ดูต้นฉบับสำหรับ ความดันโลหิตสูง

{{บทความคุณภาพ}}
{{กล่องข้อมูลโรค(ใหม่)
| name          = โรคความดันโลหิตสูง<br /><small>(Hypertension)</small>
| image         = Grade 1 hypertension.jpg
| caption       = [[มาตรความดันเลือด]]อัตโนมัติ แสดงผลความดันโลหิตสูง (แสดง[[ความดันช่วงหัวใจบีบ]] 158 มิลลิเมตรปรอท [[ความดันช่วงหัวใจคลาย]] 99 มิลลิเมตรปรอท และ[[อัตราหัวใจเต้น]] 80 ครั้งต่อนาที)
| field         = [[Cardiology|หทัยวิทยา]]
| synonyms      = Arterial hypertension, high blood pressure
| symptoms      = ไม่มีอาการ<ref name=CDC2015 />
| complications = [[Coronary artery disease|โรคหลอดเลือดหัวใจ]], [[stroke|โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน]], [[heart failure|หัวใจวาย]], [[peripheral arterial disease|โรคหลอดเลือดแดงส่วนปลาย]], [[vision loss|ตาบอด]], [[chronic kidney disease|โรคไต]], [[dementia|สมองเสื่อม]]<ref name=Lack2015 /><ref name=WHO2011 /><ref name=Hernandorena2017 />
| onset         = 
| duration      = 
| causes        = โดยปกติตามการดำเนินชีวิตและปัจจัยทางพันธุกรรม<ref name=Lancet2015>{{cite journal | vauthors = Poulter NR, Prabhakaran D, Caulfield M | title = Hypertension | journal = Lancet | volume = 386 | issue = 9995 | pages = 801–812 | date = August 2015 | pmid = 25832858 | doi = 10.1016/s0140-6736(14)61468-9 | s2cid = 208792897 }}</ref><ref name="pmid10645931" />
| risks         = [[ภาวะขาดการนอนหลับ|อดนอน]], [[ภาวะไขมันในเลือดสูง|ได้รับเกลือมากเกินไป]], [[น้ำหนักเกิน|น้ำหนักตัวเกิน]], [[การสูบบุหรี่]], แอลกอฮอล์,<ref name=CDC2015/><ref name=Lancet2015/> มลพิษทางอากาศ<ref>{{cite journal |last1=Yang |first1=Bo-Yi |title=Global association between ambient air pollution and blood pressure: A systematic review and meta-analysis |journal=Environmental Pollution |date=2018 |volume=235 |pages=576–588 |doi=10.1016/j.envpol.2018.01.001 |pmid=29331891 |url=https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0269749117338290}}</ref>
| diagnosis     = วัดความดันโลหิตขณะพักได้มากกว่า 130/80 หรือ 140/90&nbsp;มิลลิเมตรปรอท<ref name=Lancet2015 /><ref name=AHA2017>{{cite journal | vauthors = Whelton PK, Carey RM, Aronow WS, Casey DE, Collins KJ, Dennison Himmelfarb C, DePalma SM, Gidding S, Jamerson KA, Jones DW, MacLaughlin EJ, Muntner P, Ovbiagele B, Smith SC, Spencer CC, Stafford RS, Taler SJ, Thomas RJ, Williams KA, Williamson JD, Wright JT | title = 2017 ACC/AHA/AAPA/ABC/ACPM/AGS/APhA/ASH/ASPC/NMA/PCNA Guideline for the Prevention, Detection, Evaluation, and Management of High Blood Pressure in Adults: A Report of the American College of Cardiology/American Heart Association Task Force on Clinical Practice Guidelines | journal = Hypertension | volume = 71 | issue = 6 | pages = e13–e115 | date = June 2018 | pmid = 29133356 | doi = 10.1161/HYP.0000000000000065 | doi-access = free }}</ref>
| differential  = 
| prevention    = 
| treatment     = เปลี่ยนการดำเนินชีวิต, การใช้ยา<ref name=NIH2015Tx>{{cite web|title=How Is High Blood Pressure Treated?|url=http://www.nhlbi.nih.gov/health/health-topics/topics/hbp/treatment|website=National Heart, Lung, and Blood Institute|access-date=6 March 2016|date=September 10, 2015|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20160406073903/http://www.nhlbi.nih.gov/health/health-topics/topics/hbp/treatment|archive-date=6 April 2016|df=dmy-all}}</ref>
| medication    = 
| prognosis     = 
| frequency     = 16–37% ทั่วโลก<ref name=Lancet2015 />
| deaths        = 9.4 ล้าน / 18% (2010)<ref name=Camp2015>{{cite journal | vauthors = Campbell NR, Lackland DT, Lisheng L, Niebylski ML, Nilsson PM, Zhang XH | title = Using the Global Burden of Disease study to assist development of nation-specific fact sheets to promote prevention and control of hypertension and reduction in dietary salt: a resource from the World Hypertension League | journal = Journal of Clinical Hypertension | volume = 17 | issue = 3 | pages = 165–167 | date = March 2015 | pmid = 25644474 | doi = 10.1111/jch.12479 | pmc = 8031937 | s2cid = 206028313 }}</ref>
| alt           = 
}}
'''โรคความดันโลหิตสูง''' ({{langx|en|hypertension}}) เป็น[[โรค]][[เรื้อรัง]]ชนิดหนึ่งที่ผู้ป่วยมี[[ความดันเลือด]]ใน[[หลอดเลือดแดง]]สูงกว่าปกติตลอดเวลา<ref name=JNC7/> ความดันเลือดประกอบด้วยสองค่า ได้แก่ ความดัน[[systole|ช่วงหัวใจบีบ]]และความดัน[[diastole|ช่วงหัวใจคลาย]] ซึ่งเป็นความดันสูงสุดและต่ำสุดในระบบหลอดเลือดแดงตามลำดับ ความดันช่วงหัวใจบีบเกิดเมื่อ[[หัวใจห้องล่างซ้าย]]บีบตัวมากที่สุด ความดันช่วงหัวใจคลายเกิดเมื่อหัวใจห้องล่างซ้ายคลายตัวมากที่สุดก่อนการบีบตัวครั้งถัดไป ความดันเลือดปกติขณะพักอยู่ในช่วง 100–140 [[มิลลิเมตรปรอท]]ในช่วงหัวใจบีบ และ 60–90 มิลลิเมตรปรอทในช่วงหัวใจคลาย ความดันโลหิตสูงหมายถึง ความดันเลือดมากกว่าหรือเท่ากับ 140/90 มิลลิเมตรปรอทตลอดเวลา ส่วนในเด็กจะใช้ตัวเลขต่างไป<ref name=JNC8>{{cite journal | vauthors = James PA, Oparil S, Carter BL, Cushman WC, Dennison-Himmelfarb C, Handler J, Lackland DT, LeFevre ML, MacKenzie TD, Ogedegbe O, Smith SC, Svetkey LP, Taler SJ, Townsend RR, Wright JT, Narva AS, Ortiz E | title = 2014 evidence-based guideline for the management of high blood pressure in adults: report from the panel members appointed to the Eighth Joint National Committee (JNC 8) | journal = JAMA | volume = 311 | issue = 5 | pages = 507–520 | date = February 2014 | pmid = 24352797 | doi = 10.1001/jama.2013.284427 | doi-access = free }}</ref>

ปกติความดันโลหิตสูงไม่ก่อให้เกิดอาการในทีแรก<ref name=CDC2015>{{cite web|title=High Blood Pressure Fact Sheet|url=https://www.cdc.gov/dhdsp/data_statistics/fact_sheets/fs_bloodpressure.htm|website=CDC|access-date=6 March 2016|date=February 19, 2015|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20160306125631/http://www.cdc.gov/dhdsp/data_statistics/fact_sheets/fs_bloodpressure.htm|archive-date=6 March 2016|df=dmy-all}}</ref> แต่ความดันโลหิตสูงต่อเนื่องเมื่อผ่านไปเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญของ[[โรคหัวใจเหตุความดันโลหิตสูง]] [[โรคหลอดเลือดหัวใจ]] [[โรคหลอดเลือดสมอง]] [[ท่อเลือดแดงโป่งพอง]] [[โรคหลอดเลือดแดงส่วนปลาย]] [[โรคไตเรื้อรัง]] และ[[ภาวะสมองเสื่อม]]<ref name=Lack2015>{{cite journal | vauthors = Lackland DT, Weber MA | title = Global burden of cardiovascular disease and stroke: hypertension at the core | journal = The Canadian Journal of Cardiology | volume = 31 | issue = 5 | pages = 569–571 | date = May 2015 | pmid = 25795106 | doi = 10.1016/j.cjca.2015.01.009 }}</ref><ref name=WHO2011>{{Cite book |vauthors=Mendis S, Puska P, Norrving B |title=Global atlas on cardiovascular disease prevention and control |date=2011 |publisher=World Health Organization in collaboration with the World Heart Federation and the World Stroke Organization |location=Geneva |isbn=978-92-4-156437-3 |pages=38 |edition=1st |url=http://whqlibdoc.who.int/publications/2011/9789241564373_eng.pdf?ua=1 |url-status=live |archive-url=https://web.archive.org/web/20140817123106/http://whqlibdoc.who.int/publications/2011/9789241564373_eng.pdf?ua=1 |archive-date=17 August 2014 |df=dmy-all}}</ref><ref name="Hernandorena2017">{{cite journal | vauthors = Hernandorena I, Duron E, Vidal JS, Hanon O | title = Treatment options and considerations for hypertensive patients to prevent dementia | journal = Expert Opinion on Pharmacotherapy | volume = 18 | issue = 10 | pages = 989–1000 | date = July 2017 | pmid = 28532183 | doi = 10.1080/14656566.2017.1333599 | s2cid = 46601689 | type = Review }}</ref><ref name="Lau2017">{{cite journal | vauthors = Lau DH, Nattel S, Kalman JM, Sanders P | title = Modifiable Risk Factors and Atrial Fibrillation | journal = Circulation | volume = 136 | issue = 6 | pages = 583–596 | date = August 2017 | pmid = 28784826 | doi = 10.1161/CIRCULATIONAHA.116.023163 | type = Review | doi-access = free }}</ref>

ความดันโลหิตสูงแบ่งออกเป็น[[ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ|ความดันโลหิตสูงปฐมภูมิ (ไม่ทราบสาเหตุ)]] และ[[ความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ]] ผู้ป่วยส่วนใหญ่ราวร้อยละ 90–95 จัดเป็นความดันโลหิตสูงปฐมภูมิ หมายถึงมีความดันโลหิตสูงโดยไม่มีเหตุพื้นเดิมชัดเจน<ref name=Lancet2015/><ref name="pmid10645931">{{cite journal |author1= Carretero OA |author2=Oparil S | title = Essential hypertension. Part I: definition and etiology | journal = Circulation | volume = 101 | issue = 3 | pages = 329–335 | date = January 2000 | pmid = 10645931 | doi = 10.1161/01.CIR.101.3.329 | df = dmy-all | doi-access = free }}</ref> ที่เหลืออีกร้อยละ 5–10 จัดเป็นความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิมักมีสาเหตุที่สามารถบอกได้ เช่น โรคไตเรื้อรัง [[ท่อเลือดแดง]]หรือ[[หลอดเลือดแดงไต]]ตีบแคบ หรือโรคของต่อมไร้ท่อ เช่น แอลโดสเตอโรน คอร์ติซอลหรือแคทิโคลามีนเกิน

อาหารและการเปลี่ยนวิถีชีวิตสามารถช่วยควบคุมความดันเลือดและลดความเสี่ยงของภาวะแทรกซ้อนต่อสุขภาพ แม้การรักษาด้วยยายังมักจำเป็นในผู้ที่การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตยังไม่พอหรือไม่ได้ผล การรักษาความดันในหลอดเลือดแดงสูงปานกลาง (นิยามเป็น >160/100 มิลลิเมตรปรอท) ด้วยยาสัมพันธ์กับ[[การคาดหมายคงชีพ]]ที่เพิ่มขึ้น<ref>{{cite journal|last1=Musini|first1=VM|last2=Tejani|first2=AM|last3=Bassett|first3=K|last4=Wright|first4=JM|title=Pharmacotherapy for hypertension in the elderly.|journal=The Cochrane database of systematic reviews|date=7 October 2009|issue=4|pages=CD000028|pmid=19821263}}</ref> ประโยชน์ของการรักษาความดันเลือดระหว่าง 140/90 ถึง 160/100 มิลลิเมตรปรอทไม่ค่อยชัดเจน บางบทปริทัศน์ว่าไม่มีประโยชน์<ref name=Diao2012>{{cite journal|last1=Diao|first1=D|last2=Wright|first2=JM|last3=Cundiff|first3=DK|last4=Gueyffier|first4=F|title=Pharmacotherapy for mild hypertension.|journal=The Cochrane database of systematic reviews|date=Aug 15, 2012|volume=8|pages=CD006742|pmid=22895954|doi=10.1002/14651858.CD006742.pub2}}</ref> แต่บ้างก็ว่ามี<ref>{{cite journal|last1=Sundström|first1=Johan|last2=Arima|first2=Hisatomi|last3=Jackson|first3=Rod|last4=Turnbull|first4=Fiona|last5=Rahimi|first5=Kazem|last6=Chalmers|first6=John|last7=Woodward|first7=Mark|last8=Neal|first8=Bruce|title=Effects of Blood Pressure Reduction in Mild Hypertension|journal=Annals of Internal Medicine|date=February 2015|pmid=25531552|doi=10.7326/M14-0773|volume=162|pages=184–91}}</ref><ref>{{cite journal|last1=Xie|first1=X|last2=Atkins|first2=E|last3=Lv|first3=J|last4=Bennett|first4=A|last5=Neal|first5=B|last6=Ninomiya|first6=T|last7=Woodward|first7=M|last8=MacMahon|first8=S|last9=Turnbull|first9=F|last10=Hillis|first10=GS|last11=Chalmers|first11=J|last12=Mant|first12=J|last13=Salam|first13=A|last14=Rahimi|first14=K|last15=Perkovic|first15=V|last16=Rodgers|first16=A|title=Effects of intensive blood pressure lowering on cardiovascular and renal outcomes: updated systematic review and meta-analysis.|journal=Lancet (London, England)|date=7 November 2015|pmid=26559744}}</ref>

{{TOC limit|3}}

== อาการและอาการแสดง ==
ผู้ป่วยความดันโลหิตสูงมักไม่มีอาการใด ๆ ส่วนใหญ่มักตรวจพบจากการตรวจคัดโรค หรือเมื่อมาพบแพทย์ด้วยปัญหาอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง เช่น ตรวจโรคทั่วไป ผู้ป่วยความดันโลหิตสูงจำนวนหนึ่งมักบอกว่ามีอาการ[[ปวดศีรษะ]]โดยเฉพาะบริเวณ[[ท้ายทอย]]ในช่วงเช้า [[เวียนศีรษะ]] [[อาการรู้สึกหมุน|รู้สึกหมุน]] [[เสียงในหู|มีเสียงหึ่ง ๆ ในหู]] หน้ามืดหรือ[[หมดสติชั่วคราว|เป็นลม]]<ref name=Fisher2005>{{cite book |vauthors=Fisher ND, Williams GH |veditors=Kasper DL, Braunwald E, Fauci AS |title=Harrison's Principles of Internal Medicine|url=https://archive.org/details/harrisonsprincip00kasp |url-access=limited |edition=16th |year=2005 |publisher=McGraw-Hill |location=New York |isbn=978-0-07-139140-5 |pages=[https://archive.org/details/harrisonsprincip00kasp/page/n1491 1463]–1481 |chapter=Hypertensive vascular disease|display-editors=etal}}</ref> อย่างไรก็ตามอาการดังกล่าวอาจสัมพันธ์กับ[[ความวิตกกังวล]]มากกว่าจากความดันเลือดสูงเอง<ref name=Stress2012/>

