ดูต้นฉบับสำหรับ อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน

{{กล่องข้อมูล ชีวประวัติ
| name           = อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
| image          = Antoine Augustin Cournot.jpg
| alt               = 
| caption        = 
| birth_name    = <!-- ใช้ช่องนี้หากชื่อเกิดไม่เหมือนกับชื่อ -->
| birth_date    = {{birth date|1801|08|28}} 
| birth_place   =  [[เกร]] [[ประเทศฝรั่งเศส]]
| death_date    = {{Death date and age|1877|03|31|1801|08|28}}
| death_place   = [[ปารีส]] [[ประเทศฝรั่งเศส]]
| nationality   = [[ประเทศฝรั่งเศส|ฝรั่งเศส]]
| alma_mater       = [[มหาวิทยาลัยซอร์บอน]]
| known_for = [[คณิตเศรษฐศาสตร์]]<br /> [[การแข่งขันแบบกูร์โน]]
| notable_works = 
}}
'''อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน'''  ({{langx|fr|Antoine-Augustin Cournot}}; 1801–1877)  เป็น[[นักคณิตศาสตร์]] [[นักเศรษฐศาสตร์]] และ[[นักปรัชญา]][[ประเทศฝรั่งเศส|ชาวฝรั่งเศส]] กูร์โนเป็นนักวิชาการคนแรกๆ ที่นำหลัก[[คณิตวิเคราะห์]]มาใช้ในงานทฤษฎีเศรษฐศาสตร์อย่างเป็นระบบ แบบจำลองทางทฤษฎีของกูร์โนในเรื่อง[[การผูกขาด]]และ[[การผูกขาดโดยผู้ขายน้อยราย]] ยังคงเป็นแนวคิดสำคัญใน[[เศรษฐศาสตร์จุลภาค]]สมัยใหม่ โดยเฉพาะแบบจำลองการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายมีชื่อเรียกในปัจจุบันว่า[[การแข่งขันแบบกูร์โน]]

งานของกูร์โนได้รับคำชื่นชมจากและมีอิทธิพลต่อ[[คณิตเศรษฐศาสตร์|นักคณิตเศรษฐศาสตร์]]คนสำคัญในยุคหลังหลายคน เช่น [[วิลเลียม สแตนลีย์ เจวอนส์]], [[เลอง วาลรัส]] และ[[อัลเฟรด มาร์แชล]]

== ประวัติ ==
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1801 ที่เมือง[[เกร]] [[จังหวัดโอต-โซน]] [[ประเทศฝรั่งเศส]] กูร์โนศึกษาที่โรงเรียนในเมืองเกิดจนถึงอายุ 15 ปี หลังจากนั้นเขาได้ศึกษาด้านคณิตศาสตร์ที่โรงเรียนในเมือง[[เบอซ็องซง]]ในปี 1820 ในหนังสือบันทึกความทรงจำที่กูร์โนเขียนในภายหลัง กูร์โนเล่าว่าเขาได้อ่านงานด้านคณิตศาสตร์ของ[[ปีแยร์-ซีมง ลาปลัส]] และ[[มาร์กี เดอ กงดอร์เซ]] ซึ่งเป็นหนังสือที่มีอิทธิพลต่อความคิดของเขา{{r|Baloglou}}

ในปี 1821 กูร์โนย้ายมายังกรุงปารีสเพื่อเข้าเรียนที่[[เอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์]] แต่สถาบันแห่งนี้ถูกปิดลงเพียงหนึ่งปีให้หลังด้วยเหตุผลทางการเมือง กูร์โนจึงย้ายไปศึกษาต่อที่[[มหาวิทยาลัยซอร์บอน]]ในปารีส จนได้รับปริญญาบัตรในสาขาคณิตศาสตร์ในปี 1823{{r|Baloglou}} ในช่วงที่เขาเข้าเรียนที่ซอร์บอน กูร์โนได้พบและเข้าเรียนกับนักคณิตศาสตร์ฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น ลาปลัส, [[โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์|ลากร็องฌ์]], [[ซีเมอง เดอนี ปัวซง|ปัวซง]], [[โฌแซ็ฟ ฟูรีเย|ฟูรีเย]], [[อาเดรียง-มารี เลอฌ็องดร์|เลอฌ็องดร์]] และ [[โอกุสแต็ง-หลุยส์ โกชี|โกชี]]{{r|Haagsma 2016}} กูร์โนเขียนถึงช่วงเวลาที่เขาศึกษาที่ซอร์บอนว่า เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขของเขา{{r|Baloglou}}

