ดูต้นฉบับสำหรับ ความขุ่น

[[ไฟล์:TurbidityStandards.jpg|right|frame|มาตรฐานความขุ่นระดับ 5, 50 และ 500 NTU]]

'''ความขุ่น''' ({{langx|en|turbidity}}) หมายถึง ภาวะที่[[ของไหล]]มีความขุ่นหรือมัวเพราะได้รับการปนเปื้อนจากอนุภาคต่าง ๆ หรือ[[สารแขวนลอย]]หลากขนาด ภาวะนี้ไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเช่นเดียวกับหมอกควันในอากาศ และยังใช้เป็นมาตรสำคัญมาตรหนึ่งในการทดสอบคุณภาพของน้ำและการวัดความขุ่นในของไหลอื่นอีกด้วย

ของไหลสามารถมีวัตถุแขวนลอยอยู่ได้ ซึ่งอาจประกอบจากอนุภาคที่มีขนาดแตกต่างกันได้ ซึ่งกรณีของเหลวมีวัตถุแขวนลอย หากวัตถุแขวนลอยนั้นมีขนาดใหญ่และหนักพอวัตถุนั้นก็จะจมลงอย่างรวดเร็วสู่ก้นภาชนะ ขณะที่อนุภาคที่เล็กมากจะค่อยๆ จมลงหรือไม่จมลงเลยถ้าของเหลวนั้นได้รับการสั่นอยู่เป็นประจำหรืออนุภาคนั้นมีลักษณะเป็น[[คอลลอยด์]] ของแข็งจนาดเล็กเหล่านี้ก็เป็นสาเหตุให้ของเหลวเกิดการขุ่นได้

== ความเป็นมาของวัดความขุ่น ==
[[ไฟล์:Secchi disk pattern.svg|thumb|right|ตัวอย่าง[[เซคิดิสก์]]]]

ในการวัดความขุ่นมีอยู่หลายวิธี การวัดความขุ่นเริ่มจากการวัดความใสของน้ำก่อน เนื่องจาก[[น้ำ]]เป็นสิ่งที่ใสและใกล้ตัว โดยปรากฏหลักฐานครั้งแรกโดย บาทหลวง[[อังเจโล เซคคี]]นักดาราศาสตร์ที่ปรึกษาสันตะปาปาได้ใช้จานกลมผูกลวดในการวัดความใสของน้ำใน [[ค.ศ. 1865]] ซึ่งครั้งแรกเขาได้ใช้จานสองชนิด คือจานที่ทำจากดินเหนียวสีขาวขนาด 43 เซนติเมตร กับจานที่ทำจากผ้าใบสีขาวขนาด 60 เซนติเมตร ค่อยๆ หย่อนลงในน้ำจนมองไม่เห็น ซึ่งจุดที่ตื้นที่สุดที่ไม่เห็นจานนั้น เรียกว่า "ความลึกของเซคิ" ({{langx|en|The Secchi depth}}) วิธีนี้จึงเรียกว่าวิธีการทดสอบโดยใช้ [[เซคิดิสก์]] ({{langx|en|Secchi Disk}})<ref>{{Cite web |url=http://www.cee.vt.edu/ewr/environmental/teach/smprimer/secchi/secchi.html |title=สำเนาที่เก็บถาวร |access-date=2008-10-29 |archive-date=2008-12-01 |archive-url=https://web.archive.org/web/20081201163935/http://www.cee.vt.edu/ewr/environmental/teach/smprimer/secchi/secchi.html |url-status=dead }}</ref> ซึ่งการทดสอบนี้เป็นจุดเริ่มของทฤษฎีการวัดความขุ่น

ความลึกของเซคินั้นจะเกิดขึ้นเมื่อค่าของความสะท้อน ({{langx|en|reflectance}}) เท่ากับความเข้มของแสงที่สะท้อนจากน้ำ ({{langx|en|light backscattered from the water}}) โดยความลึกของเซคิ ในหน่วยเมตรถูกหารด้วยค่าค่าหนึ่งจนเหลือ 1.7 ค่านั้นเรียกว่าสัมประสิทธิ์การลดทอน ({{langx|en|attenuation coefficient}}) หรืออาจเรียกได้ว่าสัมประสิทธิ์การสิ้นสูญ ({{langx|en|extinction coefficient}}) ซึ่งสัมประสิทธิ์การลดทอนของแสงนี้จะแทนด้วยตัวอักษร ''k'' ซึ่งสามารถใช้ใน[[กฎของเบียร์-แลมเบิร์ต]]ได้ดังนี้
: <math>{I_{z}\over I_{0}} = 10^{-kz}</math>
ใช้ในการหา ''I'' <sub>z</sub>หรือความเข้มของแสงที่ระดับความลึก z จาก ''I'' <sub>0</sub>ความเข้มของแสงที่ผิวน้ำ <ref>Idso, Sherwood B and Gilbert, R Gene (1974) [http://www.jstor.org/pss/2402029 ''On the Universality of the Poole and Atkins Secchi Disk: Light Extinction Equation''] British Ecological Society.</ref>

== ความแตกต่างระหว่างความขุ่นกับความใส ==
{{โครงส่วน}}
[[ไฟล์:Runoff torbidity.jpg|thumb|right|ทางน้ำขุ่นที่เกิดจากฝนที่ตกหนัก]]

== การวัดความขุ่น ==

ภายหลังจึงมีความพยายามใช้แสงด้วยวิธีต่างๆ ในการวัดความขุ่นของของไหลหน่วยการวัดความขุ่นที่ใช้กันอย่างกว้างขวางที่สุดก็คือ FTU (Formazin Turbidity Unit) ขณะที่[[องค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน]] ({{langx|en|ISO}}) ได้ใช้หน่วยมาตรฐานในการวัดความขุ่นเป็นหน่วย FNU (Formazin Nephelometric Units)

== อ้างอิง ==
{{รายการอ้างอิง}}

[[หมวดหมู่:ปริมาณทางกายภาพ]]
{{โครงวิทยาศาสตร์}}