัยเยฟธาห์, อิบซาน, เอโลน และอับโดนแม่แบบ:Sfn อยู่ในส่วนที่ประกอบด้วยวินิจฉัย 6:1 ถึง 16:31แม่แบบ:Sfn
ต้นฉบับ
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 15 วรรค
พยานต้นฉบับ
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895), ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)แม่แบบ:Sfn
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)แม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Efn
วิเคราะห์
การศึกษาด้านภาษาศาสตร์โดยชิสโฮล์มเผยให้เห็นว่าเนื้อหาส่วนกลางของหนังสือผู้วินิจฉัย (ผู้วินิจฉัย 3:7–16:31) สามารถแบ่งได้เป็น 2 ช่วงตาม 6 คำสร้อยที่กล่าวว่าชาวอิสราเอลทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์:แม่แบบ:Sfn
ช่วงที่ 1
- A 3:7 แม่แบบ:Lang
- คนอิสราเอลทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์[3]
- B 3:12 แม่แบบ:Lang
- และคนอิสราเอลทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์อีก
- B 4:1 แม่แบบ:Lang
- คนอิสราเอลก็ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์อีก
ช่วงที่ 2
- A 6:1 แม่แบบ:Lang
- แล้วคนอิสราเอลก็ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์
- B 10:6 แม่แบบ:Lang
- คนอิสราเอลก็ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์อีก
- B 13:1 แม่แบบ:Lang
- คนอิสราเอลได้ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์อีก
นอกจากนี้จากหลักฐานทางภาษา คำกริยาที่ใช้อธิบายการที่พระเจ้าทรงตอบสนองต่อบาปของชาวอิสราเอลก็มีรูปแบบซ้ำ ๆ และสามารถจัดกลุ่มให้เข้ากับการแบ่งส่วนข้างต้น:แม่แบบ:Sfn
ช่วงที่ 1
- 3:8 แม่แบบ:Lang, "ทรงขายพวกเขา," จากรากศัพท์ แม่แบบ:Lang, makar
- 3:12 แม่แบบ:Lang, "ทรงเสริมกำลัง" จากรากศัพท์ แม่แบบ:Lang, khazaq
- 4:2 แม่แบบ:Lang, "ทรงขายพวกเขา" จากรากศัพท์ แม่แบบ:Lang, makar
ช่วงที่ 2
- 6:1 แม่แบบ:Lang, "ทรงมอบพวกเขาไว้" จากรากศัพท์ แม่แบบ:Lang, nathan
- 10:7 แม่แบบ:Lang, "ทรงขายพวกเขาไว้" จากรากศัพท์ แม่แบบ:Lang, makar
- 13:1 แม่แบบ:Lang, "ทรงมอบพวกเขาไว้" จากรากศัพท์ แม่แบบ:Lang, nathan
บทนี้เป็นเรื่องราวของเยฟธาห์ ซึ่งแบ่งได้เป็น 5 ตอน แต่ละตอนมีบทสนทนาระหว่างบุคคลที่แตกต่างกันดังต่อไปนี้:แม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Sfn
| ตอน | วรรค | บทสนทนาระหว่าง | วรรค |
|---|---|---|---|
| A. | 10:6–16 | อิสราเอลกับพระยาห์เวห์ | 10–15 |
| B. ชาวอัมโมนเข้าคุกคาม | 10:17–11:11 | พวกผู้ใหญ่กับเยฟธาห์ | 5–11 |
| C. | 11:12–28 | เยฟธาห์และกษัตริย์ชาวอัมโมน | 12–28 |
| B'. ชาวอัมโมนถูกปราบ | 11:29–40 | เยฟธาห์และบุตรหญิง | 34–38 |
| A'. | 12:1–7 | เยฟธาห์และชาวเอฟราอิม | 1–4a |
เยฟธาห์และคนเอฟราอิม (12:1–7)