หลังจากจบการศึกษาจากซอร์บอน กูร์โนได้ทำงานให้กับจอมพล[[โลร็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์]] อดีตผู้บัญชาการทหารฝรั่งเศสสมัยสงครามนโปเลียน โดยทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยเขียนหนังสือและเป็นครูสอนหนังสือให้กับบุตรของแซ็ง-ซีร์ ในระยะสิบปีที่กูร์โนทำงานนี้ เขาได้ช่วยแซ็ง-ซีร์เรียบเรียงและตีพิมพ์หนังสือบันทึกความทรงจำของแซ็ง-ซีร์ และในระหว่างนั้นเขาก็ได้ทำงานวิชาการในด้าน[[กลศาสตร์]]และ[[ดาราศาสตร์]] จนสำเร็จปริญญาเอกในปี 1829{{r|Haagsma 2016|Palgrave Cournot}} แซ็ง-ซีร์เสียชีวิตในปี 1930 แต่กูร์โนยังคงทำงานเรียบเรียงและเผยแพร่งานเขียนส่วนที่เหลือของแซ็ง-ซีร์จนถึงปี 1933{{r|Haagsma 2016}}

งานเขียนด้านคณิตศาสตร์ที่กูร์โนเคยเขียนสมัยเป็นนักศึกษา ทำให้เขาได้รับความสนใจจากซีเมอง เดอนี ปัวซง ในปี 1834 กูร์โนจึงได้เข้าทำงานเป็นอาจารย์ด้าน[[คณิตวิเคราะห์]]และกลศาสตร์ที่[[ลียง]]ด้วยคำแนะนำของปัวซง{{r|Baloglou}} หลังจากกูร์โนทำงานที่ลียงได้เพียงหนึ่งปี ปัวซงก็แนะนำให้กูร์โนรับตำแหน่งอธิการบดีของสำนักวิชาเมือง[[เกรอนอบล์]]ในปี 1835{{r|Baloglou}} ระหว่างที่ทำงานนี้ที่เกรอนอบล์ กูร์โนยังได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจการแผ่นดินขั่วคราวด้านการศึกษาแทนที่[[อ็องเดร-มารี อ็องแปร์]]ซึ่งเสียชีวิตอย่างกระทันหันในปี 1836 ก่อนที่เขาจะย้ายมารับตำแหน่งนี้อย่างถาวรในปี 1838{{r|Baloglou}} ในปีเดียวกันนี้ กูร์โนได้เข้าพิธีสมรสที่บ้านเกิดกับภรรยา โกล็องบ์- อ็องตัวแน็ต เปอตีกีโย{{r|Haagsma 2016}} และตีพิมพ์หนังสือเศรษฐศาสตร์ ''{{lang|fr|Recherches sur les principes mathématiques de la théorie des richesses}}'' (งานวิจัยว่าด้วยหลักคณิตศาสตร์ของทฤษฎีทรัพย์)

กูร์โนได้รับ[[เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์]]ชั้นอัศวินในปี 1838 และชั้นเจ้าพนักงานในปี 1845{{r|Baloglou}}

หลังจากตีพิมพ์หนังสือทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ในปี 1838 เขาตีพิมพ์หนังสือด้านแคลคูลัสและทฤษฎีความน่าจะเป็นในปี 1841 และ 1843 และหนังสือด้าน[[ปรัชญา]][[ญาณวิทยา]]ในปี 1851 และ 1861 หลังจากนั้น กูร์โนได้ลาออกจากตำแหน่งผู้ตรวจการ และย้ายไปเป็นอธิการบดีของสำนักวิชาเมือง[[ดีฌง]]ในปี 1854 ก่อนจะเกษียณตัวเองจากงานสอนและงานบริหารรัฐกิจต่างๆ ในปี 1862{{r|Baloglou}}