ในการตรวจร่างกาย ผู้ป่วยความดันโลหิตสูงอาจสัมพันธ์กับการมีการเปลี่ยนแปลงใน[[ก้นตา]]เห็นได้จาก[[การส่องตรวจในตา]] (ophthalmoscopy)<ref name=Wong2007>{{cite journal | vauthors = Wong TY, Wong T, Mitchell P | title = The eye in hypertension | journal = Lancet | volume = 369 | issue = 9559 | pages = 425–435 | date = February 2007 | pmid = 17276782 | doi = 10.1016/S0140-6736(07)60198-6 | s2cid = 28579025 }}</ref> ความรุนแรงของการเปลี่ยนแปลงที่ตรงแบบของโรคจอตาเหตุความดันโลหิตสูงมีการแบ่งเกรดตั้งแต่ 1–4 เกรด 1 และ 2 อาจแยกได้ยาก ความรุนแรงของโรคจอตาสัมพันธ์อย่างหยาบ ๆ กับระยะเวลาและ/หรือความรุนแรงของความดันโลหิตสูง<ref name=Fisher2005 />

===ความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ===
{{บทความหลัก|ความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ}}
{| class="wikitable" width = "50%" style = "float: right; margin-left:15px; font-size:90%"
|-
|+ สาเหตุของความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ
| [[ไต]]
| [[โรคไต|โรคเนื้อไต]], [[ถุงน้ำของไต]] (รวม [[ถุงน้ำจำนวนมากของไต]]), [[เนื้องอกของไต]] (รวม เนื้องอกที่หลั่ง[[เรนิน]]), โรคทางเดินปัสสาวะจากการอุดกั้น
|-
| [[ความดันโลหิตสูงจากหลอดเลือดไต|หลอดเลือดไต]]
| [[อาร์เทอริโอสเกลอโรซิส|หลอดเลือดแดงฝอยแข็ง]], [[การเจริญผิดปกติของเส้นใยกล้ามเนื้อของหลอดเลือดแดง]]
|-
| [[ต่อมหมวกไต]]
| [[ภาวะอัลโดสเตอโรนสูงแบบปฐมภูมิ]], [[กลุ่มอาการคุชชิง]], [[ต่อมหมวกไตเจริญมากเกินแต่กำเนิดจากการขาดเอนไซม์ 17 อัลฟา-ไฮดร็อกซิเลส|ขาดเอนไซม์ 17 อัลฟา-ไฮดร็อกซิเลส]], [[ต่อมหมวกไตเจริญมากเกินแต่กำเนิดจากการขาดเอนไซม์ 11 เบตา-ไฮดร็อกซิเลส|ขาดเอนไซม์ 11 เบตา-ไฮดร็อกซิเลส]], [[ภาวะขาดเอนไซม์ 11-ไฮดร็อกซีสเตียรอยด์ ดีไฮโดรจีเนส|ขาดเอนไซม์ 11-ไฮดร็อกซีสเตียรอยด์ ดีไฮโดรจีเนส]], [[ฟีโอโครโมไซโตมา]]
|-
| colspan="2" | [[ท่อเลือดแดงแคบ]]
|-
| colspan="2" | [[อาการหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดตัน]]
|-
| [[ความดันโลหิตสูงในระหว่างตั้งครรภ์|ระหว่างตั้งครรภ์]]
| [[โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชัก]]/[[โรคพิษแห่งครรภ์ระยะชัก]]
|-
| ระบบประสาท
| เกิดจากจิตใจ, [[กลุ่มอาการไดเอนเซฟาลิก]], [[ประสาทอัตโนมัติทำงานผิดปกติที่เป็นกันในครอบครัว]], [[เส้นประสาทอักเสบหลายเส้น]] ([[พอร์ไฟเรีย]]เฉียบพลัน, [[ภาวะพิษตะกั่ว]]), [[ความดันในกะโหลกศีรษะ]]เพิ่มขึ้นเฉียบพลัน, ไขสันหลังถูกตัดขาดเฉียบพลัน
|-
| ต่อมไร้ท่ออื่น ๆ
| [[ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานน้อย|ต่อมไทรอยด์ทำงานน้อย]], [[ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกิน|ต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกิน]], [[ภาวะแคลเซียมในเลือดสูง|แคลเซียมในเลือดสูง]], [[สภาพโตเกินไม่สมส่วน]]
|-
| ยา
| [[เอสโตรเจน]]ขนาดสูง, [[สเตอรอยด์]], [[ยาแก้คัดจมูก]], [[ยากดความอยากอาหาร]], [[ไซโคลสปอริน]], [[ยาแก้ซึมเศร้าชนิดไตรไซคลิก]], [[สารยับยั้งโมโนเอมีนออกซิเดส]], [[อีริโทรพอยอิติน]], [[ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตอรอยด์]], [[โคเคน]]
|-
| colspan="2" | โรคถ่ายทอดทางพันธุกรรมอื่น ๆ
|- style = "text-align:center"
| colspan = 2 | ดัดแปลงจาก ''Harrison's principles of internal medicine''<ref name="isbn0-07-147691-1" />
|}
'''ความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ''' หมายถึงความดันโลหิตสูงที่สามารถระบุสาเหตุที่ทำให้เกิดได้ เช่น [[โรคไต]]หรือ[[โรคต่อมไร้ท่อ]] ผู้ป่วยจะมีอาการและอาการแสดงบางอย่างที่บ่งบอกว่าเป็นความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ เช่น สงสัย[[กลุ่มอาการคุชชิง]] (Cushing's syndrome) หากมีอาการอ้วนเฉพาะลำตัวแต่แขนขาลีบ (truncal obesity) [[ความไม่ทนกลูโคส]] (glucose intolerance) หน้าบวมกลม (moon facies) ไขมันสะสมเป็นหนอกที่หลังและคอ (buffalo hump) และริ้วลายสีม่วงที่ท้อง (purple striae)<ref name=ABC>{{cite book | vauthors = O'Brien E, Beevers DG, Lip GY |title=ABC of hypertension | url = https://archive.org/details/abcofhypertensio0000unse |publisher=BMJ Books |location=London |year=2007 |isbn=978-1-4051-3061-5 }}</ref> [[ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานเกิน]]มักเป็นสาเหตุของน้ำหนักลดแต่มีความอยากอาหารเพิ่ม อัตราหัวใจเต้นเร็ว ตาโปนและอาการสั่น [[หลอดเลือดแดงไตตีบ]] (RAS) อาจสัมพันธ์กับเสียง[[บรุยต์]] (bruit) ที่ท้องเฉพาะที่ด้านซ้ายหรือขวาของแนวกลาง (RAS ข้างเดียว) หรือทั้งสองตำแหน่ง (RAS สองข้าง) [[ท่อเลือดแดงแคบ]] (aortic coarctation) บ่อยครั้งก่อให้เกิดความดันเลือดลดลงในขาเมื่อเทียบกับแขนและ/หรือไม่มีชีพจรหลอดเลือดแดงต้นขาหรือมีแต่ช้า [[ฟีโอโครโมไซโตมา]] (pheochromocytoma) อาจเป็นสาเหตุของช่วงความดันโลหิตสูงเฉียบพพลันร่วมกับปวดศีรษะ ใจสั่น ดูซีดและมีเหงื่อออกมาก<ref name=ABC/>

=== ความดันโลหิตสูงวิกฤต ===
{{บทความหลัก|ความดันโลหิตสูงวิกฤต}}
ภาวะที่ความดันเลือดขึ้นสูงมาก(hypertensive crisis) ซึ่งที่ระดับความดันเลือดดังกล่าวมีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดภาวะแทรกซ้อนได้ ผู้ป่วยที่ความดันโลหิตสูงระดับนี้อาจไม่มีอาการ หรือมีรายงานว่าปวดศีรษะ (ราวร้อยละ 22) <ref>{{cite journal |vauthors=Papadopoulos DP, Mourouzis I, Thomopoulos C, Makris T, Papademetriou V |title=Hypertension crisis |journal=Blood Press. |volume=19 |issue=6 |pages=328–36 |date=December 2010|pmid=20504242 |doi=10.3109/08037051.2010.488052 |url=}}</ref> และเวียนศีรษะมากกว่าประชากรทั่วไป<ref name=Fisher2005/> อาการอื่น ๆ ที่เกิดร่วมกับภาวะความดันโลหิตสูงวิกฤต เช่น ตาพร่า มองภาพไม่ชัด หรือหายใจเหนื่อยหอบจาก[[หัวใจล้มเหลว]] หรือ[[ความละเหี่ย|รู้สึกไม่สบายตัว]]เนื่องจากไตวาย<ref name="ABC" /> ผู้ป่วยความดันโลหิตสูงวิกฤตส่วนใหญ่ทราบอยู่แล้วว่าเป็นโรคความดันโลหิตสูง แต่มีสิ่งกระตุ้นเข้ามาทำให้ความดันเลือดสูงขึ้นทันที<ref name="Marik2007">{{cite journal | vauthors = Marik PE, Varon J | title = Hypertensive crises: challenges and management | journal = Chest | volume = 131 | issue = 6 | pages = 1949–1962 | date = June 2007 | pmid = 17565029 | doi = 10.1378/chest.06-2490 | url = http://chestjournal.chestpubs.org/content/131/6/1949.long | url-status = dead | archive-url = https://archive.today/20121204174126/http://chestjournal.chestpubs.org/content/131/6/1949.long | archive-date = 2012-12-04 }}</ref> ความดันโลหิตสูงวิกฤตแบ่งออกได้เป็นสองประเภท คือ ความดันโลหิตสูงฉุกเฉิน (hypertensive emergency) และความดันโลหิตสูงเร่งด่วน (hypertensive urgency) ซึ่งต่างกันตรงที่มีอาการแสดงของอวัยวะถูกทำลายหรือไม่

'''ความดันโลหิตสูงฉุกเฉิน''' (hypertensive emergency) เป็นภาวะที่วินิจฉัยเมื่อมีความดันโลหิตสูงอย่างรุนแรงจนอวัยวะตั้งแต่ 1 อย่างขึ้นไปถูกทำลาย ตัวอย่างเช่น [[โรคสมองจากความดันโลหิตสูง]] (hypertensive encephalopathy) เกิดจากสมองบวมและเสียการทำงาน จะมีอาการปวดศีรษะและ[[การเปลี่ยนแปลงของระดับความรู้สึกตัว|ระดับความรู้สึกตัวเปลี่ยนแปลง]] เช่น ซึม สับสน อาการแสดงของอวัยวะเป้าหมายถูกทำลายที่ตา ได้แก่ [[จานประสาทตาบวม]] (papilloedema) และ/หรือมีเลือดออกและของเหลวซึมที่ก้นตา อาการ[[เจ็บหน้าอก]]อาจแสดงถึง[[กลุ่มอาการหลอดเลือดหัวใจเฉียบพลัน|กล้ามเนื้อหัวใจเสียหาย]]ซึ่งอาจดำเนินต่อไปเป็น[[กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด|กล้ามเนื้อหัวใจตาย]]หรือ[[การฉีกเซาะของเอออร์ตา|เกิดการฉีกเซาะของผนังหลอดเลือดแดงใหญ่เอออร์ตา]] อาการ[[หายใจลำบาก]] ไอ เสมหะมีเลือดปนเป็นอาการแสดงของ[[ปอดบวมน้ำ]] (pulmonary edema) เนื่องจาก[[ภาวะหัวใจวาย|หัวใจห้องล่างซ้ายล้มเหลว]] กล่าวคือหัวใจห้องล่างซ้ายไม่สามารถสูบฉีดเลือดจากปอดไปยังระบบหลอดเลือดแดงได้เพียงพอ<ref name=Marik2007/> อาจเกิด[[ไตเสียหายเฉียบพลัน]] และ[[โลหิตจางจากเม็ดเลือดแดงแตกชนิดไมโครแองจีโอพาติก]] (การทำลายเม็ดเลือดแดงชนิดหนึ่ง) <ref name=Marik2007/> เมื่อเกิดภาวะนี้จำเป็นต้องรีบลดความดันโลหิตเพื่อหยุดยั้งความเสียหายของอวัยวะเป้าหมาย<ref name=Marik2007/>

ในทางตรงข้ามหากผู้ป่วยมีความดันโลหิตสูงกว่า 180/100 มิลลิเมตรปรอทแต่ไม่พบความเสียหายของอวัยวะเป้าหมายจะเรียกภาวะนี้ว่า '''ความดันโลหิตสูงเร่งด่วน''' (hypertensive urgency) ยังไม่มีหลักฐานยืนยันถึงความจำเป็นต้องรีบลดความดันโลหิตในผู้ป่วยกลุ่มนี้หากไม่มีการทำลายอวัยวะ และการลดความดันโลหิตอย่างรวดเร็วก็ไม่ได้ปราศจากความเสี่ยง<ref name="ABC" /> ในภาวะนี้สามารถค่อย ๆ ลดความดันโลหิตลงด้วยยาลดความดันชนิดรับประทานให้กลับสู่ระดับปกติใน 24 ถึง 48 ชั่วโมง<ref name=Marik2007 />

=== ในสตรีตั้งครรภ์ ===
สตรีตั้งครรภ์มีภาวะความดันโลหิตสูงราวร้อยละ 8-10<ref name="ABC" /> หญิงที่มีความดันโลหิตสูงขณะตั้งครรภ์ส่วนใหญ่มักเป็นความดันโลหิตสูงปฐมภูมิอยู่ก่อนแล้ว ความดันโลหิตสูงในระหว่างตั้งครรภ์อาจเป็นอาการแสดงแรกของ'''[[โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชัก]]''' (pre-eclampsia) ซึ่งเป็นภาวะทางสูติศาสตร์ที่ร้ายแรง เกิดในช่วงครึ่งหลังของการตั้งครรภ์และ[[ระยะหลังคลอด]]<ref name="ABC" /> โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชักเป็นภาวะที่มีความดันโลหิตสูงและมี[[ภาวะปัสสาวะมีโปรตีน|โปรตีนในปัสสาวะ]]<ref name="ABC" /> พบราวร้อยละ 5 ของการตั้งครรภ์ และเป็นสาเหตุราวร้อยละ 16 ของการเสียชีวิตของมารดาทั่วโลก<ref name="ABC" /> โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชักเพิ่มความเสี่ยงของ[[การตายปริกำเนิด]]เป็นสองเท่า<ref name="ABC" /> โดยทั่วไปแล้วโรคนี้ไม่มีอาการและตรวจพบได้จากการฝากครรภ์เป็นประจำ อาการของโรคนี้ที่พบได้บ่อยคือปวดศีรษะ ตาพร่ามัว (มักเห็นแสงวูบวาบ) ปวดจุกแน่นลิ้นปี่ และบวม โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชักบางครั้งจะดำเนินต่อไปเป็นโรคร้ายแรงถึงแก่ชีวิตเรียกว่า'''[[โรคพิษแห่งครรภ์ระยะชัก]]''' (eclampsia) ซึ่งมีภาวะ[[ความดันโลหิตสูงฉุกเฉิน]]ร่วมกับภาวะแทรกซ้อนรุนแรงหลายอย่างเช่น[[ตาบอด|มองภาพไม่เห็น]] [[สมองบวม]] [[ชัก]] [[ไตวาย]] [[ปอดบวมน้ำ]] และมี[[ภาวะเลือดแข็งตัวในหลอดเลือดแบบแพร่กระจาย]] (disseminated intravascular coagulation; ความผิดปกติของการแข็งตัวของเลือดอย่างหนึ่ง) <ref name="ABC" /><ref name="urlHypertension and Pregnancy: eMedicine Obstetrics and Gynecology">{{cite web |url=http://emedicine.medscape.com/article/261435-overview |title=Hypertension and Pregnancy | author1 = Gibson P |date=July 30, 2009 |work=eMedicine Obstetrics and Gynecology |publisher=Medscape |access-date=16 June 2009 |url-status=live |archive-url=https://web.archive.org/web/20090724065747/http://emedicine.medscape.com/article/261435-overview |archive-date=24 July 2009 |df=dmy-all }}</ref>