ส่วนนี้ประกอบด้วยตอนที่ 5 (ตอนสุดท้าย) ของเรื่องเล่าเกี่ยวกับเยฟธาห์แม่แบบ:Sfnแม่แบบ:Sfn เรื่องราวมีลักษณะเช่นเดียวกับเรื่องราวของกิเดโอนในผู้วินิจฉัย 8:1–3 คือคนเอฟราอิมต่อว่าเยฟธาห์ที่พวกตนไม่ได้ถูกเรียกให้ร่วมในการรบ (เพื่อที่พวกตนจะได้ของริบด้วย) แต่ครั้งนี้จบลงด้วยสงครามกลางเมือง เมื่อเยฟธาห์รวมคนกิเลอาดเป็นหนึ่งเดียวและกลายเป็นฝ่ายได้เปรียบแม่แบบ:Sfn คนกิเลอาดใช้การออกเสียงคำภาษาฮีบรูว่า "ชิบโบเลท" ในการแยกแยะคนเอฟราอิม เพื่อจะสังหารคนเอฟราอิมได้[4]
อิบซาน (12:8–10)
อิบซานได้ขึ้นเป็นผู้วินิจฉัยของอิสราเอลต่อจากเยฟธาห์เป็นเวลา 7 ปี ท่านมีบุตรชาย 30 คนและบุตรหญิง 30 คน เมื่อท่านเสียชีวิตได้ถูกฝังที่เมืองบ้านเกิดคือ "เบธเลเฮม" ซึ่งไม่มีการตามด้วยความว่า "ของเอฟราธาห์" หรือ "ของยูดาห์" จึงน่าจะเป็นเบธเลเฮมในอาณาเขตของเผ่าเศบูลุน (โยชูวา 19:15).[5]
เอโลน (12:11–12)
เอโลนได้ขึ้นเป็นผู้วินิจฉัยคนที่ 10 ต่อจากอิบซาน มีบันทึกเกี่ยวกับเอโลนน้อยมาก ไม่มีประวัติใด ๆ ของท่านนอกจากว่าท่านมาจากเผ่าเศบูลุน เอโลนวินิจฉัยอิสราเอลเป็นเวลา 10 ปี เมื่อท่านเสียชีวิตได้ถูกฝังในอัยยาโลนในอาณาเขตของเผ่าเศบูลุน[6]
อับโดน (12:13–15)
อับโดนบุตรฮิลเลลชาวปิราโธนแห่งเผ่าเอฟราอิมได้ขึ้นเป็นผู้วินิจฉัยถัดจากเอโลน อับโดนมีบุตรชาย 40 คนและหลานชาย 30 คน ท่านวินิจฉัยอิสราเอลเป็นเวลา 8 ปี ฟื้นฟูความสงบเรียบร้อยในพื้นที่ตอนกลางของอิสราเอลภายหลังสงครามกลางเมืองที่เกี่ยวข้องกับเยฟธาห์และคนกิเลอาด[7]
ดูเพิ่ม
- ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ผู้วินิจฉัย 10, ผู้วินิจฉัย 11
หมายเหตุ
อ้างอิง
บรรณานุกรม
- แม่แบบ:Cite journal
- แม่แบบ:Cite book
- แม่แบบ:Cite book
- แม่แบบ:Cite book
- แม่แบบ:Cite book
- แม่แบบ:Cite book
- แม่แบบ:Cite book
- แม่แบบ:Cite book
แหล่งข้อมูลอื่น
- คำแปลในศาสนายูดาห์:
- Shoftim - Judges - Chapter 12 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
- คำแปลในศาสนาคริสต์:
- Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
- Judges chapter 12. Bible Gateway
- ผู้วินิจฉัย 12. YouVersion
- ↑ Talmud, Baba Bathra 14b-15a)
- ↑ 2.0 2.1 Gilad, Elon. Who Really Wrote the Biblical Books of Kings and the Prophets? Haaretz, June 25, 2015. Summary: The paean to King Josiah and exalted descriptions of the ancient Israelite empires beg the thought that he and his scribes lie behind the Deuteronomistic History.
- ↑ Judges 3:7 Hebrew Text Analysis. Biblehub
- ↑ แม่แบบ:Cite book
- ↑ Hirsch, Emil G.; Seligsohn, M. แม่แบบ:Cite book
- ↑ Jastrow, Morris, Jr.; Mendelsohn, Charles J.; Barton, George A. แม่แบบ:Cite book
- ↑ McCurdy, J. Frederic. แม่แบบ:Cite book