หลังจากเกษียน เขาย้ายกลับมาอาศัยที่กรุงปารีส และตีพิมพ์หนังสือเพิ่มเติมในสาขาเศรษฐศาสตร์และปรัชญา เขาประสบปัญหาตาบอดเกือบสนิทในช่วงบั้นปลาย ก่อนจะเสียชีวิตในปี 1877 ด้วยอายุ 75 ปี{{r|Palgrave Cournot}}

== งานด้านเศรษฐศาสตร์ของกูร์โน ==
หนังสือ ''{{lang|fr|Recherches sur les principes mathématiques de la théorie des richesses}}'' (งานวิจัยว่าด้วยหลักคณิตศาสตร์ของทฤษฎีทรัพย์) ที่ได้ตีพิมพ์ในปี 1838 เป็นงานด้านเศรษฐศาสตร์ชิ้นแรกที่นำคณิตวิเคราะห์มาใช้อย่างเป็นระบบ{{r|Baloglou|Theocharis 1993}} แต่หนังสือเล่มนี้ไม่ได้รับความสนใจหรือการยอมรับจากนักเศรษฐศาสตร์ในยุคนั้นเท่าใดนัก กูร์โนจึงได้เขียนหนังสือด้านเศรษฐศาสตร์อีกสองเล่มเพื่อพยายามนำเสนอแนวคิดของเขา ได้แก่ ''{{lang|fr|Principes de la théorie des richesses}}'' (หลักทฤษฎีทรัพย์) ตีพิมพ์ในปี 1863 และ ''{{lang|fr|Revue sommaire des doctrines économiques}}'' (บทปริทัศน์สรุปแนวคิดทางเศรษฐกิจ) ตีพิมพ์ในปี 1877

=== เนื้อหาทฤษฎี ===
ทฤษฎีในหนังสือ ''{{lang|fr|Recherches}}'' ครอบคลุมเนื้อหาหลายหัวข้อ ได้แก่ [[ทฤษฎีมูลค่า]] [[กฎอุปสงค์]] [[การผูกขาด]] [[การผูกขาดโดยผู้ขายน้อยราย]] [[รายได้ประชาชาติ]] และ[[การค้าระหว่างประเทศ]] โดยเนื้อหาที่สำคัญที่มีอิทธิพลต่อนักเศรษฐศาสตร์ยุคหลังคือ กฎอุปสงค์ การผูกขาด และการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยราย

กูร์โนเป็นนักเศรษฐศาสตร์คนแรกที่เขียนถึง[[อุปสงค์และอุปทาน|ปริมาณอุปสงค์]]ในรูปของ[[ฟังก์ชัน]]ของราคา <math>D = F(p)</math> โดยนิยาม <math>D</math> เป็นปริมาณความต้องการซื้อสินค้าในแต่ละปี และ <math>p</math> เป็นราคาเฉลี่ยของสินค้าในปีนั้นๆ กูร์โนตั้งข้อสมมติว่า ฟังก์ชันอุปสงค์นี้มีลักษณะ[[ฟังก์ชันต่อเนื่อง|ต่อเนื่อง]] และราคากับปริมาณมีความสัมพันธ์ในลักษณะผกผันกัน การเขียนอุปสงค์ในรูปแบบของฟังก์ชันลักษณะนี้ ทำให้กูร์โนสามารถใช้หลัก[[คณิตวิเคราะห์]]ในการระบุลักษณะของราคาที่ทำให้ได้รายได้สูงสุด และบรรยายเปรียบเทียบลักษณะของฟังก์ชันอุปสงค์ ในรูปแบบที่รู้จักกันในภายหลังว่าเป็น[[ความยืดหยุ่นอุปสงค์]]