=== ในทารกและเด็ก ===
ความดันโลหิตสูงในทารกแรกเกิดและทารกอาจมาด้วย[[ไม่สามารถเติบโต|เลี้ยงไม่โต]] [[ชัก]] [[หงุดหงิด|งอแงร้องกวน]] [[ภาวะง่วงงุน|ง่วงซึม]] และ[[กลุ่มอาการหายใจลำบากในทารกแรกเกิด|หายใจลำบาก]]<ref name="urlHypertension: eMedicine Pediatrics: Cardiac Disease and Critical Care Medicine">{{cite web |url=http://emedicine.medscape.com/article/889877-overview |title=Hypertension | vauthors = Rodriguez-Cruz E, Ettinger LM |date=April 6, 2010 |work=eMedicine Pediatrics: Cardiac Disease and Critical Care Medicine |publisher=Medscape |access-date=16 June 2009 |url-status=live |archive-url=https://web.archive.org/web/20090815113248/http://emedicine.medscape.com/article/889877-overview |archive-date=15 August 2009 |df=dmy-all }}</ref> ความดันโลหิตสูงในเด็กอาจทำให้ปวดศีรษะ [[อ่อนล้า]] [[ไม่สามารถเติบโต|เลี้ยงไม่โต]] [[มองภาพไม่ชัด]] [[เลือดกำเดาออก]] และ[[อัมพาตแบบเบลล์|ใบหน้าเป็นอัมพาต]]<ref name=Dionne/><ref name="urlHypertension: eMedicine Pediatrics: Cardiac Disease and Critical Care Medicine"/>

== สาเหตุ ==
=== ความดันโลหิตสูงแบบปฐมภูมิ ===
{{บทความหลัก|ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ}}
ความดันโลหิตสูงแบบปฐมภูมิ (primary hypertension) หรือความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ (essential hypertension) เป็นความดันโลหิตสูงชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด ประมาณร้อยละ 90-95 ของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงทั้งหมด<ref name="pmid10645931"/> ความดันโลหิตสูงเป็นผลจากความสัมพันธ์ซับซ้อนระหว่างพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม มีการศึกษาพบ[[ยีน]]หลายชนิดที่มีผลเล็กน้อยต่อความดันโลหิต<ref name="pmid21909115">{{cite journal | vauthors = Ehret GB, Munroe PB, Rice KM, Bochud M, Johnson AD, Chasman DI | display-authors = etal | title = Genetic variants in novel pathways influence blood pressure and cardiovascular disease risk | journal = Nature | volume = 478 | issue = 7367 | pages = 103–109 | date = September 2011 | pmid = 21909115 | pmc = 3340926 | doi = 10.1038/nature10405 | bibcode = 2011Natur.478..103T }}</ref> และมียีนจำนวนน้อยมากที่มีผลอย่างมากต่อความดันโลหิต<ref>{{cite journal | vauthors = Lifton RP, Gharavi AG, Geller DS | title = Molecular mechanisms of human hypertension | journal = Cell | volume = 104 | issue = 4 | pages = 545–556 | date = February 2001 | pmid = 11239411 | doi = 10.1016/S0092-8674(01)00241-0 | doi-access = free }}</ref> แต่สุดท้ายปัจจัยด้านพันธุกรรมต่อความดันโลหิตสูงยังไม่เป็นที่เข้าใจกันมากนักในปัจจุบัน

ความดันเลือดเพิ่มขึ้นตามอายุ และความเสี่ยงของการเป็นความดันโลหิตสูงในวัยสูงอายุนั้นสูง<ref>{{cite journal | vauthors = Vasan RS, Beiser A, Seshadri S, Larson MG, Kannel WB, D'Agostino RB, Levy D | title = Residual lifetime risk for developing hypertension in middle-aged women and men: The Framingham Heart Study | journal = JAMA | volume = 287 | issue = 8 | pages = 1003–1010 | date = February 2002 | pmid = 11866648 | doi = 10.1001/jama.287.8.1003 | doi-access = free }}</ref> ปัจจัยทางสิ่งแวดล้อมหลายอย่างที่มีผลต่อความดันเลือด ความเครียดอาจมีผลต่อความดันเลือดเล็กน้อย<ref name=Stress2012>{{cite journal | vauthors = Marshall IJ, Wolfe CD, McKevitt C | title = Lay perspectives on hypertension and drug adherence: systematic review of qualitative research | journal = BMJ | volume = 345 | pages = e3953 | date = July 2012 | pmid = 22777025 | pmc = 3392078 | doi = 10.1136/bmj.e3953 }}</ref> ปัจจัยอื่น ๆ ที่อาจมีผลต่อความดันโลหิตสูงแต่ยังไม่ชัดเจน ได้แก่ การบริโภค[[คาเฟอีน]]<ref>Mesas AE, Leon-Muñoz LM, Rodriguez-Artalejo F, Lopez-Garcia E. The effect of coffee on blood pressure and cardiovascular disease in hypertensive individuals: a systematic review and meta-analysis. Am J Clin Nutr. 2011;94:1113–26.</ref> และการขาด[[วิตามินดี]]<ref>{{cite journal | vauthors = Vaidya A, Forman JP | title = Vitamin D and hypertension: current evidence and future directions | journal = Hypertension | volume = 56 | issue = 5 | pages = 774–779 | date = November 2010 | pmid = 20937970 | doi = 10.1161/HYPERTENSIONAHA.109.140160 | doi-access = free }}</ref> เชื่อกันว่า[[ภาวะดื้อต่ออินซูลิน]] (insulin resistance) ซึ่งพบได้บ่อยในคนอ้วนและเป็นองค์ประกอบของ[[กลุ่มอาการเมแทบอลิก]] (metabolic syndrome) เป็นสาเหตุของความดันโลหิตสูง<ref name="pmid12364344">{{cite journal | vauthors = Sorof J, Daniels S | title = Obesity hypertension in children: a problem of epidemic proportions | journal = Hypertension | volume = 40 | issue = 4 | pages = 441–447 | date = October 2002 | pmid = 12364344 | doi = 10.1161/01.HYP.0000032940.33466.12 | doi-access = free }}</ref> การศึกษาเร็ว ๆ นี้พบนัยยะว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงต้นของชีวิต เช่น น้ำหนักแรกเกิดน้อย มารดาสูบบุหรี่ขณะตั้งครรภ์ และการไม่ได้[[การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่|เลี้ยงลูกด้วยนมแม่]] อาจเป็นปัจจัยเสี่ยงของความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุในผู้ใหญ่<ref name = "Lawlor 2005">{{cite journal | vauthors = Lawlor DA, Smith GD | title = Early life determinants of adult blood pressure | journal = Current Opinion in Nephrology and Hypertension | volume = 14 | issue = 3 | pages = 259–264 | date = May 2005 | pmid = 15821420 | doi = 10.1097/01.mnh.0000165893.13620.2b | s2cid = 10646150 }}</ref> แต่ทั้งนี้การอธิบายกลไกดังกล่าวยังคลุมเครือ<ref name = "Lawlor 2005"/>

=== ความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ ===
{{บทความหลัก|ความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ}}
ความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิมีสาเหตุที่สามารถระบุได้ '' (ดูตาราง — สาเหตุของความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ) '' โรคไตเป็นสาเหตุส่วนใหญ่ที่ทำให้เกิดความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิ<ref name="ABC" /> ความดันโลหิตสูงยังอาจเกิดจากโรคต่อมไร้ท่อต่างๆ เช่น [[กลุ่มอาการคุชชิง]] [[ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกิน]] [[ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานน้อย]] [[สภาพโตเกินไม่สมส่วน]] [[กลุ่มอาการคอนน์]] (Conn's syndrome) หรือ[[ภาวะอัลโดสเตอโรนสูง]] [[ภาวะต่อมพาราไทรอยด์ทำงานมากเกิน]] และ[[ฟีโอโครโมไซโตมา]]<ref name="ABC" /><ref>Dluhy RG, Williams GH. Endocrine hypertension. In: Wilson JD, Foster DW, Kronenberg HM, eds. Williams Textbook of Endocrinology. 9th ed. Philadelphia, Pa: WB Saunders; 1998:729-49.</ref> สาเหตุอื่น ๆ ของความดันโลหิตสูงแบบทุติยภูมิเช่น [[โรคอ้วน]] [[อาการหยุดหายใจขณะหลับ]] [[การตั้งครรภ์]] [[หลอดเลือดเอออร์ตาแคบ]] (coarctation of the aorta) ยาบางชนิดและสมุนไพร เช่นการบริโภค[[ชะเอมเทศ]]มากเกิน และยาเสพติดบางชนิด<ref name="ABC" /><ref>{{cite journal | vauthors = Grossman E, Messerli FH | title = Drug-induced hypertension: an unappreciated cause of secondary hypertension | url = https://archive.org/details/sim_american-journal-of-medicine_2012-01_125_1/page/n27 | journal = The American Journal of Medicine | volume = 125 | issue = 1 | pages = 14–22 | date = January 2012 | pmid = 22195528 | doi = 10.1016/j.amjmed.2011.05.024 }}</ref>

== พยาธิสรีรวิทยา ==
{{บทความหลัก|พยาธิสรีรวิทยาของความดันโลหิตสูง}}
[[ไฟล์:Arterial pressure diagram.png|thumb|right|350px|แผนภาพแสดงปัจจัยที่มีผลต่อความดันเลือด]]
ในผู้ป่วย[[ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ]]จะมีความต้านทานการไหลของเลือดในร่างกาย (หรือเรียกว่า[[แรงต้านส่วนปลายทั้งหมด]]; total peripheral resistance) สูงขึ้นทำให้ความดันเลือดสูงขึ้น ในขณะที่[[ปริมาตรเลือดส่งออกจากหัวใจต่อนาที]] (cardiac output) ยังปกติ<ref>{{cite journal | author1 = Conway J | title = Hemodynamic aspects of essential hypertension in humans | url = https://archive.org/details/sim_physiological-reviews_1984-04_64_2/page/n190 | journal = Physiological Reviews | volume = 64 | issue = 2 | pages = 617–660 | date = April 1984 | pmid = 6369352 | doi = 10.1152/physrev.1984.64.2.617 }}</ref> มีหลักฐานอธิบายสาเหตุว่าในผู้ที่อายุน้อยบางคนที่มีภาวะก่อนความดันโลหิตสูง (prehypertension) มีปริมาตรเลือดส่งออกจากหัวใจต่อนาทีสูง [[อัตราหัวใจเต้น]]สูงขึ้น และแรงต้านส่วนปลายทั้งหมดยังปกติ ซึ่งเรียกว่าภาวะ "hyperkinetic borderline hypertension"<ref name = Palatini>{{cite journal | vauthors = Palatini P, Julius S | title = The role of cardiac autonomic function in hypertension and cardiovascular disease | journal = Current Hypertension Reports | volume = 11 | issue = 3 | pages = 199–205 | date = June 2009 | pmid = 19442329 | doi = 10.1007/s11906-009-0035-4 | s2cid = 11320300 }}</ref> เมื่อคนเหล่านี้อายุมากขึ้น ปริมาตรเลือดส่งออกจากหัวใจต่อนาทีจะลดลง และแรงต้านส่วนปลายทั้งหมดเพิ่มขึ้นตามอายุ ซึ่งเป็นลักษณะตรงตามแบบของความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุดังที่กล่าวข้างต้น<ref name = Palatini /> แต่กลไกดังกล่าวยังเป็นที่ถกเถียงกันหากจะใช้อธิบายรูปแบบการเกิดความดันโลหิตสูงในผู้ป่วยทุกราย<ref>{{cite journal | vauthors = Andersson OK, Lingman M, Himmelmann A, Sivertsson R, Widgren BR | title = Prediction of future hypertension by casual blood pressure or invasive hemodynamics? A 30-year follow-up study | journal = Blood Pressure | volume = 13 | issue = 6 | pages = 350–354 | year = 2004 | pmid = 15771219 | doi = 10.1080/08037050410004819 | s2cid = 28992820 }}</ref>

กลไกของแรงต้านหลอดเลือดส่วนปลายเพิ่มขึ้นที่ทำให้เกิดความดันโลหิตสูง ส่วนใหญ่เกิดจากการตีบแคบลงของ[[หลอดเลือดแดง]]ขนาดเล็กและ[[หลอดเลือดแดงจิ๋ว]] (arteriole)<ref>{{cite journal | author1 = Folkow B | title = Physiological aspects of primary hypertension | journal = Physiological Reviews | volume = 62 | issue = 2 | pages = 347–504 | date = April 1982 | pmid = 6461865 | doi = 10.1152/physrev.1982.62.2.347 }}</ref> และอาจมีส่วนจากการลดจำนวนและความหนาแน่นของ[[หลอดเลือดฝอย]]ด้วย<ref>{{cite journal | vauthors = Struijker Boudier HA, le Noble JL, Messing MW, Huijberts MS, le Noble FA, van Essen H | title = The microcirculation and hypertension | journal = Journal of Hypertension Supplement | volume = 10 | issue = 7 | pages = S147–156 | date = December 1992 | pmid = 1291649 | doi = 10.1097/00004872-199212000-00016 }}</ref> ความดันโลหิตสูงยังทำให้ความยืดหยุ่นตาม (compliance) ของหลอดเลือดดำลดลง<ref>{{cite journal | vauthors = Safar ME, London GM | title = Arterial and venous compliance in sustained essential hypertension | journal = Hypertension | volume = 10 | issue = 2 | pages = 133–139 | date = August 1987 | pmid = 3301662 | doi = 10.1161/01.HYP.10.2.133 | doi-access = free }}</ref> ซึ่งทำให้เลือดไหลจากหลอดเลือดดำกลับหัวใจมากขึ้น จนเพิ่มการทำงานของหัวใจ (ชนิด preload) เป็นเหตุให้เกิดหัวใจวายช่วงหัวใจคลาย (diastolic dysfunction) ขึ้นในที่สุด แต่ถึงกระนั้นบทบาทของ[[การบีบเส้นเลือด]]เพิ่มขึ้นมีผลทำให้เกิดความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุหรือไม่ก็ยังไม่เป็นที่ชัดเจน<ref>{{cite journal | author1 = Schiffrin EL | title = Reactivity of small blood vessels in hypertension: relation with structural changes. State of the art lecture | journal = Hypertension | volume = 19 | issue = 2 Suppl | pages = II1-9 | date = February 1992 | pmid = 1735561 | doi = 10.1161/01.HYP.19.2_Suppl.II1-a | doi-access = free }}</ref>

[[ความดันชีพจร]] (pulse pressure; ผลต่างความดันช่วงหัวใจบีบและคลาย) มักเพิ่มขึ้นในผู้สูงอายุที่มีความดันโลหิตสูง หมายความว่าความดันช่วงหัวใจบีบสูงขึ้นอย่างผิดปกติแต่ความดันช่วงหัวใจคลายอาจปกติหรือต่ำ เรียกภาวะนี้ว่า [[ความดันโลหิตเฉพาะช่วงหัวใจบีบสูง]] (isolated systolic hypertension)<ref>{{cite journal | author1 = Chobanian AV | title = Clinical practice. Isolated systolic hypertension in the elderly | journal = The New England Journal of Medicine | volume = 357 | issue = 8 | pages = 789–796 | date = August 2007 | pmid = 17715411 | doi = 10.1056/NEJMcp071137 | s2cid = 42515260 | url = https://semanticscholar.org/paper/3b8606161db9ebd3b7ea4868afe68e5a104336af }}</ref> ผลจากความดันชีพจรที่เพิ่มขึ้นดังกล่าวอธิบายจากความแข็งของหลอดเลือดแดง (arterial stiffness) ที่มักสัมพันธ์กับความชราและอาจแย่ลงได้จากภาวะความดันโลหิตสูง<ref>{{cite journal | vauthors = Zieman SJ, Melenovsky V, Kass DA | title = Mechanisms, pathophysiology, and therapy of arterial stiffness | journal = Arteriosclerosis, Thrombosis, and Vascular Biology | volume = 25 | issue = 5 | pages = 932–943 | date = May 2005 | pmid = 15731494 | doi = 10.1161/01.ATV.0000160548.78317.29 | doi-access = free }}</ref>

