ดูต้นฉบับสำหรับ ความเปล่งรังสี

{{สับสน|ความแผ่รังสี|สภาพเปล่งรังสี}}
'''ความเปล่งรังสี''' (radiant exitance หรือ radiant emittance) เป็น[[ปริมาณทางกายภาพ]]ที่แสดงความเข้ม[[พลังงานจากการแผ่รังสี]]บนพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสี นั่นคือ เป็นปริมาณของพลังงานต่อหน่วย[[เวลา]]และ[[พื้นที่]] [[หน่วย SI]] ที่ใช้คือ[[วัตต์]]ต่อ[[ตารางเมตร]] (สัญลักษณ์: W m<sup>-2</sup>)

[[ความรับอาบรังสี]] ก็มีหน่วยเหมือนกันกับความเปล่งรังสี แต่ความรับอาบรังสีเป็นการวัดที่ตัววัตถุที่ถูกส่องสว่าง ส่วนความเปล่งรังสีเป็นการวัดที่แหล่งกำเนิดแสง เมื่อวัตถุที่ถูกส่องสว่างเกิดการสะท้อนหาก[[ความสะท้อน]]เท่ากับ 1 ความรับอาบรังสีจะมีค่าเท่ากับความเปล่งรังสี ตัวอย่างเช่น เมื่อใช้[[เสาอากาศแบบพาราโบลา]]เป็นเครื่องส่งสัญญาณ พลังงานที่แผ่ออกมาจะกระทบกับแผ่นสะท้อนแสงหนึ่งครั้งและถูกแผ่ออกจากตรงนั้น ความเปล่งรังสีและความรับอาบรังสีอาจถูกเรียกรวมกันว่า '''ความหนาแน่นฟลักซ์รังสี''' (radiant flux density)

== ภาพรวม ==
เมื่อ {{Math|&Phi;(''&Delta;&sigma;'')}} เป็น[[ฟลักซ์การแผ่รังสี]]ที่ปล่อยออกมาจากพื้นที่ขนาดเล็ก ''{{mvar|&Delta;&sigma;}}'' บนพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสี ความเปล่งรังสีจะนิยามโดย

<math>R =\lim_{\Delta\sigma\to 0} \frac{\Phi(\Delta\sigma)}{\Delta\sigma} =\frac{d\Phi}{d\sigma}</math>

ให้[[เวกเตอร์แนวฉาก]] ณ จุดหนึ่งบนพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสีเป็น '''n'''<nowiki/>' และให้[[ความแผ่รังสี]]จากจุดนั้นในทิศทาง '''r''' เป็น ''L'' แล้วความเปล่งรังสีจะคำนวณได้เป็น

<math>R =\int (\hat{\boldsymbol{r}}\cdot\boldsymbol{n}')\, L\, d\omega</math>

โดย ''ω'' คือ[[มุมตัน]]ในซีกด้านนอกของพื้นผิวแหล่งกำเนิด ในกรณีที่ความแผ่รังสี ''L'' ไม่ขึ้นอยู่กับทิศทาง จะได้ว่า {{Math|1=''R''=&pi;''L''}}

[[หมวดหมู่:ปริมาณทางกายภาพ]]
[[หมวดหมู่:การวัดรังสี]]