ด้วยฟังก์ชันอุปสงค์นี้ กูร์โนเสนอทฤษฎีการผูกขาด หากว่า <math>\phi(D)</math> คือต้นทุนการผลิตสินค้าปริมาณ <math>D</math> ผู้ขายในตลาดผูกขาดจะได้กำไรเท่ากับ <math>pF(p) - \phi(D)</math> การกำไรสูงสุดจึงต้องมีลักษณะตาม[[การหาค่าเหมาะที่สุด|เงื่อนไข]] <math display="inline">\tfrac{\mathrm{d}pD}{\mathrm{d}p} - \tfrac{\mathrm{d}\phi(D)}{\mathrm{d}p} = 0</math> ซึ่งมีความหมายว่า รายรับหน่วยท้ายสุด (marginal revenue) จะต้องเท่ากับต้นทุนหน่วยท้ายสุด (marginal cost)

[[ไฟล์:Of the competition of producers (2), 1838.jpg|thumb|right|ภาพประกอบจากหนังสือ ''Recherches'' ที่แสดงให้เห็นว่า หากนำสมการเงื่อนไขขั้นที่หนึ่งของผู้ผลิตแต่ละรายมาวาดเป็นกราฟแล้ว จุดตัดของกราฟทั้งสองคือจุดสมดุลในทฤษฎีการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายของกูร์โน]]
หลังจากทฤษฎีตลาดผูกขาด กูร์โนอธิบายทฤษฎีตลาดที่มีผู้ขายสองราย กูร์โนยกตัวอย่างสถานการณ์สมมติว่า มีเจ้าของบ่อน้ำแร่สองบ่อที่แข่งขันกันในตลาดเดียวกัน กูร์โนเขียนอุปสงค์ในลักษณะที่ราคาเป็นฟังก์ชันของปริมาณ <math>p = f(D)</math> โดยที่ <math>D = D_1 + D_2</math> คือปริมาณน้ำแร่ทั้งหมดจากทั้งสองบ่อ

รายได้ของเจ้าของน้ำแร่บ่อหนึ่ง จะเท่ากับปริมาณน้ำแร่จากบ่อของตัวเอง คูณกับราคาตลาดที่ขึ้นกับปริมาณน้ำแร่รวม หรือ <math>D_1 \times F(D_1 + D_2)</math>และรายได้ของเจ้าของน้ำแร่บ่อที่สองก็มีลักษณะเดียวกัน เจ้าของน้ำแร่แต่ละบ่อสามารถตัดสินใจได้ปริมาณสินค้าของตัวเอง แต่ไม่สามารถเลือกปริมาณของคู่แข่งได้ เจ้าของบ่อน้ำแร่แต่ละบ่อจึงต้องตัดสินใจโดยถือเอาว่าปริมาณสินค้าของคู่แข่งเป็นค่าคงตัว ดังนั้นเงื่อนไขการทำรายได้สูงสุดของเจ้าของบ่อน้ำแร่ที่หนึ่งคือ 
<math display="block">f(D_1 + D_2) + D_1 f'(D_1 + D_2) = 0</math> 
ในขณะที่เงื่อนไขของเจ้าของบ่อน้ำแร่ที่ 2 ก็มีลักษณะเดียวกัน คือ 
<math display="block">f(D_1 + D_2) + D_2 f'(D_1 + D_2) = 0</math> 
จุด <math>D_1</math> และ <math>D_2</math> ที่เป็นคำตอบของระบบสมการข้างต้น จึงเป็นจุดที่ถือว่า "เสถียร" หากนำแต่ละสมการมาเขียนเป็นกราฟความสัมพันธ์ระหว่าง <math>D_1</math> และ <math>D_2</math> จุดตัดของกราฟทั้งสองก็คือจุดที่เป็นคำตอบดังกล่าว วิธีคิดลักษณะนี้ จัดว่าเป็น[[สมดุลแบบแนช]]รูปแบบหนึ่ง ทฤษฎีของกูร์โนแสดงให้เห็นว่า ในตลาดที่มีการแข่งขันระหว่างผู้ขายมากกว่าหนึ่งราย ราคาสินค้าจะต่ำกว่าตลาดที่ผูกขาดโดยผู้ขายรายเดียว