มีกลไกหลายอย่างที่ถูกเสนอขึ้นเพื่ออธิบายการเพิ่มขึ้นของแรงต้านหลอดเลือดส่วนปลายในภาวะความดันโลหิตสูง ที่พบหลักฐานเกี่ยวข้องมากได้แก่
* การรบกวนการควบคุมเกลือและน้ำของไต โดยเฉพาะความผิดปกติของ[[ระบบเรนิน-แองจิโอเทนซิน]]ในไต<ref>{{cite journal | author1 = Navar LG | title = Counterpoint: Activation of the intrarenal renin-angiotensin system is the dominant contributor to systemic hypertension | journal = Journal of Applied Physiology | volume = 109 | issue = 6 | pages = 1998–2000; discussion 2015 | date = December 2010 | pmid = 21148349 | pmc = 3006411 | doi = 10.1152/japplphysiol.00182.2010a }}</ref> และ/หรือ
* ความผิดปกติของ[[ระบบประสาทซิมพาเทติก]]<ref>{{cite journal | vauthors = Esler M, Lambert E, Schlaich M | title = Point: Chronic activation of the sympathetic nervous system is the dominant contributor to systemic hypertension | journal = Journal of Applied Physiology | volume = 109 | issue = 6 | pages = 1996–1998; discussion 2016 | date = December 2010 | pmid = 20185633 | doi = 10.1152/japplphysiol.00182.2010 | s2cid = 7685157 | url = https://semanticscholar.org/paper/7fb165b65dc597989dea16aeef0da7ab62797210 }}</ref>
กลไกดังกล่าวเชื่อว่าน่าจะเกิดร่วมกัน และเป็นไปได้ที่ทั้งสองกลไกมีผลร่วมกันในผู้ป่วยความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุส่วนใหญ่ มีการสันนิษฐานว่าการทำงานผิดปกติของเนื้อเยื่อบุโพรงหลอดเลือด (endothelial dysfunction) และ[[การอักเสบ]]ของหลอดเลือดอาจมีผลต่อการเพิ่มขึ้นของแรงต้านหลอดเลือดส่วนปลายและความเสียหายของหลอดเลือดในภาวะความดันโลหิตสูง<ref>{{cite journal | vauthors = Versari D, Daghini E, Virdis A, Ghiadoni L, Taddei S | title = Endothelium-dependent contractions and endothelial dysfunction in human hypertension | journal = British Journal of Pharmacology | volume = 157 | issue = 4 | pages = 527–536 | date = June 2009 | pmid = 19630832 | pmc = 2707964 | doi = 10.1111/j.1476-5381.2009.00240.x }}</ref><ref>{{cite journal | vauthors = Marchesi C, Paradis P, Schiffrin EL | title = Role of the renin-angiotensin system in vascular inflammation | journal = Trends in Pharmacological Sciences | volume = 29 | issue = 7 | pages = 367–374 | date = July 2008 | pmid = 18579222 | doi = 10.1016/j.tips.2008.05.003 }}</ref>

== การวินิจฉัย ==
{| class="wikitable" style = "float: right; margin-left:15px; font-size:90%"
|-
|+ การตรวจทางห้องปฏิบัติการโดยทั่วไป
! ระบบ
! การตรวจทางห้องปฏิบัติการ
|-
| [[ระบบขับถ่ายปัสสาวะ|ไต]]
| [[การตรวจปัสสาวะ]], [[โปรตีนในปัสสาวะ]], [[ยูเรียไนโตรเจนในเลือด|BUN]] และ/หรือ[[ครีแอทินิน]]
|-
| [[ระบบต่อมไร้ท่อ|ต่อมไร้ท่อ]]
| [[โซเดียม]]ใน[[ซีรัม]], [[โพแทสเซียม]]ใน[[ซีรัม]], [[แคลเซียม]]ใน[[ซีรัม]], [[ไทรอยด์ สตีมูเลติง-ฮอร์โมน|TSH]]
|-
| [[เมแทบอลิซึม]]
| [[การตรวจน้ำตาลในเลือด|น้ำตาลในเลือดหลังงดอาหาร]], [[ไลโปโปรตีนชนิดความหนาแน่นสูง|HDL]], [[ไลโปโปรตีนชนิดความหนาแน่นต่ำ|LDL]], และ[[คอเลสเตอรอล]]ทั้งหมด, [[ไตรกลีเซอไรด์]]
|-
| อื่น ๆ
| [[ฮีมาโทคริต]], [[การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ]], และ[[การถ่ายภาพรังสีทรวงอก]]
|- style = "text-align:center"
| colspan = 2 | ที่มา: ''Harrison's principles of internal medicine''<ref name="isbn0-07-147691-1"/> และแหล่งอื่น ๆ<ref name="isbn0-07-147691-1">{{cite book | vauthors = Loscalzo J, Fauci AS, Braunwald E, Kasper DL, Hauser SL, Longo DL |title= Harrison's principles of internal medicine |publisher=McGraw-Hill Medical |year=2008 |isbn=978-0-07-147691-1 }}</ref><ref name="pmid19417858">{{cite journal | vauthors = Padwal RS, Hemmelgarn BR, Khan NA, Grover S, McKay DW, Wilson TP | display-authors = etal | title = The 2009 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: Part 1 – blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk | journal = The Canadian Journal of Cardiology | volume = 25 | issue = 5 | pages = 279–286 | date = May 2009 | pmid = 19417858 | pmc = 2707176 | doi = 10.1016/S0828-282X(09)70491-X }}</ref><ref name="pmid18548142">{{cite journal | vauthors = Padwal RS, Hemmelgarn BR, Khan NA, Grover S, McAlister FA, McKay DW | display-authors = etal | title = The 2008 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: Part 1 – blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk | journal = The Canadian Journal of Cardiology | volume = 24 | issue = 6 | pages = 455–463 | date = June 2008 | pmid = 18548142 | pmc = 2643189 | doi = 10.1016/S0828-282X(08)70619-6 }}</ref><ref name="pmid17534459">{{cite journal | vauthors = Padwal RS, Hemmelgarn BR, McAlister FA, McKay DW, Grover S, Wilson T | display-authors = etal | title = The 2007 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: part 1 – blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk | journal = The Canadian Journal of Cardiology | volume = 23 | issue = 7 | pages = 529–538 | date = May 2007 | pmid = 17534459 | pmc = 2650756 | doi = 10.1016/S0828-282X(07)70797-3 }}</ref><ref name="pmid16755312">{{cite journal | vauthors = Hemmelgarn BR, McAlister FA, Grover S, Myers MG, McKay DW, Bolli P, Abbott C, Schiffrin EL, Honos G, Burgess E, Mann K, Wilson T, Penner B, Tremblay G, Milot A, Chockalingam A, Touyz RM, Tobe SW | title = The 2006 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: Part I – Blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk | journal = The Canadian Journal of Cardiology | volume = 22 | issue = 7 | pages = 573–581 | date = May 2006 | pmid = 16755312 | pmc = 2560864 | doi = 10.1016/S0828-282X(06)70279-3 }}</ref><ref name="pmid16003448">{{cite journal | vauthors = Hemmelgarn BR, McAllister FA, Myers MG, McKay DW, Bolli P, Abbott C, Schiffrin EL, Grover S, Honos G, Lebel M, Mann K, Wilson T, Penner B, Tremblay G, Tobe SW, Feldman RD | title = The 2005 Canadian Hypertension Education Program recommendations for the management of hypertension: part 1 – blood pressure measurement, diagnosis and assessment of risk | journal = The Canadian Journal of Cardiology | volume = 21 | issue = 8 | pages = 645–656 | date = June 2005 | pmid = 16003448 }}</ref>
|}

การวินิจฉัยความดันโลหิตสูงต้องมีภาวะที่ความดันเลือดสูงอย่างต่อเนื่อง โดยทั่วไป<ref name="NICE127 full"/>ต้องวัดความดันเลือดด้วยเครื่องวัดความดันโลหิตได้สูง 3 ครั้งในระยะเวลาห่างกัน 1 เดือน<ref>{{cite book |work=North of England Hypertension Guideline Development Group |chapter=Frequency of measurements |page=53 |title=Essential hypertension (NICE CG18) |publisher=[[National Institute for Health and Clinical Excellence]] |date=1 August 2004 |url=http://guidance.nice.org.uk/index.jsp?action=download&o=48384 |access-date=2011-12-22 |archive-date=2012-07-14 |archive-url=https://web.archive.org/web/20120714085714/http://guidance.nice.org.uk/index.jsp?action=download&o=48384 |url-status=dead |df=dmy-all}}</ref> การประเมินผู้ป่วยความดันโลหิตสูงเบื้องต้นต้องมีการซักประวัติและตรวจร่างกายอย่างครบถ้วน เนื่องจากในปัจจุบันมีการใช้เครื่องวัดความดันโลหิตต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง (24-hour ambulatory blood pressure monitors; ABPM) และเครื่องวัดความดันโลหิตอัตโนมัติที่บ้าน (home blood pressure machines; HBPM) ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงเกณฑ์การวินิจฉัยภาวะความดันโลหิตสูง โดยอุปกรณ์ดังกล่าวมีประโยชน์เพื่อป้องกันการวินิจฉัยผิดจากภาวะความดันโลหิตสูงปลอมเฉพาะเวลาพบบุคลากรทางการแพทย์ (white coat hypertension) เวชปฏิบัติในสหราชอาณาจักรในปัจจุบันอาศัยการอ่านค่าความดันโลหิตจากเครื่องวัดความดันโลหิตต่อเนื่อง หรืออาจใช้การอ่านค่าความดันโลหิตจากเครื่องวัดความดันโลหิตอัตโนมัติที่บ้านเป็นเวลาต่อเนื่องกัน 7 วัน<ref name="NICE127 full">{{cite book |work=National Clinical Guidance Centre |title=Hypertension (NICE CG 127) |publisher=[[National Institute for Health and Clinical Excellence]] |chapter=7 Diagnosis of Hypertension, 7.5 Link from evidence to recommendations |pages=102 |date=August 2011 |chapter-url=http://www.nice.org.uk/nicemedia/live/13561/56007/56007.pdf |access-date=22 December 2011 |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20130723014309/http://www.nice.org.uk/nicemedia/live/13561/56007/56007.pdf |archive-date=23 July 2013 |df=dmy-all}}</ref> อีกภาวะหนึ่งที่ต้องคำนึงถึงคือภาวะความดันโลหิตสูงเทียมในผู้สูงอายุ (Pseudohypertension in the elderly) เชื่อว่าเกิดจากมีหินปูนเกาะตามหลอดเลือดแดง ทำให้อ่านค่าความดันเลือดจากการวัดได้สูงในขณะที่ความดันที่แท้จริงในหลอดเลือดนั้นปกติ<ref>{{cite journal | vauthors = Franklin SS, Wilkinson IB, McEniery CM | title = Unusual hypertensive phenotypes: what is their significance? | journal = Hypertension | volume = 59 | issue = 2 | pages = 173–178 | date = February 2012 | pmid = 22184330 | doi = 10.1161/HYPERTENSIONAHA.111.182956 | doi-access = free }}</ref>

เมื่อผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยเป็นความดันโลหิตสูง แพทย์จะต้องค้นหาสาเหตุโดยต้องอาศัยปัจจัยเสี่ยงและอาการอื่น ๆ ของผู้ป่วย [[ความดันโลหิตสูงทุติยภูมิ]]มักพบได้ในเด็กอายุก่อนวัยรุ่น โดยสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดคือ[[โรคไต]] ในขณะที่[[ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ]]หรือแบบปฐมภูมินั้นมักพบในวัยรุ่นและผู้ใหญ่และมักจะมีปัจจัยเสี่ยงหลายอย่าง เช่น โรคอ้วน และมีประวัติครอบครัวเป็นความดันโลหิตสูง<ref name="pmid16719248">{{cite journal | vauthors = Luma GB, Spiotta RT | title = Hypertension in children and adolescents | journal = American Family Physician | volume = 73 | issue = 9 | pages = 1558–1568 | date = May 2006 | pmid = 16719248 }}</ref> การตรวจทางห้องปฏิบัติการเพื่อค้นหาสาเหตุของความดันโลหิตสูงทุติยภูมิ รวมทั้งเพื่อประเมินความเสียหายของอวัยวะต่าง ๆ จากความดันโลหิต เช่น [[หัวใจ]] [[ตา]] และ[[ไต]] การตรวจเพิ่มเติมสำหรับโรค[[เบาหวาน]]และระดับ[[ไขมันในเลือดสูง]]เนื่องจากทั้งสองโรคดังกล่าวเป็นปัจจัยเสี่ยงร่วมในการเกิด[[โรคหัวใจ]]และต้องรับการรักษาหากตรวจพบ<ref name="pmid10645931"/>

โรคไตอาจเป็นทั้งเหตุหรือผลของความดันโลหิตสูงก็ได้ การประเมินภาวะการทำงานของไตใช้การตรวจระดับ[[ครีแอทินิน]]ในซีรัม แต่การใช้ค่าครีแอทินินในซีรัมอย่างเดียวอาจทำให้คำนวณค่า[[อัตราการกรองของโกลเมอรูลัส]] (glomerular filtration rate) ได้มากเกินไป ในแนวทางเวชปฏิบัติใหม่ ๆ แนะนำให้ใช้สมการคำนวณอัตราการกรองโกลเมอรูลัสโดยประมาณ (estimate glomerular filtration rate (eGFR)) เช่นสูตร Modification of Diet in Renal Disease (MDRD) <ref name = JNC7 /> ดังนี้

<center><math>{\text{Glomerular filtration rate (GFR)}} = 186 \times {(S_{\text{Cr}})} ^{-1.154} \times {\text{age}}^{-0.203} \times (\text{0.742 in female}) </math></center>

ค่า eGFR สามารถบอกค่าการทำงานพื้นฐานของไต เพื่อช่วยเฝ้าระวังผลข้างเคียงของยาต้านความดันโลหิตบางชนิดที่มีผลต่อการทำงานไต นอกจากนี้การตรวจ[[โปรตีนในปัสสาวะ]]ยังช่วยประเมินโรคไตได้อีกทางหนึ่ง [[การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ]]เพื่อประเมินการทำงานของหัวใจในภาวะความดันโลหิตสูงซึ่งอาจพบกล้ามเนื้อหัวใจหนา ([[หัวใจห้องล่างซ้ายโตเกิน]]; left ventricular hypertrophy) หรือเพื่อประเมินความผิดปกติของหัวใจที่อาจยังไม่แสดงอาการเช่นกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเป็นบริเวณเล็ก [[การถ่ายภาพรังสีทรวงอก]]หรือ[[การบันทึกภาพหัวใจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง]]อาจช่วยประเมินอาการแสดงของกล้ามเนื้อหัวใจโตเกินหรือความเสียหายของหัวใจจากความดันโลหิตสูง<ref name="ABC" />