กูร์โนใช้วิธีการพิสูจน์ลักษณะเดียวกันนี้วิเคราะห์กรณีที่มีลักษณะทั่วไปกว่าด้วย โดยได้เขียนแบบจำลองสำหรับจำนวนผู้ผลิตใดๆ และสามารถมีฟังก์ชันต้นทุนที่แตกต่างกันระหว่างผู้ผลิตแต่ละรายด้วย

=== อิทธิพลต่อแนวคิดเศรษฐศาสตร์ ===

แนวทางของทฤษฎีการผูกขาดและการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายในรูปแบบที่กูร์โนเขียน ยังคงเป็นพื้นฐานของทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ในปัจจุบัน{{r|Theocharis 1993|Friedman 2000}} แต่ในช่วงแรกหลังจากตีพิมพ์ หนังสือ ''{{lang|fr|Recherches}}'' ของกูร์โนไม่ได้รับความสนใจจากนักเศรษฐศาสตร์ในยุคนั้นมากนัก ในช่วงยี่สิบห้าปีแรกหลังตีพิมพ์ บทวิจารณ์ชื่นชมฉบับเดียวที่พบคือบทวิจารณ์ของเจ. บี. เชอร์รีแมน นักคณิตศาสตร์ที่[[มหาวิทยาลัยโทรอนโต]] ซึ่งเขียนวิจารณ์ชื่นชมหนังสือของกูร์โนในปี 1857 ในวารสารวิชาการในแคนาดา{{r|Theocharis 1990}}

การตีพิมพ์หนังสือ ''{{lang|fr|Principes}}'' ในปี 1863 ทำให้งานด้านเศรษฐศาสตร์ของกูร์โนได้รับการอภิปรายกันในวงกว้างมากขึ้น รวมถึงงานชิ้นก่อนหน้าของเขาด้วย แต่ว่างานของกูร์โนก็ยังไม่ได้รับการยอมรับในทันที ในปี 1864 รอเฌ เดอ ฟงต์แน เขียนบทวิจารณ์หนังสือเล่มใหม่ของกูร์โนลงในวารสารด้านเศรษฐศาสตร์ของฝรั่งเศส โดยเขียนถึงเนื้อหาของ ''{{lang|fr|Recherches}}'' ด้วยในคราวเดียวกัน ถึงแม้ว่าฟงต์แนเห็นด้วยกับการใช้คณิตศาสตร์ในการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ เขาวิจารณ์แนวทางการใช้คณิตศาสตร์ของกูร์โน โดยมองว่าการศึกษาทางเศรษฐศาสตร์ยังไม่พร้อมสำหรับการใช้คณิตศาสตร์ในลักษณะทั่วไปแบบกูร์โนเพราะยังมีข้อสังเกตจากข้อเท็จจริงไม่เพียงพอ ฟงต์แนยังวิจารณ์ทฤษฎีด้านการค้าระหว่างประเทศของกูร์โนเป็นการเฉพาะ และวิจารณ์ว่าแนวทางทฤษฎีของกูร์โนที่มีมองระบบเศรษฐกิจในลักษณะของกลศาสตร์ เป็นแนวคิดที่มีแนวโน้มไปทาง[[สังคมนิยม]]{{r|Ekelund-Hebert 1990}} ในปีเดียวกันนี้ ปอล-กุสตาฟว์ โฟโว เผยแพร่หนังสือที่มีเนื้อหาส่วนหนึ่งวิจารณ์ทฤษฎีการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายของกูร์โน ว่าเป็นแบบจำลองที่ผิดจากความเป็นจริง{{r|Theocharis 1990|Ekelund-Hebert 1990}} อย่างไรก็ตาม ในช่วงนี้ก็มีบทวิจารณ์งานของกูร์โนในทางบวกด้วย [[เลอง วาลรัส]] ผู้ซึ่งเคยได้อ่านหนังสือ ''{{lang|fr|Recherches}}'' มาในช่วงที่เขาเป็นนักศึกษาในปี 1853-1854 ได้เขียนบทวิจารณ์ชื่นชมงานทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ของกูร์โนหลังจากที่ ''{{lang|fr|Principes}}'' ตีพิมพ์{{r|Theocharis 1990|Ekelund-Hebert 1990}} วาลรัสเป็นนักคณิตเศรษฐศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในเวลาต่อมา แต่ขณะนั้นที่เขียนบทวิจารณ์นี้ วาลรัสยังไม่เป็นที่รู้จักในวงกว้าง และบทวิจารณ์นี้ไม่ได้ตีพิมพ์ในวารสารเฉพาะทาง บทวิจารณ์ของวาลรัสในขณะนั้นจึงไม่ได้รับความสนใจจากแวดวงเศรษฐศาสตร์เช่นกัน{{r|Theocharis 1990}}

งานของกูร์โนมาได้รับการยอมรับอย่างมากจากนักคณิตเศรษฐศาสตร์หลังปี 1870 เป็นต้นมา เช่น เลอง วาลรัส,  [[วิลเลียม สแตนลีย์ เจวอนส์]], [[อัลเฟรด มาร์แชล]] และ[[ฟรานซิส เอดจ์เวิร์ท]] ผู้ซึ่งเป็นนักคิดคนสำคัญของ[[เศรษฐศาสตร์แบบนีโอคลาสสิก]] โดยนักเศรษฐศาสตร์เหล่านี้ได้เขียนยกย่องผลงานหนังสือ ''{{lang|fr|Recherches}}'' ว่าเป็นงานคณิตเศรษฐศาสตร์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง{{r|Friedman 2000|Theocharis 1990}} แนวทางการวิเคราะห์การผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายของกูร์โน มีลักษณะเป็นตัวอย่างหนึ่งของ[[สมดุลแบบแนช]]ที่นิยามและศึกษาในภายหลัง

== ผลงานตีพิมพ์ == 
* ''{{lang|fr|Recherches sur les principes mathématiques de la théorie de la richesses}}'' (งานวิจัยว่าด้วยหลักคณิตศาสตร์ของทฤษฎีทรัพย์; 1838)
* ''{{lang|fr|Traité élémentaire de la théorie des fonctions et du calcul infinitésimal}}'' (ศาสตรนิพนธ์ขั้นต้นเรื่องทฤษฎีฟังก์ชันและแคลคูลัสกณิกนันต์; 1841)
* ''{{lang|fr|Exposition de la théorie des chances et des probabilités}}'' (คำอธิบายทฤษฎีโอกาสและความน่าจะเป็น; 1843)
* ''{{lang|fr|De l'origine et les limites de la correspondance entre l'algèbre et la géométrie}}'' (ที่มาและข้อจำกัดของความสมนัยระหว่างพีชคณิตและเรขาคณิต; 1847)
* ''{{lang|fr|Essai sur les caractères de la critique philosophique}}'' (ความเรียงว่าด้วยลักษณะของปรัชญาวิจารณ์; 1851)
* ''{{lang|fr|Traité de l'enchaînement des idées fondamentales dans les sciences et dans l'histoire}}'' (ศาสตรนิพนธ์เรื่องความเชื่อมโยงของความคิดมูลฐานในวิทยาศาสตร์และประวัติศาสตร์; 1861)
* ''{{lang|fr|Principes de la théorie des richesses}}'' (หลักทฤษฎีทรัพย์; 1863)
* ''{{lang|fr|Considérations sur la marche des idées et des évènements dans les temps modernes}}'' (การพิจารณาว่าด้วยความก้าวหน้าของแนวคิดและเหตุการณ์ในยุคสมัยใหม่; 1872)
* ''{{lang|fr|Matérialisme, vitalisme, rationalisme: Études des données de la science en philosophie}}'' (สสารนิยม ชีวิตนิยม เหตุผลนิยม: การศึกษาการใช้ข้อมูลวิทยาศาสตร์ในวิชาปรัชญา; 1875)
* ''{{lang|fr|Revue sommaire des doctrines économiques}}'' (บทปริทัศน์สรุปแนวคิดทางเศรษฐกิจ; 1877)
* ''{{lang|fr|Souvenirs 1760-1860}}'' (ความทรงจำ 1760-1860; 1913)