=== ผู้ใหญ่ ===
{| class="navbox vertical-navbox" style="width:auto; float:right; clear:right; margin:0 0 0.5em 1em;"
|-
! style="background:#6666AA; color:#ffffff" colspan = "5"| การจำแนกประเภทความดันเลือดโดย JNC7<ref name="JNC7">{{cite journal | vauthors = Chobanian AV, Bakris GL, Black HR, Cushman WC, Green LA, Izzo JL, Jones DW, Materson BJ, Oparil S, Wright JT, Roccella EJ | title = Seventh report of the Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure | journal = Hypertension | volume = 42 | issue = 6 | pages = 1206–1252 | date = December 2003 | pmid = 14656957 | doi = 10.1161/01.HYP.0000107251.49515.c2 | collaboration = Joint National Committee on Prevention, National High Blood Pressure Education Program Coordinating Committee | doi-access = free }}</ref>
|-
! rowspan = 2 | ประเภท
! colspan = 2 | ความดันช่วงหัวใจบีบ<br /> (Systolic pressure; SBP)
! colspan = 2 | ความดันช่วงหัวใจคลาย<br /> (Diastolic pressure; DBP)
|-
! [[มิลลิเมตรปรอท|มม.ปรอท]]<br /> (mmHg)
! [[ปาสกาล (หน่วยวัด)|กิโลปาสกาล]]<br /> (kPa)
! มม.ปรอท<br /> (mmHg)
! กิโลปาสกาล<br /> (kPa)
|-
| ปกติ
| 90–119
| 12–15.9
| 60–79
| 8.0–10.5
|-
| ก่อนความดันโลหิตสูง
| 120–139
| 16.0–18.5
| 80–89
| 10.7–11.9
|-
| ความดันโลหิตสูงระยะที่ 1
| 140–159
| 18.7–21.2
| 90–99
| 12.0–13.2
|-
| ความดันโลหิตสูงระยะที่ 2
| ≥160
| ≥21.3
| ≥100
| ≥13.3
|-
| [[ความดันโลหิตเฉพาะช่วงหัวใจบีบสูง|ความดันโลหิตเฉพาะ<br />ช่วงหัวใจบีบสูง]]
| ≥140
| ≥18.7
| <90
| <12.0
|}
{| class="navbox vertical-navbox" style="width:auto; float:right; clear:right; margin:0 0 0.5em 1em;"
|-
! style="background:#6666AA; color:#ffffff" colspan = "4"| การจำแนกประเภทความดันเลือดโดย ESH-ESC<ref name=ESH-ESC /> BHS IV<ref name=BHSIV /><br />และสมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย<ref name=thaihypertension />
|-
! ประเภท
! ความดันช่วงหัวใจบีบ<br /> (มม.ปรอท)
! 
! ความดันช่วงหัวใจคลาย<br /> (มม.ปรอท)
|-
| เหมาะสม
| <120
| และ
| <80
|-
| ปกติ
| 120–129
| และ/หรือ
| 80–84
|-
| ปกติค่อนสูง
| 130–139
| และ/หรือ
| 85–89
|-
| ความดันโลหิตสูงระยะที่ 1
| 140–159
| และ/หรือ
| 90-99
|-
| ความดันโลหิตสูงระยะที่ 2
| 160-179
| และ/หรือ
| 100-109
|-
| ความดันโลหิตสูงระยะที่ 3
| ≥180
| และ/หรือ
| ≥110
|-
| [[ความดันโลหิตเฉพาะช่วงหัวใจบีบสูง|ความดันโลหิตเฉพาะ<br />ช่วงหัวใจบีบสูง]]
| ≥140
| และ/หรือ
| <90
|}

ในผู้ใหญ่อายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ความดันโลหิตสูงหมายถึงภาวะที่มีผลการวัดความดันเลือดช่วงหัวใจบีบ และ/หรือความดันเลือดช่วงหัวใจคลาย มากกว่าค่าความดันเลือดปกติอย่างต่อเนื่อง (ในปัจจุบันถือเอาค่าความดันเลือดปกติคือ ความดันเลือดช่วงหัวใจบีบไม่เกิน 139 มิลลิเมตรปรอท และความดันเลือดช่วงหัวใจคลายไม่เกิน 89 มิลลิเมตรปรอท: ''ดูตาราง — การจำแนกประเภทความดันเลือดโดย JNC7'') หากวัดความดันเลือดโดยใช้เครื่องวัดความดันโลหิตต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง หรือเครื่องวัดความดันโลหิตอัตโนมัติที่บ้าน ให้ถือเกณฑ์ความดันเลือดช่วงหัวใจบีบที่ตั้งแต่ 135 มิลลิเมตรขึ้นไป หรือความดันเลือดช่วงหัวใจคลายที่ตั้งแต่ 85 มิลลิเมตรปรอทขึ้นไปเป็นภาวะความดันโลหิตสูง<ref name="NICE127 full"/>

แนวทางการรักษาความดันโลหิตสูงในปัจจุบันจัดกลุ่มผู้ที่มีความดันเลือดสูงแต่ไม่ถึงเกณฑ์เป็นความดันโลหิตสูงเพื่อบอกถึงความเสี่ยงต่อเนื่องในผู้ที่ความดันโลหิตค่อนข้างสูงแต่ยังอยู่ในค่าปกติ โดย JNC7 (ค.ศ. 2003) <ref name="JNC7"/> ใช้คำว่า "ก่อนความดันโลหิตสูง" (prehypertension) ในผู้ที่มีความดันเลือดช่วงหัวใจบีบในช่วง 120-139 มิลลิเมตรปรอท และ/หรือความดันเลือดช่วงหัวใจคลาย 80-89 มิลลิเมตรปรอท ในขณะที่ ESH-ESC Guidelines (ค.ศ. 2007) <ref name=ESH-ESC>{{cite journal | vauthors = Mancia G, De Backer G, Dominiczak A, Cifkova R, Fagard R, Germano G, Grassi G, Heagerty AM, Kjeldsen SE, Laurent S, Narkiewicz K, Ruilope L, Rynkiewicz A, Schmieder RE, Boudier HA, Zanchetti A | title = 2007 ESH-ESC Practice Guidelines for the Management of Arterial Hypertension: ESH-ESC Task Force on the Management of Arterial Hypertension | journal = Journal of Hypertension | volume = 25 | issue = 9 | pages = 1751–1762 | date = September 2007 | pmid = 17762635 | doi = 10.1097/HJH.0b013e3282f0580f | s2cid = 29526406 | url = https://semanticscholar.org/paper/a2927bb59360cf2b97944eb7fa53e393d2f94c36 }}</ref> BHS IV (ค.ศ. 2004)<ref name=BHSIV>{{cite journal | vauthors = Williams B, Poulter NR, Brown MJ, Davis M, McInnes GT, Potter JF, Sever PS, McG Thom S | title = Guidelines for management of hypertension: report of the fourth working party of the British Hypertension Society, 2004-BHS IV | journal = Journal of Human Hypertension | volume = 18 | issue = 3 | pages = 139–185 | date = March 2004 | pmid = 14973512 | doi = 10.1038/sj.jhh.1001683 | doi-access = free }}</ref> รวมถึงแนวทางการรักษาโดยสมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2555) <ref name=thaihypertension>{{Cite book |author1=สมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย |date=กุมภาพันธ์ 2012 |title=แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูงในเวชปฏิบัติทั่วไป พ.ศ. 2555 |quote=การประชุมวิชาการประจำปี ครั้งที่ 10 "Trends in Hypertension 2012" 17 กุมภาพันธ์ 2555. กรุงเทพฯ, ประเทศไทย |edition=1 |url=http://www.thaihypertension.org/files/216_1.Hypertension_Guideline_2012.pdf |access-date=2 ตุลาคม 2024 |isbn=978-974-7531-31-2 |df=dmy-all}}</ref> แบ่งประเภทผู้ที่ความดันเลือดต่ำกว่า 140/90 มิลลิเมตรปรอทตามค่าความดันมากน้อย โดยใช้จัดเป็นกลุ่ม "เหมาะสม" (optimal) "ปกติ" (normal) และ "ปกติค่อนสูง" (high normal) ''(ดูตาราง — การจำแนกประเภทความดันเลือดโดย ESH-ESC BHS IV และสมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย)''

ในช่วงความดันโลหิตสูงก็มีการจัดกลุ่มตามความรุนแรงเช่นเดียวกัน โดย JNC7 แยกกลุ่มที่มีความดันโลหิตสูงกว่า 140/90 มิลลิเมตรปรอทออกเป็น "ความดันโลหิตสูงระยะที่ 1" (hypertension stage I) "ความดันโลหิตสูงระยะที่ 2" (hypertension stage II) และ "ความดันโลหิตเฉพาะช่วงหัวใจบีบสูง" (isolated systolic hypertension) ความดันโลหิตเฉพาะช่วงหัวใจบีบสูงหมายถึงผู้ที่มีความดันโลหิตช่วงหัวใจบีบสูงแต่ความดันโลหิตช่วงหัวใจคลายปกติ มักพบในผู้สูงอายุ<ref name="JNC7"/> ในขณะที่ ESH-ESC Guidelines (ค.ศ. 2007) <ref name=ESH-ESC /> BHS IV (ค.ศ. 2004) <ref name = BHSIV /> และแนวทางการรักษาของประเทศไทย (พ.ศ. 2555) <ref name=thaihypertension /> มีการเพิ่มกลุ่ม "ความดันโลหิตสูงระยะที่ 3" หมายถึงผู้ที่มีความดันเลือดช่วงหัวใจบีบมากกว่า 179 มิลลิเมตรปรอท หรือความดันเลือดช่วงหัวใจคลายมากกว่า 109 มิลลิเมตรปรอท ความดันโลหิตสูง "ชนิดดื้อ" (resistant) หมายถึงการใช้ยาไม่สามารถลดความดันเลือดกลับมาอยู่ในระดับปกติได้<ref name="JNC7"/>

=== เด็ก ===
ความดันโลหิตสูงในทารกพบได้น้อยมากคือประมาณร้อยละ 0.2-3 ของจำนวนทารกแรกเกิด และการวัดความดันโลหิตมักจะไม่ทำกันเป็นประจำในทารกแรกเกิดที่สุขภาพดี<ref name=Dionne>{{cite journal | vauthors = Dionne JM, Abitbol CL, Flynn JT | title = Hypertension in infancy: diagnosis, management and outcome | journal = Pediatric Nephrology | volume = 27 | issue = 1 | pages = 17–32 | date = January 2012 | pmid = 21258818 | doi = 10.1007/s00467-010-1755-z | s2cid = 10698052 }}</ref> ความดันโลหิตสูงพบได้บ่อยกว่าในทารกที่มีภาวะเสี่ยง การประเมินว่าความดันเลือดนั้นปกติหรือไม่ในของทารกแรกเกิดต้องคำนึงถึงปัจจัยต่าง ๆ อาทิ [[อายุครรภ์]] อายุหลังการปฏิสนธิ และ[[น้ำหนักแรกเกิด]]<ref name=Dionne />

ความดันโลหิตสูงพบได้ค่อนข้างบ่อยในเด็กและวัยรุ่น (2-9% ขึ้นกับอายุ เพศ และเชื้อชาติ) และสัมพันธ์กับปัจจัยเสี่ยงต่อความเจ็บป่วยในระยะยาว<ref name=fourth>{{cite journal | title = The fourth report on the diagnosis, evaluation, and treatment of high blood pressure in children and adolescents | journal = Pediatrics | volume = 114 | issue = 2 Suppl 4th Report | pages = 555–576 | date = August 2004 | pmid = 15286277 | doi = 10.1542/peds.114.2.S2.555 | publisher = National High Blood Pressure Education Program Working Group on High Blood Pressure in Children Adolescents | hdl = 2027/uc1.c095473177 | hdl-access = free }}</ref> ในปัจจุบันแนะนำว่าในเด็กอายุมากกว่า 3 ปีทุกรายควรได้รับตรวจการวัดความดันโลหิตเมื่อมาตรวจรักษาหรือตรวจสุขภาพ แต่หากพบความดันเลือดสูงจะต้องตรวจยืนยันซ้ำก่อนที่จะจำแนกว่าเด็กมีภาวะความดันโลหิตสูง<ref name = fourth />

ในเด็กความดันเลือดจะเพิ่มขึ้นตามอายุ ความดันโลหิตสูงในเด็กหมายถึงการมีค่าเฉลี่ยของความดันขณะหัวใจบีบหรือความดันขณะหัวใจคลายจากการวัดความดันเลือดตั้งแต่สามครั้งขึ้นไป มากกว่าหรือเท่ากับ[[เปอร์เซ็นไทล์]]ที่ 95 ของความดันโลหิตในอายุ เพศ และความสูงเดียวกัน ส่วนภาวะก่อนความดันโลหิตสูงในเด็กหมายถึงค่าเฉลี่ยของความดันขณะหัวใจบีบหรือความดันขณะหัวใจคลายอยู่ระหว่าง[[เปอร์เซ็นไทล์]]ที่ 90-95 ของความดันโลหิตในอายุ เพศ และความสูงเดียวกัน<ref name=fourth /> ส่วนการวินิจฉัยและจัดจำแนกประเภทในวัยรุ่นให้ใช้เกณฑ์เหมือนกับผู้ใหญ่<ref name=fourth />

== การป้องกัน ==
เนื่องจาก[[ภาระโรค]]จากความดันโลหิตสูงพบมากในผู้ป่วยที่ไม่ทราบว่าเป็นความดันโลหิตสูง ดังนั้นกลยุทธ์ประชากรจึงจำเป็นต้องลดผลที่ตามมาจากความดันโลหิตสูงและลดความจำเป็นในการรักษาด้วยยาลดความดันโลหิต<ref name="BHSIV"/> แนะนำให้ลดความดันเลือดด้วยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมก่อนเริ่มการรักษาด้วยยา ทั้งแนวทางเวชปฏิบัติของสมาคมความดันโลหิตสูงสหราชอาณาจักร ค.ศ. 2004 (BHS IV) <ref name="BHSIV"/> โปรแกรมการให้การศึกษาผู้ป่วยความดันโลหิตสูงแห่งชาติสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2002<ref>{{cite journal | vauthors = Whelton PK, He J, Appel LJ, Cutler JA, Havas S, Kotchen TA, Roccella EJ, Stout R, Vallbona C, Winston MC, Karimbakas J | title = Primary prevention of hypertension: clinical and public health advisory from The National High Blood Pressure Education Program | journal = JAMA | volume = 288 | issue = 15 | pages = 1882–1888 | date = October 2002 | pmid = 12377087 | doi = 10.1001/jama.288.15.1882 | s2cid = 11071351 | url = https://semanticscholar.org/paper/71186674bbfaa53fe340dad1f1f94f1a8a72baa1 }}</ref> และแนวทางการรักษาของสมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2555) <ref name="thaihypertension" /> แนะนำให้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อป้องกันความดันโลหิตสูงด้วยวิธีดังนี้
* ควบคุมน้ำหนักให้เป็นปกติในผู้ใหญ่ (ให้[[ดัชนีมวลกาย]]อยู่ที่ 18.5-23 กิโลกรัม/ตารางเมตร<ref name="thaihypertension" />)
* จำกัดโซเดียมในอาหารให้น้อยกว่า 100 มิลลิโมลต่อวัน (น้อยกว่า 6 กรัมของ[[โซเดียมคลอไรด์]]ต่อวัน หรือน้อยกว่า 2.4 กรัมของโซเดียมต่อวัน)
* ออกกำลังกายชนิดแอโรบิกอย่างสม่ำเสมอ เช่นการเดินเร็วๆ อย่างน้อย 30 นาทีต่อวัน เกือบทุกวันในสัปดาห์
* ลดการดื่มแอลกอฮอล์ ไม่เกิน 2 drink/วันในผู้ชาย และไม่เกิน 1 drink/วันในผู้หญิง (1 drink เทียบเท่ากับ[[สุรา]] (40%) 44 มิลลิลิตร, [[เบียร์]] (5%) 355 มิลลิลิตร หรือ[[ไวน์]] (12%) 148 มิลลิลิตร<ref name="thaihypertension" />)
* รับประทานผักและผลไม้มาก ๆ (อย่างน้อย 5 ส่วนต่อวัน)
การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมอย่างมีประสิทธิภาพสามารถลดความดันโลหิตได้เทียบเท่ากับการใช้ยาลดความดันโลหิต การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมร่วมกันตั้งแต่สองอย่างขึ้นไปจะยิ่งให้ผลที่ดีมากขึ้น<ref name="BHSIV"/>

== การรักษา ==
=== การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ===
การรักษาภาวะความดันโลหิตสูงอย่างแรกเริ่มที่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในลักษณะเดียวกันกับการป้องกันภาวะความดันโลหิตสูง<ref name="npsppr">{{cite web |url=http://www.nps.org.au/health_professionals/publications/prescribing_practice_review/current/prescribing_practice_review_52 |title=NPS Prescribing Practice Review 52: Treating hypertension |date=September 1, 2010 |publisher=NPS Medicines Wise |accessdate=November 5, 2010 |archive-date=2011-02-22 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110222125432/http://www.nps.org.au/health_professionals/publications/prescribing_practice_review/current/prescribing_practice_review_52 |url-status=dead }}</ref> รวมถึงการปรับเปลี่ยนอาหาร<ref>{{cite journal|vauthors=Siebenhofer, A, Jeitler, K, Berghold, A, Waltering, A, Hemkens, LG, Semlitsch, T, Pachler, C, Strametz, R, Horvath, K|title=Long-term effects of weight-reducing diets in hypertensive patients|journal=Cochrane database of systematic reviews (Online)|date=2011-09-07|volume=9|pages=CD008274|pmid=21901719|doi=10.1002/14651858.CD008274.pub2|editor1-last=Siebenhofer|editor1-first=Andrea|issue=9}}</ref> การออกกำลังกาย และการลดน้ำหนัก วิธีดังกล่าวพบว่าช่วยลดความดันเลือดในผู้ป่วยได้อย่างมาก<ref>{{cite journal |author1=Blumenthal JA |title=Effects of the DASH diet alone and in combination with exercise and weight loss on blood pressure and cardiovascular biomarkers in men and women with high blood pressure: the ENCORE study |journal=Arch. Intern. Med. |volume=170 |issue=2 |pages=126–35 |date =January 2010 |pmid=20101007 |doi=10.1001/archinternmed.2009.470 |author2=Babyak MA |author3=Hinderliter A |display-authors=3 |last4=Watkins |first4=L. L. |last5=Craighead |first5=L. |last6=Lin |first6=P.-H. |last7=Caccia |first7=C. |last8=Johnson |first8=J. |last9=Waugh |first9=R.}}</ref> การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมก็ยังคงแนะนำให้ปฏิบัติร่วมกับการใช้ยาลดความดันโลหิตแม้ว่าความดันเลือดจะสูงจนต้องพิจารณาใช้ยาก็ตาม 

การปรับเปลี่ยนอาหารเช่นลดปริมาณเกลือพบว่ามีประโยชน์ จากการศึกษาในระยะยาว (มากกว่า 4 สัปดาห์) ในชาว[[คอเคเซียน]]เรื่องการรับประทานอาหารชนิดโซเดียมต่ำพบว่ามีประโยชน์ในการลดความดันเลือดทั้งในผู้ที่มีความดันเลือดปกติและผู้ป่วยความดันโลหิตสูง<ref name=cochrane2008>{{cite journal|author1=He, FJ|author2=MacGregor, GA|title=Effect of longer-term modest salt reduction on blood pressure|journal=Cochrane database of systematic reviews (Online)|year=2004|issue=3|pages=CD004937|pmid=15266549|url=http://onlinelibrary.wiley.com/o/cochrane/clsysrev/articles/CD004937/frame.html|doi=10.1002/14651858.CD004937|editor1-last=MacGregor|editor1-first=Graham A}}</ref> นอกจากนี้อาหารลดความดันโลหิต (Dietary Approaches to Stop Hypertension; DASH diet) หรืออาหารที่มีถั่ว ธัญพืช ปลา สัตว์ปีก ผักและผลไม้ที่แนะนำโดยสถาบันหัวใจ ปอดและเลือดแห่งชาติสหรัฐอเมริกาช่วยลดความดันเลือดได้ หลักการแล้วคือการลดปริมาณการบริโภค[[โซเดียม]] แม้ว่าอาหารดังกล่าวจะมี[[โพแทสเซียม]] [[แมกนีเซียม]] [[แคลเซียม]] หรือ[[โปรตีน]]มากก็ตาม<ref name="dashguide">{{cite web|url=http://www.nhlbi.nih.gov/health/public/heart/hbp/dash/new_dash.pdf|title=Your Guide To Lowering Your Blood Pressure With DASH|format=PDF|accessdate=2009-06-08}}</ref> วิธีอื่น ๆ เพื่อคลายความเครียดทางจิตใจที่โฆษณาว่าช่วยลดความดันโลหิตเช่นการทำสมาธิ เทคนิคคลายความกังวล หรือการป้อนกลับทางชีวภาพ (biofeedback) พบว่ามีประสิทธิผลโดยรวมไม่ดีกว่าการให้สุขศึกษา และหลักฐานที่ยืนยันประสิทธิภาพยังมีคุณภาพต่ำ<ref name="pmid19822104">{{cite journal|vauthors=Greenhalgh J, Dickson R, Dundar Y |title=The effects of biofeedback for the treatment of essential hypertension: a systematic review |journal=Health Technol Assess|volume=13 |issue=46 |pages=1–104 |date=October 2009 |pmid=19822104 |doi=10.3310/hta13460 |df=dmy-all}}</ref><ref name=O2007>{{cite journal|author1=Ospina MB |title=Meditation practices for health: state of the research|journal=Evid Rep Technol Assess (Full Rep) |volume= |issue=155 |pages=1–263 |date=June 2007 |pmid=17764203 |author2=Bond K|author3=Karkhaneh M |display-authors=3 |last4=Tjosvold |first4=L |last5=Vandermeer|first5=B |last6=Liang |first6=Y |last7=Bialy |first7=L |last8=Hooton |first8=N|last9=Buscemi |first9=N}}</ref>

=== การใช้ยา ===
[[ยาลดความดันโลหิต]]มีอยู่หลายกลุ่มที่ใช้ในปัจจุบัน การเลือกสั่งยาลดความดันโลหิตโดยแพทย์ต้องคำนึงถึงความเสี่ยงของโรคหัวใจและหลอดเลือด (รวมทั้งความเสี่ยงของโรค[[กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด]]และ[[โรคหลอดเลือดสมอง]]) รวมทั้งค่าความดันโลหิตของแต่ละบุคคล เพื่อให้ได้ข้อมูลด้านหัวใจและหลอดเลือดโดยรวมของคนหนึ่ง ๆ<ref name=nps01>{{cite journal |url=http://www.australianprescriber.com/magazine/33/4/108/12 |title=Drug treatment of elevated blood pressure |author1=Nelson, Mark |journal=Australian Prescriber |issue=33 |pages=108–112 |accessdate=August 11, 2010}}</ref> หลักฐานไม่สนับสนุนการลดความเสี่ยงการเสียชีวิตหรืออัตราการเกิดภาวะแทรกซ้อนทางสุขภาพด้วยการใช้ยาลดความดันโลหิตในผู้ที่มีความดันโลหิตไม่สูงมาก (ความดันช่วงหัวใจบีบน้อยกว่า 160 มิลลิเมตรปรอท และ/หรือ ความดันช่วงหัวใจคลายน้อยกว่า 100 มิลลิเมตรปรอท) และไม่มีปัญหาสุขภาพอื่นๆ<ref>{{cite journal|last=Diao|first=Diana|title=Pharmacotherapy for mild hypertension|journal=The Cochrane Collaboration|year=2012|issue=8|doi=10.1002/14651858.CD006742.pub2}}</ref>

หากเริ่มการรักษาด้วยยา คณะกรรมการร่วมแห่งชาติว่าด้วยความดันโลหิตสูง (Joint National Committee on High Blood Pressure) หรือ JNC-7 <ref name="JNC7"/> แนะนำว่าแพทย์ไม่ควรเฝ้าติดตามเฉพาะการตอบสนองต่อการรักษาเพียงอย่างเดียวแต่ต้องประเมินอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาด้วย การลด[[ความดันเลือด]]ลง 5 มิลลิเมตรปรอทสามารถลดความเสี่ยงของโรคหลอดเลือดสมองได้ร้อยละ 34 ลดความเสี่ยงของ[[โรคหัวใจขาดเลือด]]ได้ร้อยละ 21 และลดโอกาสของ[[ภาวะสมองเสื่อม]] [[หัวใจล้มเหลว]] และ[[อัตราตาย]]จาก[[โรคหัวใจหลอดเลือด]]<ref>{{cite journal |vauthors=Law M, Wald N, Morris J |title=Lowering blood pressure to prevent myocardial infarction and stroke: a new preventive strategy |journal=Health Technol Assess |volume=7 |issue=31 |pages=1–94 |year=2003 |pmid=14604498 |url=http://www.hta.ac.uk/fullmono/mon731.pdf |access-date=2013-02-20 |archive-date=2011-03-04 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110304150457/http://www.hta.ac.uk/fullmono/mon731.pdf |url-status=dead }}</ref> เป้าหมายของการรักษาควรลดความดันเลือดลงน้อยกว่า 140/90 มิลลิเมตรปรอทในประชากรทั่วไป และควรต่ำกว่านี้ในผู้ที่เป็น[[เบาหวาน]]หรือ[[โรคไต]] (ผู้เชี่ยวชาญบางท่านแนะนำให้ลดความดันเลือดลงในระดับต่ำกว่า 120/80 มิลลิเมตรปรอท)<ref name=nps01 /><ref>{{cite web|first=Gina |last=Shaw |url=http://www.webmd.com/content/article/73/88927.htm |title=Prehypertension: Early-stage High Blood Pressure |publisher=WebMD |date=2009-03-07 |accessdate=2009-07-03}}</ref>

แนวทางการเลือกใช้ยาเพื่อรักษาและวิธีการปรับยาในประชากรกลุ่มต่าง ๆ มีการเปลี่ยนแปลงไปตามระยะเวลาและแตกต่างกันในแต่ละประเทศ ยาที่ควรเลือกใช้เป็นอย่างแรกยังเป็นที่ถกเถียงกัน<ref name=Compare10>{{cite journal|vauthors=Klarenbach, SWMcAlister, FA, Johansen, H, Tu, K, Hazel, M, Walker, R, Zarnke, KB, Campbell, NR|title=Identification of factors driving differences in cost effectiveness of first-line pharmacological therapy for uncomplicated hypertension|journal=The Canadian journal of cardiology|date=May 2010|volume=26|issue=5|pages=e158–63|pmid=20485695|doi=10.1016/S0828-282X(10)70383-4|pmc=2886561}}</ref> แนวทางปฏิบัติของ[[องค์กรความร่วมมือคอเครน]] [[องค์การอนามัยโลก]] และสหรัฐอเมริกาแนะนำการใช้[[ยาขับปัสสาวะ]]กลุ่ม[[ไทอะไซด์]] (Thiazide) เป็นลำดับแรก<ref name=Compare10/><ref>{{cite journal |vauthors=Wright JM, Musini VM |title=First-line drugs for hypertension |journal=Cochrane Database Syst Rev |volume= |issue=3 |pages=CD001841 |year=2009 |pmid=19588327 |doi=10.1002/14651858.CD001841.pub2 |url= |editor1-last=Wright |editor1-first=James M}}</ref> ส่วนแนวทางของสหราชอาณาจักรเน้นการใช้ยากลุ่ม[[แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์]] (Calcium channel blockers; CCB) ในประชากรที่อายุมากกว่า 55 ปี หรือมีเชื้อสายแอฟริกันหรือแคริบเบียน ในขณะที่ในประชากรที่อายุน้อยกว่าแนะนำให้ใช้ยากลุ่ม[[เอซีอีอินฮิบิเตอร์]] (Angiotensin converting enzyme inhibitors; ACE-I)<ref name="NICE127-drug"/> ในญี่ปุ่นแนะนำให้เริ่มใช้ยาใดก็ได้ในกลุ่มยา 6 ชนิด ได้แก่ CCB, ACEI/ARB, ไทอะไซด์, [[บีตาบล็อกเกอร์]] (Beta blockers), และ[[แอลฟาบล็อกเกอร์]] (Alpha-blockers) ในขณะที่แคนาดาแนะนำให้ใช้เลือกใช้ยาดังกล่าวเช่นกันยกเว้นแอลฟาบล็อกเกอร์<ref name=Compare10/>

==== การใช้ยาหลายกลุ่มร่วมกัน ====
ผู้ป่วยส่วนใหญ่จำเป็นต้องใช้ยามากกว่าหนึ่งกลุ่มเพื่อควบคุมความดันโลหิต แนวทางเวชปฏิบัติของ JNC7<ref name = JNC7 /> และ ESH-ESC<ref name=ESH-ESC /> แนะนำให้เริ่มใช้ยาสองกลุ่มหากความดันช่วงหัวใจบีบมากกว่าเป้าหมาย 20 มิลลิเมตรปรอท หรือความดันช่วงหัวใจคลายมากกว่าเป้าหมาย 10 มิลลิเมตรปรอท ยาที่นิยมใช้ร่วมกันได้แก่ ยาต้านระบบเรนิน-แองจิโอเทนซินกับแคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ หรือ ยาต้านระบบเรนิน-แองจิโอเทนซินกับยาขับปัสสาวะ<ref name = sever>{{cite journal |vauthors=Sever PS, Messerli FH |title=Hypertension management 2011: optimal combination therapy |journal=Eur. Heart J. |volume=32 |issue=20 |pages=2499–506 |date= October 2011 |pmid=21697169 |doi=10.1093/eurheartj/ehr177 |url=}}</ref> ยาที่อาจใช้ร่วมกันได้ ได้แก่ แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์กับยาขับปัสสาวะ, บีตาบล็อกเกอร์กับยาขับปัสสาวะ, แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ชนิดไดไฮโดรไพริดีน (dihydropyridine) กับบีตาบล็อกเกอร์, หรือ แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ชนิดไดไฮโดรไพริดีนกับ[[เวราพามิล]] (verapamil) หรือ[[ดิลไทอะเซม]] (diltiazem) ยากลุ่มที่ไม่ควรใช้ร่วมกันได้แก่ แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ชนิดนอน-ไดไฮโดรไพริดีน (non-dihydropyridine) (เช่นเวราพามิลหรือดิลไทอะเซม) กับบีตาบล็อกเกอร์, ยาต้านระบบเรนิน-แองจิโอเทนซินร่วมกัน (เช่น ยาเอซีอีอินฮิบิเตอร์กับยาแองจิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล็อกเกอร์), ยาต้านระบบเรนิน-แองจิโอเทนซินกับบีตาบล็อกเกอร์ และ บีตาบล็อกเกอร์กับยาที่ออกฤทธิ์กับส่วนกลาง<ref name = sever /> ควรหลีกเลี่ยงการใช้ยากลุ่มเอซีอีอินฮิบิเตอร์หรือแองจิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล็อกเกอร์ (Angiotensin receptor blocker; ARB) ร่วมกับ[[ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตอรอยด์]] (NSAIDs) (เช่นยาต้านอักเสบ [[ไอบูโปรเฟน]]) เนื่องจากอาจเพิ่มความเสี่ยงของการเกิดไตวายเฉียบพลันซึ่งรู้จักกันในอุตสาหกรรมสุขภาพในออสเตรเลียในชื่อของ "triple whammy"<ref name="npsppr" /> มีการใช้ยาเม็ดรวมซึ่งประกอบด้วยยาลดความดันสองกลุ่มเพื่อเพิ่มความสะดวกแก่ผู้ป่วย ซึ่งจำกัดไว้พิจารณาใช้เฉพาะเป็นรายๆ ไป<ref>{{cite book |title=British National Formulary |number=62 |date=September 2011 |chapter=2.5.5.1 Angiotensin-converting enzyme inhibitors |chapter-url=http://bnf.org/bnf/bnf/current/2578.htm |access-date=2011-12-22 |archive-date=2021-12-23 |archive-url=https://web.archive.org/web/20211223201747/https://about.medicinescomplete.com/ |url-status=dead |df=dmy-all}}</ref>