== อ้างอิง ==
{{รายการอ้างอิง|refs = 
<ref name="Palgrave Cournot">{{Cite encyclopedia |publisher = Palgrave Macmillan |isbn = 978-1-349-95121-5 |last = Shubik |first = Martin |title = Microeconomics  |encyclopedia = New Palgrave dictionary of economics  |location = London |date = 2008 |doi=10.1057/978-1-349-95121-5_147-2 }}</ref>
<ref name="Baloglou">{{cite book |last1= Baloglou |first1= Christos P. |editor1-first= Jürgen Georg |editor1-last= Backhaus |title= Handbook of the History of Economic Thought.  |url= https://link.springer.com/book/10.1007/978-1-4419-8336-7 |series= The European Heritage in Economics and the Social Sciences |volume= 11 |date= 2011 |publisher= Springer |location= New York, NY |isbn= 978-1-4419-8336-7 |doi= 10.1007/978-1-4419-8336-7_17 |pages= 437-463 |chapter= Antoine Augustin Cournot |chapter-url= https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-1-4419-8336-7_17}}</ref>
<ref name="Haagsma 2016">{{cite book |last1= Haagsma |first1 = Rein |editor1-last = von Mouche |editor1-first = Pierre |editor2-last = Quartieri |editor2-first = Federico |title = Equilibrium theory for Cournot oligopolies and related games: Essays in honour of Koji Okuguchi |chapter = Cournot, a non-strategic economist |series = Springer Series in Game Theory |publisher = Springer |location = Cham |pages = 15-29 |isbn = 978-3-319-29254-0 | doi = 10.1007/978-3-319-29254-0_3}}</ref>
<ref name="Theocharis 1990">{{cite journal |last1= Theocharis |first1= Reghinos D. |date= 1990 |title= A note on the lag in the recognition of Cournot's contribution to economic analysis |url=https://archive.org/details/sim_canadian-journal-of-economics_1990-11_23_4/page/923|journal= Canadian Journal of Economics |volume= 23 |issue= 4 |pages= 923-933 |doi= 10.2307/135570}} </ref>
<ref name="Friedman 2000">{{cite journal |last1= Friedman |first1= James W. |date= 2000 |title= The legacy of Augustin Cournot |journal= Cahiers d'Économie Politique |volume= 37 |issue= 1 |pages= 31-46 |doi= 10.3406/cep.2000.1287 }} </ref>
<ref name="Theocharis 1993">{{cite book |last1= Theocharis |first1= Reghinos D. |date = 1993 |title = The development of mathematical economics: The years of transition: From Cournot to Jevons |publisher = Macmillan |location= Basingstoke |url= https://books.google.com/books?id=AC6wCwAAQBAJ&lpg=PR7&dq=9781349129928&pg=PA18 |isbn = 978-1-349-12992-8 |doi = 10.1007/978-1-349-12992-8}}</ref>
<ref name="Ekelund-Hebert 1990">{{cite journal |last1= Ekelund |first1= Robert B. |last2= Hébert |first2= Robert F. |date= 1990 |title= Cournot and his contemporaries: Is an obituary the only bad review? |url= https://archive.org/details/sim_southern-economic-journal_1990-07_57_1/page/139 |journal= Southern Economic Journal |volume= 57 |issue= 1 |pages= 139-149 |doi= 10.2307/1060484 }}</ref>
}}

== แหล่งข้อมูลอื่น ==
* [https://archive.org/embed/in.ernet.dli.2015.84506 {{lang|en|Researches into the mathematical principles of the theory of wealth}}] ฉบับแปลภาษาอังกฤษ จาก[[อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์]] {{en icon}}

[[หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวฝรั่งเศส]]
[[หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส]]
[[หมวดหมู่:นักเศรษฐศาสตร์ชาวฝรั่งเศส]]
[[หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอต-โซน]]
[[หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเกรอนอบล์]]
{{birth|1801}}{{death|1877}}