=== ผู้สูงอายุ ===
การรักษาความดันโลหิตสูงระดับปานกลางและรุนแรงช่วยลดอัตราเสียชีวิตและลดอัตราเป็นโรคและอัตราตายจากโรคหลอดเลือดหัวใจในผู้ที่อายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป<ref name=Cochrane09/>
การศึกษาในผู้สูงอายุมากกว่า 80 ปียังมีจำกัด แต่ใน[[การทบทวนวรรณกรรม]]เร็วๆ นี้สรุปว่าการรักษาด้วยยาลดความดันโลหิตช่วยลดอัตราตายและการเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจ แต่ไม่ได้ลดอัตราเสียชีวิตโดยรวมอย่างมีนัยสำคัญ<ref name=Cochrane09>{{cite journal |vauthors=Musini VM, Tejani AM, Bassett K, Wright JM |title=Pharmacotherapy for hypertension in the elderly |journal=Cochrane Database Syst Rev |volume= |issue=4 |pages=CD000028 |year=2009 |pmid=19821263 |doi=10.1002/14651858.CD000028.pub2 |url= |editor1-last=Musini |editor1-first=Vijaya M}}</ref> เป้าหมายความดันโลหิตที่แนะนำคือน้อยกว่า 140/90 มิลลิเมตรปรอท โดยยากลุ่มแรกที่แนะนำในสหรัฐอเมริกาคือยาขับปัสสาวะกลุ่มไทอะไซด์ <ref>{{cite journal |author1=Aronow WS |title=ACCF/AHA 2011 expert consensus document on hypertension in the elderly: a report of the American College of Cardiology Foundation Task Force on Clinical Expert Consensus documents developed in collaboration with the American Academy of Neurology, American Geriatrics Society, American Society for Preventive Cardiology, American Society of Hypertension, American Society of Nephrology, Association of Black Cardiologists, and European Society of Hypertension |journal=J. Am. Coll. Cardiol. |volume=57 |issue=20 |pages=2037–114 |date=May 2011|pmid=21524875 |doi=10.1016/j.jacc.2011.01.008 |author2=Fleg JL |author3=Pepine CJ |display-authors=3 |last4=Artinian |first4=Nancy T. |last5=Bakris |first5=George |last6=Brown |first6=Alan S. |last7=Ferdinand |first7=Keith C. |last8=Ann Forciea |first8=Mary |last9=Frishman |first9=William H.}}</ref> และแนวทางเวชปฏิบัติของสหราชอาณาจักรแนะนำให้ใช้ยากลุ่ม[[แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์]]เป็นยากลุ่มแรก โดยมีความดันเลือดเป้าหมายที่ <150/90 มิลลิเมตรปรอทเมื่อพบแพทย์ หรือ <145/85 มิลลิเมตรปรอทเมื่อวัดด้วยเครื่องวัดความดันโลหิตต่อเนื่องหรือเครื่องวัดความดันโลหิตอัตโนมัติที่บ้าน<ref name="NICE127-drug">{{cite web |author1=National Institute Clinical Excellence |title=1.5 Initiating and monitoring antihypertensive drug treatment, including blood pressure targets |work=GC127 Hypertension: Clinical management of primary hypertension in adults |url=http://publications.nice.org.uk/hypertension-cg127/guidance#initiating-and-monitoring-antihypertensive-drug-treatment-including-blood-pressure-targets-2 |date=August 2011 |access-date=2011-12-23 |archive-date=2012-01-10 |archive-url=https://web.archive.org/web/20120110120002/http://publications.nice.org.uk/hypertension-cg127/guidance#initiating-and-monitoring-antihypertensive-drug-treatment-including-blood-pressure-targets-2 |url-status=dead |df=dmy-all}}</ref>

=== ความดันโลหิตสูงชนิดดื้อ ===
ความดันโลหิตสูงชนิดดื้อ (Resistant hypertension) หมายถึงภาวะที่ความดันเลือดสูงเกินเป้าหมายทั้งที่มีการใช้ยาความดันโลหิตสามกลุ่ม แนวทางการรักษาความดันโลหิตสูงชนิดดื้อได้รับการตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร<ref name="NICE-BP">{{cite web |title=CG34 Hypertension - quick reference guide |publisher=[[National Institute for Health and Clinical Excellence]] |date=28 June 2006 |url=http://www.nice.org.uk/nicemedia/pdf/cg034quickrefguide.pdf |format=PDF |accessdate=2009-03-04 |archive-date=2009-03-13 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090313072133/http://www.nice.org.uk/nicemedia/pdf/cg034quickrefguide.pdf |url-status=dead }}</ref> และสหรัฐอเมริกา<ref name="pmid18391085">{{cite journal |author1=Calhoun DA |title=Resistant hypertension: diagnosis, evaluation, and treatment. A scientific statement from the American Heart Association Professional Education Committee of the Council for High Blood Pressure Research |journal=Hypertension |volume=51 |issue=6 |pages=1403–19 |date=June 2008|pmid=18391085 |doi=10.1161/HYPERTENSIONAHA.108.189141 |author2=Jones D |author3=Textor S |display-authors=3 |last4=Goff |first4=D. C. |last5=Murphy |first5=T. P. |last6=Toto |first6=R. D. |last7=White |first7=A. |last8=Cushman |first8=W. C. |last9=White |first9=W.}}</ref>

== ระบาดวิทยา ==
[[ไฟล์:Hypertensive heart disease world map - DALY - WHO2004.svg|thumb|225px|[[จำนวนปีสุขภาวะที่สูญเสียไปจากการป่วยและตาย]] (Disability-adjusted life year) สำหรับ[[โรคหัวใจจากความดันโลหิตสูง]] ต่อประชากร 100,000 คน ในปี พ.ศ. 2547<ref name="Ref_2009">{{cite web |url=https://www.who.int/healthinfo/global_burden_disease/estimates_country/en/index.html |title=WHO Disease and injury country estimates |year=2009 |publisher=World Health Organization |access-date=11 November 2009 |url-status=live |archive-url=https://web.archive.org/web/20091111101009/http://www.who.int/healthinfo/global_burden_disease/estimates_country/en/index.html |archive-date=11 November 2009 }}</ref>
{{Multicol}}
{{legend|#b3b3b3|ไม่มีข้อมูล}}
{{legend|#ffff65|<110}}
{{legend|#fff200|110-220}}
{{legend|#ffdc00|220-330}}
{{legend|#ffc600|330-440}}
{{legend|#ffb000|440-550}}
{{legend|#ff9a00|550-660}}
{{Multicol-break}}
{{legend|#ff8400|660-770}}
{{legend|#ff6e00|770-880}}
{{legend|#ff5800|880-990}}
{{legend|#ff4200|990-1100}}
{{legend|#ff2c00|1100-1600}}
{{legend|#cb0000|>1600}}
{{Multicol-end}}]]
ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ประชากรเกือบหนึ่งพันล้านคน หรือราวร้อยละ 26 ของประชากรผู้ใหญ่ในโลกมีภาวะความดันโลหิตสูง<ref name="pmid15652604">{{cite journal | vauthors = Kearney PM, Whelton M, Reynolds K, Muntner P, Whelton PK, He J | title = Global burden of hypertension: analysis of worldwide data | journal = Lancet | volume = 365 | issue = 9455 | pages = 217–223 | year = 2005 | pmid = 15652604 | doi = 10.1016/S0140-6736(05)17741-1 | s2cid = 7244386 | url = http://www.med-sovet.pro/jour/article/view/2588 | type = Submitted manuscript | access-date = 3 November 2018 | archive-url = https://web.archive.org/web/20181103213519/https://www.med-sovet.pro/jour/article/view/2588 | archive-date = 3 November 2018 | url-status = live }}</ref> โรคนี้พบได้ทั่วไปทั้งในประเทศที่พัฒนาแล้ว (333 ล้านคน) และกำลังพัฒนา (639 ล้านคน) <ref name="pmid15652604"/> อย่างไรก็ตาม อัตราป่วยมีความแตกต่างกันมากในแต่ละพื้นที่ เช่น มีอัตราป่วยต่ำมากในชนบทของอินเดีย (ชาย 3.4%, หญิง 6.8%) และสูงมากในโปแลนด์ (ชาย 68.9%, หญิง 72.5%)<ref>{{cite journal | vauthors = Kearney PM, Whelton M, Reynolds K, Whelton PK, He J | title = Worldwide prevalence of hypertension: a systematic review | journal = Journal of Hypertension | volume = 22 | issue = 1 | pages = 11–19 | date = January 2004 | pmid = 15106785 | doi = 10.1097/00004872-200401000-00003 | s2cid = 24840738 }}</ref>

ใน พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) ประมาณการณ์ว่าประชากร 43 ล้านคนในสหรัฐอเมริกามีภาวะความดันโลหิตสูง และกำลังใช้ยาลดความดันโลหิต นับเป็นเกือบร้อยละ 24 ของผู้ใหญ่ในสหรัฐอเมริกา<ref name="pmid7875754">{{cite journal | vauthors = Burt VL, Whelton P, Roccella EJ, Brown C, Cutler JA, Higgins M, Horan MJ, Labarthe D | title = Prevalence of hypertension in the US adult population. Results from the Third National Health and Nutrition Examination Survey, 1988–1991 | journal = Hypertension | volume = 25 | issue = 3 | pages = 305–313 | date = March 1995 | pmid = 7875754 | doi = 10.1161/01.HYP.25.3.305 | s2cid = 23660820 | url = https://semanticscholar.org/paper/020ec657d9f9b890bafb80756909e1123fcbf796 }}</ref> [[ความชุกของโรค|ความชุก]]ของความดันโลหิตในสหรัฐอเมริกาเพิ่มขึ้นและถึงร้อยละ 29 ในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004)<ref name="pmid7607734"/><ref name="pmid17608879">{{cite journal | vauthors = Ostchega Y, Dillon CF, Hughes JP, Carroll M, Yoon S | title = Trends in hypertension prevalence, awareness, treatment, and control in older U.S. adults: data from the National Health and Nutrition Examination Survey 1988 to 2004 | journal = Journal of the American Geriatrics Society | volume = 55 | issue = 7 | pages = 1056–1065 | date = July 2007 | pmid = 17608879 | doi = 10.1111/j.1532-5415.2007.01215.x | s2cid = 27522876 | url = https://zenodo.org/record/1230667 }}</ref> ในปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2009) ผู้ใหญ่ในสหรัฐอเมริการาว 76 ล้านคนมีภาวะความดันโลหิตสูง (ร้อยละ 34 ของประชากร) และผู้ใหญ่ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันเป็นประชากรที่มีอัตราการเป็นความดันโลหิตสูงสูงที่สุดในโลกที่ร้อยละ 44<ref name = AHA2010 /> ความดันโลหิตสูงพบได้บ่อยในชาวอเมริกันพื้นเมืองและชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน และพบน้อยในชาวผิวขาวและชาวอเมริกันเชื้อสายเม็กซิกัน อัตราเพิ่มขึ้นตามอายุ และพบได้มากในแถบตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ความชุกของความดันโลหิตสูงเพิ่มขึ้นในผู้ชายและในประชากรที่สถานะทางสังคมและเศรษฐกิจต่ำ<ref name="pmid10645931"/>

=== ในเด็ก ===
ความชุกของความดันโลหิตสูงในเด็กนั้นเพิ่มขึ้น<ref name="pmid19421783">{{cite journal | author1 = Falkner B | title = Hypertension in children and adolescents: epidemiology and natural history | journal = Pediatric Nephrology | volume = 25 | issue = 7 | pages = 1219–1224 | date = July 2010 | pmid = 19421783 | pmc = 2874036 | doi = 10.1007/s00467-009-1200-3 }}</ref> ความดันโลหิตสูงในเด็ก โดยเฉพาะในวัยก่อนวัยรุ่นมักมีสาเหตุมาจากโรคอื่น นอกจากโรคอ้วนแล้ว โรคไตยังเป็นสาเหตุที่พบบ่อย (ร้อยละ 60-70) ของความดันโลหิตสูงในเด็ก ในวัยรุ่นมักพบความดันโลหิตสูงปฐมภูมิ ประมาณร้อยละ 85-95<ref name=aafp>{{cite journal | vauthors = Luma GB, Spiotta RT | title = Hypertension in children and adolescents | journal = American Family Physician | volume = 73 | issue = 9 | pages = 1558–1568 | date = May 2006 | pmid = 16719248 | url = http://www.aafp.org/afp/20060501/1558.html | archive-url = https://web.archive.org/web/20070926230038/http://www.aafp.org/afp/20060501/1558.html | url-status = live | archive-date = 26 September 2007 }}</ref>

== พยากรณ์โรค ==
{{บทความหลัก|ภาวะแทรกซ้อนของความดันโลหิตสูง}}
[[ไฟล์:Main complications of persistent high blood pressure.svg|thumb|แผนภาพแสดงภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญของความดันโลหิตสูง]]
ความดันโลหิตเป็นปัจจัยเสี่ยงของการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรที่สามารถป้องกันได้ที่สำคัญที่สุดทั่วโลก<ref>{{cite web|title=Global health risks: mortality and burden of disease attributable to selected major risks|url=https://www.who.int/healthinfo/global_burden_disease/GlobalHealthRisks_report_full.pdf|publisher=World Health Organization|year=2009|access-date=10 February 2012|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20120214111235/http://www.who.int/healthinfo/global_burden_disease/GlobalHealthRisks_report_full.pdf|archive-date=14 February 2012}}</ref> ความดันโลหิตสูงเพิ่มความเสี่ยงของ[[โรคหัวใจขาดเลือด]]<ref name=pmid12493255>{{cite journal | vauthors = Lewington S, Clarke R, Qizilbash N, Peto R, Collins R | title = Age-specific relevance of usual blood pressure to vascular mortality: a meta-analysis of individual data for one million adults in 61 prospective studies | journal = Lancet | volume = 360 | issue = 9349 | pages = 1903–1913 | date = December 2002 | pmid = 12493255 | doi = 10.1016/S0140-6736(02)11911-8 | s2cid = 54363452 }}</ref> [[โรคหลอดเลือดสมอง]]<ref name="ABC" /> [[โรคของหลอดเลือดส่วนปลาย]]<ref name="pmid18375152">{{cite journal | vauthors = Singer DR, Kite A | title = Management of hypertension in peripheral arterial disease: does the choice of drugs matter? | journal = European Journal of Vascular and Endovascular Surgery | volume = 35 | issue = 6 | pages = 701–708 | date = June 2008 | pmid = 18375152 | doi = 10.1016/j.ejvs.2008.01.007 | doi-access = free }}</ref> และโรคของหัวใจและหลอดเลือดอื่น ๆ รวมถึง[[หัวใจล้มเหลว]] [[เอออร์ตาโป่งพอง|หลอดเลือดแดงใหญ่เอออร์ตาโป่งพอง]] [[โรคหลอดเลือดแดงแข็ง]]ทั่วร่างกาย และ[[สิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด|หลอดเลือดปอดอุดตัน]]<ref name="ABC" /> ความดันโลหิตยังเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อ[[ภาวะเพ้อ|การรับรู้บกพร่อง]]และ[[ภาวะสมองเสื่อม]] และ[[ไตวายเรื้อรัง]]<ref name="ABC" /> ภาวะแทรกซ้อนอื่น ๆ ได้แก่ [[โรคที่จอตาจากความดันโลหิตสูง]] (hypertensive retinopathy) และ[[โรคไตจากความดันโลหิตสูง]] (hypertensive nephropathy) <ref name="JNC7"/>

== ประวัติศาสตร์ ==
{{บทความหลัก|ประวัติศาสตร์ของความดันโลหิตสูง}}
[[ไฟล์:William Harvey ( 1578-1657) Venenbild.jpg|ภาพของหลอดเลือดดำ จากหนังสือของวิลเลียม ฮาร์วีย์ ''Exercitatio Anatomica de Motu Cordis et Sanguinis in Animalibus'' |left|thumb]]
ความเข้าใจระบบไหลเวียนโลหิตในปัจจุบันเริ่มต้นจากการศึกษาของแพทย์ชาวอังกฤษชื่อ [[วิลเลียม ฮาร์วีย์]] (William Harvey; ค.ศ. 1578–1657) ผู้ริเริ่มอธิบายการไหลเวียนเลือดในหนังสือ "''De motu cordis''" บาทหลวงชาวอังกฤษชื่อ[[สตีเฟน เฮลส์]] (Stephen Hales) ได้ตีพิมพ์เรื่องการวัดความดันเลือดเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1733<ref name="pmid1744849"/><ref name=Kotchen2011>{{cite journal | author1 = Kotchen TA | title = Historical trends and milestones in hypertension research: a model of the process of translational research | journal = Hypertension | volume = 58 | issue = 4 | pages = 522–38 | date = October 2011 | pmid = 21859967 | doi = 10.1161/HYPERTENSIONAHA.111.177766 | doi-access = free }}</ref> การอธิบายความดันโลหิตสูงเป็นโรคมาจาก[[โทมัส ยัง]] (Thomas Young) ในปี ค.ศ. 1808 และ[[ริชาร์ด ไบรท์]] (Richard Bright) ในปี ค.ศ. 1836<ref name="pmid1744849"/> คนแรกที่รายงานภาวะความดันโลหิตสูงในผู้ที่ไม่มีโรคไตคือ[[เฟรเดริก อัคบาร์ โมฮาเหม็ด]] (Frederick Akbar Mahomed; ค.ศ. 1849–1884)<ref>{{cite book |editor=Swales JD|title=Manual of hypertension |url=https://archive.org/details/manualofhyperten0000unse|publisher=Blackwell Science |location=Oxford |year=1995 |page=xiii |isbn=978-0-86542-861-4}}</ref> อย่างไรก็ตามความดันโลหิตสูงมีความสำคัญทางคลินิกตั้งแต่ ค.ศ. 1896 เมื่อมีการประดิษฐ์เครื่องวัดความดันโลหิตชนิดปลอกแขนโดย[[ชีปีโอเน รีวา-รอชชี]] (Scipione Riva-Rocci) ในปีดังกล่าว<ref>{{cite book | title=A century of arterial hypertension 1896–1996 | editor=Postel-Vinay N | pages=213 | location=Chichester | publisher=Wiley | year=1996 | isbn=978-0-471-96788-0}}</ref> ซึ่งทำให้เริ่มมีการวัดความดันเลือดในคลินิก ในปี ค.ศ. 1905 [[นีโคไล โครอทคอฟ]] (Nikolai Korotkoff) ได้พัฒนาเทคนิคการวัดความดันโลหิตโดยการริเริ่มอธิบาย[[เสียงโครอทคอฟ]] (Korotkoff sounds) ซึ่งเป็นเสียงจากหลอดเลือดแดงที่ได้ยินผ่านเครื่องฟังตรวจขณะที่ลดความดันปลอกแขนของเครื่องวัดความดันโลหิต<ref name=Kotchen2011/>

ในประวัติศาสตร์ การรักษาโรคที่เรียกว่า "โรคชีพจรแข็ง" (hard pulse disease) คือการลดปริมาณเลือดในร่างกาย โดย[[การเจาะเลือดออก]] (bloodletting) หรือการใช้[[ปลิง]]ดูดเลือด<ref name="pmid1744849">
{{cite journal | author1 = Esunge PM | title = From blood pressure to hypertension: the history of research | journal = Journal of the Royal Society of Medicine | volume = 84 | issue = 10 | pages = 621 | date = October 1991 | doi = 10.1177/014107689108401019 | pmid = 1744849 | pmc = 1295564 }}
</ref> การรักษาด้วยวิธีดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจาก[[จักรพรรดิหวงตี้]]ของจีน [[ออลัส คอร์นีเลียส เซลซัซ]] [[กาเลน]] และ[[ฮิปพอคราทีส]]<ref name="pmid1744849"/> ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ก่อนที่การรักษาด้วยยาลดความดันโลหิตจะมีประสิทธิภาพ การรักษาความดันโลหิตสูงประกอบด้วย 3 วิธีการ ซึ่งมีผลข้างเคียงมาก ได้แก่ การงดบริโภคโซเดียมอย่างเข้มงวด (เช่นการห้ามบริโภคข้าว<ref name="pmid1744849"/>) การผ่าตัดเอาระบบประสาทซิมพาเทติกออก (sympathectomy) และการฉีดสารที่ทำให้เกิด[[ไข้]]เพื่อลดความดันเลือดโดยตรง (pyrogen therapy) <ref name="pmid1744849"/><ref name=Dustan>{{cite journal | vauthors = Dustan HP, Roccella EJ, Garrison HH | title = Controlling hypertension. A research success story | journal = Archives of Internal Medicine | volume = 156 | issue = 17 | pages = 1926–1935 | date = September 1996 | pmid = 8823146 | doi = 10.1001/archinte.156.17.1926 }}</ref> สารเคมีชนิดแรกที่ใช้รักษาความดันโลหิตสูงคือ[[โซเดียมไทโอไซยาไนด์]] (sodium thiocyanate) ใช้ใน ปี ค.ศ. 1900 แต่มีผลข้างเคียงมากและไม่เป็นที่นิยม<ref name="pmid1744849"/> สารอื่น ๆ ได้รับการพัฒนาภายหลังช่วง[[สงครามโลกครั้งที่ 2]] สารที่ได้รับความนิยมและมีประสิทธิภาพ เช่น [[เททระเมทิลแอมโมเนียมคลอไรด์]] (tetramethylammonium chloride) และอนุพันธ์ของมัน เช่น [[เฮกซะเมโทเนียม]] (hexamethonium), [[ไฮดราลาซีน]] (hydralazine) และ[[รีเซอร์พีน]] (reserpine) (อนุพันธ์จากพืช ''[[Rauwolfia serpentina]]'') ความสำเร็จครั้งใหญ่คือการค้นพบยาลดความดันโลหิตที่สามารถรับประทานได้ชนิดแรกคือ [[คลอโรไทอะไซด์]] (chlorothiazide) ในปี ค.ศ. 1958 ซึ่งเป็น[[ยาขับปัสสาวะ]]ชนิด[[ไทอะไซด์]]ที่พัฒนาจากยาปฏิชีวนะ[[ซัลฟานิลาไมด์]] (sulfanilamide)<ref name="pmid1744849"/><ref>{{cite journal|vauthors=Novello FC, Sprague JM | title=Benzothiadiazine dioxides as novel diuretics | journal=J. Am. Chem. Soc. | year=1957 | volume=79 | pages=2028–2029 | doi=10.1021/ja01565a079|issue=8  }}</ref>

== สังคมและวัฒนธรรม ==
=== ความตระหนัก ===
[[ไฟล์:HTNstudyupd.png|thumb|right|กราฟแสดง ความชุกของความตระหนักถึงความดันโลหิตสูง การรักษา และการควบคุมความดันโลหิตสูง เปรียบเทียบกันในสี่การศึกษาของ National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES)<ref name="pmid7607734">{{cite journal | vauthors = Burt VL, Cutler JA, Higgins M, Horan MJ, Labarthe D, Whelton P, Brown C, Roccella EJ | title = Trends in the prevalence, awareness, treatment, and control of hypertension in the adult US population. Data from the health examination surveys, 1960 to 1991 | journal = Hypertension | volume = 26 | issue = 1 | pages = 60–69 | date = July 1995 | pmid = 7607734 | doi = 10.1161/01.HYP.26.1.60 | url = http://hyper.ahajournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=7607734 | url-status = dead | archive-url = https://archive.today/20121220113643/http://hyper.ahajournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=7607734 | archive-date = 2012-12-20 }}</ref>]]

[[องค์การอนามัยโลก]]ระบุว่าความดันโลหิตสูงเป็นสาเหตุสำคัญของอัตราเสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดหัวใจ [[สันนิบาตความดันโลหิตสูงโลก]] (The World Hypertension League; WHL) องค์การสากลที่ดูแลสมาคมความดันโลหิตสูงแห่งชาติ 85 สมาคม ระบุว่ามากกว่าครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงทั่วโลกไม่ตระหนักถึงความเจ็บป่วยของตนเอง<ref name="pmid17534457">{{cite journal | author1 = Chockalingam A | title = Impact of World Hypertension Day | journal = The Canadian Journal of Cardiology | volume = 23 | issue = 7 | pages = 517–519 | date = May 2007 | pmid = 17534457 | pmc = 2650754 | doi = 10.1016/S0828-282X(07)70795-X }}</ref> เพื่อตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว WHL ได้ริเริ่มการรณรงค์เรื่องความดันโลหิตสูงในปี พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) และกำหนดให้วันที่ 17 พฤษภาคมในทุกปีเป็นวันความดันโลหิตสูงโลก ในช่วงสามปีที่ผ่านมามีสมาคมความดันโลหิตสูงในแต่ละชาติเข้าร่วมวันความดันโลหิตสูงโลกเพิ่มขึ้น และมีกิจกรรมและนวัตกรรมเพื่อประชาสัมพันธ์ต่อสาธารณชน ในปี พ.ศ. 2550 มีชาติสมาชิก 47 ชาติเข้าร่วมวันความดันโลหิตสูงโลก ในระหว่างสัปดาห์ของวันความดันโลหิตสูงโลก ในประเทศสมาชิกร่วมกับรัฐบาลท้องถื่น สมาคมวิชาชีพ องค์การนอกภาครัฐ และภาคเอกชนได้รณรงค์ถึงความตระหนักเรื่องความดันโลหิตสูงผ่านทางสื่อต่างๆ และการเดินรณรงค์ การใช้สื่อมวลชนเช่นอินเทอร์เน็ตและโทรทัศน์ทำให้เข้าถึงผู้คน 250 ล้านคน ผลจากการรณรงค์สันนิบาตความดันโลหิตสูงโลกเชื่อมั่นว่าผู้คน 1.5 พันล้านคนที่มีภาวะความดันโลหิตสูงจะได้เกิดความตระหนักขึ้น<ref name="pmid18548140">{{cite journal | author1 = Chockalingam A | title = World Hypertension Day and global awareness | journal = The Canadian Journal of Cardiology | volume = 24 | issue = 6 | pages = 441–444 | date = June 2008 | pmid = 18548140 | pmc = 2643187 | doi = 10.1016/S0828-282X(08)70617-2 }}</ref>

=== เศรษฐกิจ ===
ความดันโลหิตสูงเป็นโรคเรื้อรังที่พบบ่อยที่สุดที่มาตรวจในสถานพยาบาลปฐมภูมิในสหรัฐอเมริกา สมาคมโรคหัวใจสหรัฐอเมริกาประมาณว่าค่าใช้จ่ายทั้งทางตรงและทางอ้อมในการรักษาความดันโลหิตสูงในปี พ.ศ. 2553 อยู่ที่ 76.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ<ref name = AHA2010>{{cite journal | vauthors = Lloyd-Jones D, Adams RJ, Brown TM, Carnethon M, Dai S, De Simone G | display-authors = etal | title = Heart disease and stroke statistics – 2010 update: a report from the American Heart Association | journal = Circulation | volume = 121 | issue = 7 | pages = e46–e215 | date = February 2010 | pmid = 20019324 | doi = 10.1161/CIRCULATIONAHA.109.192667 | doi-access = free }}</ref> ในสหรัฐอเมริกา ราวร้อยละ 80 ของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงมีความตระหนักในโรคของตนเอง ร้อยละ 71 ใช้ยาลดความดันโลหิต แต่ร้อยละ 48 เท่านั้นที่ตระหนักว่าภาวะความดันโลหิตสูงของตนเองได้รับการรักษาอย่างเพียงพอ<ref name = AHA2010 /> อุปสรรคของการรักษาความดันโลหิตอย่างเพียงพอคือความบกพร่องจากการวินิจฉัย การรักษา และ/หรือการควบคุมความดันโลหิต<ref name="pmid19124418">{{cite journal | vauthors = Alcocer L, Cueto L | title = Hypertension, a health economics perspective | journal = Therapeutic Advances in Cardiovascular Disease | volume = 2 | issue = 3 | pages = 147–155 | date = June 2008 | pmid = 19124418 | doi = 10.1177/1753944708090572 | s2cid = 31053059 }}</ref> บุคลากรทางการแพทย์เผชิญกับอุปสรรคมากมายที่จะควบคุมความดันเลือดให้อยู่ในเป้าหมาย รวมทั้งการใช้ยาหลายชนิดเพื่อให้ความดันโลหิตถึงเป้าหมาย ผู้ป่วยก็ต้องเผชิญกับความท้าทายในการใช้ยาสม่ำเสมอตามเวลาและการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตให้เหมาะสม ถึงกระนั้นการให้ความดันเลือดลดถึงเป้าหมายนั้นเป็นไปได้ และที่สำคัญการลดความดันโลหิตช่วยลดอัตราตายจากโรคหัวใจ โรคหลอดเลือดสมอง โรคความเสื่อมอื่นๆ และลดค่าใช้จ่ายที่อาจตามมาจากการรักษาโรคอย่างมีนัยสำคัญ<ref name="The Economic Impact of Hypertension">{{cite journal | author1 = Elliott WJ | title = The economic impact of hypertension | journal = Journal of Clinical Hypertension | volume = 5 | issue = 3 Suppl 2 | pages = 3–13 | date = October 2003 | pmid = 12826765 | doi = 10.1111/j.1524-6175.2003.02463.x | pmc = 8099256 | s2cid = 26799038 | doi-access = free }}</ref><ref name="pmid18345711">{{cite journal | author1 = Coca A | title = Economic benefits of treating high-risk hypertension with angiotensin II receptor antagonists (blockers) | journal = Clinical Drug Investigation | volume = 28 | issue = 4 | pages = 211–220 | year = 2008 | pmid = 18345711 | doi = 10.2165/00044011-200828040-00002 | s2cid = 8294060 }}</ref>

== อ้างอิง ==
{{รายการอ้างอิง|30em}}

== อ่านเพิ่ม ==
{{เริ่มอ้างอิง}}
* {{Cite journal | vauthors = James PA, Oparil S, Carter BL, Cushman WC, Dennison-Himmelfarb C, Handler J | display-authors = etal | title = 2014 evidence-based guideline for the management of high blood pressure in adults: report from the panel members appointed to the Eighth Joint National Committee (JNC 8) | journal = [[JAMA]] | volume = 311 | issue = 5 | pages = 507–20 | date = February 2014 | pmid = 24352797 | doi = 10.1001/jama.2013.284427 | doi-access = free | df = dmy-all}}
{{จบอ้างอิง}}

== แหล่งข้อมูลอื่น ==
{{คอมมอนส์-หมวดหมู่|Hypertension}}
{{วิกิท่องเที่ยว|Traveling with high blood pressure|การเดินทางด้วยโรคความดันโลหิตสูง|ข้อมูล}}
* [https://medthai.com/โรคความดันโลหิตสูง/ แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูง] โดย นพ.สุรเกียรติ อาชานานุภาพ
* {{Curlie|Conditions_and_Diseases/Cardiovascular_Disorders/Hypertension/}}
* [http://www.thaihypertension.org/ สมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย]
* [http://www.thaihypertension.org/files/GL%20HT%202015.pdf แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูง ในเวชปฏิบัติทั่วไป โดยสมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย (ฉบับปรับปรุง 2558)] 

{{แหล่งข้อมูลการแพทย์
|  DiseasesDB     = 6330
|  ICD10           = {{ICD10|I10}}, {{ICD10|I11}}, {{ICD10|I12}}, {{ICD10|I13}}, {{ICD10|I15}}
|  ICD9           = {{ICD9|401}}
|  OMIM           = 145500
|  MedlinePlus    = 000468
|  eMedicineSubj  = med
|  eMedicineTopic = 1106
|  eMedicine_mult = {{eMedicine2|ped|1097}} {{eMedicine2|emerg|267}}
|  MeshID         = D006973
|  Curlie         = Health/Conditions_and_Diseases/Cardiovascular_Disorders/Hypertension/
}}

{{Portal bar|แพทยศาสตร์}}
{{โรคหลอดเลือด}}
{{Authority control}}

[[หมวดหมู่:ความดันโลหิตสูง| ]]
[[หมวดหมู่:โรค]]
[[หมวดหมู่:ความดันโลหิต]]
[[หมวดหมู่:โรคที่สัมพันธ์กับความอ้วน]]