ดูต้นฉบับสำหรับ การเจาะรหัสผ่าน

{{ใช้ปีคศ}}
ในเรื่องการวิเคราะห์รหัสลับและ[[ความมั่นคงคอมพิวเตอร์]] '''การเจาะรหัสผ่าน'''<ref name=RoyalDict>{{Citation | title = cracker | quote = นักเจาะ [คอมพิวเตอร์ ๑๙ มิ.ย. ๒๕๔๔, เทคโนโลยีสารสนเทศ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] | work = Longdo Dict | url = https://dict.longdo.com/search/authentication | accessdate = 2024-06-16 | at = อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน }}</ref> 
({{langx|en| password cracking}})
เป็นกระบวนการกู้เอา[[รหัสผ่าน]]<ref name=":0"/>
จาก[[ข้อมูล]]หรือ[[การสื่อสาร]]ที่[[เข้ารหัสลับ]]ไว้และอ่านเนื้อความไม่ได้
วิธีการสามัญอย่างหนึ่งก็คือ[[การโจมตีด้วยกำลัง]] เป็นการเดารหัสผ่านไปเรื่อย{{nbsp}}ๆ แล้วเช็คกับ{{nowrap |[[ค่าแฮช]]}}ของรหัสผ่านที่ต้องการเจาะ<ref name="MM1">{{cite web | last = Montoro | first = Massimiliano | title = Cain & Abel User Manual: Brute-Force Password Cracker | website = oxid.it (defunct) | year = 2005 | url = http://www.oxid.it/ca_um/topics/brute-force_password_cracker.htm | access-date = 2013-08-13 | url-status = unfit | archive-url = https://web.archive.org/web/20190607000927/http://www.oxid.it/ca_um/topics/brute-force_password_cracker.htm | archive-date = 2019-06-07}}</ref>
อีกวิธีหนึ่งก็คือการโจมตีโดยพ่นรหัสผ่าน เป็นการใช้รายการรหัสผ่านที่สามัญแล้วค่อย{{nbsp}}ๆ ลองรหัสผ่านแต่ละรหัสกับบัญชีหลาย{{nbsp}}ๆ บัญชีโดยทำช้า{{nbsp}}ๆ เพื่อไม่ให้ถูกตรวจจับได้<ref>{{cite web | url = https://auth0.com/blog/what-is-password-spraying-how-to-stop-password-spraying-attacks/ | title = What Is Password Spraying? How to Stop Password Spraying Attacks}}</ref>

จุดประสงค์อาจเป็นเพื่อช่วยกู้รหัสผ่านที่[[ผู้ใช้ (ระบบ)|ผู้ใช้]]ลืม (เพราะการตั้งรหัสผ่านใหม่เลยอาจอาจต้องมีสิทธิ์แอดมิน) หรือเพื่อแฮ็กเข้าระบบ หรือเป็นมาตรการป้องกันความปลอดภัยโดยที่แอดมินพยายามตรวจหารหัสผ่านที่เจาะได้ง่าย 
อนึ่ง เพื่อใช้เก็บหลักฐานดิจิทัล ตุลาการอาจอนุญาตให้เจาะ[[ไฟล์คอมพิวเตอร์|ไฟล์]]แต่ละไฟล์ที่ผู้ใช้ได้จำกัดการเข้าถึง

== เวลาในการเจาะ ==
เวลาที่ใช้เจาะจะขึ้นอยู่กับ[[ความแข็งแกร่งของรหัสผ่าน]]คือเอนโทรปีที่วัดเป็น[[บิต]]และวิธีการเก็บรหัสผ่าน
วิธีการเจาะโดยมากจะต้องสร้างรหัสผ่านเป็นจำนวนมากแล้วต้องเช็คว่าถูกต้องหรือไม่
ตัวอย่างหนึ่งก็คือ[[การโจมตีด้วยกำลัง]]ซึ่งตัวเจาะจะต้องทดลองรหัสผ่านที่เป็นไปได้ทุกรหัสจนกว่าจะเจอ 
ถ้าใช้[[หน่วยประมวลผลกลาง]] (ซีพียู) หลายตัว ก็อาจจะสืบหาเริ่มตั้งแต่กลุ่มสัญลักษณ์แรกสุดและกลุ่มสัญลักษณ์ท้ายสุดไปพร้อม{{nbsp}}ๆ กัน โดยใช้{{nowrap |ซีพียู}}อื่น{{nbsp}}ๆ เพื่อทดลองรหัสผ่านที่คัดเลือกมาเป็นกลุ่มโดยเฉพาะ{{nbsp}}ๆ<ref>{{cite journal | last1 = Bahadursingh | first1 = Roman | title = A Distributed Algorithm for Brute Force Password Cracking on n Processors | date = 2020-01-19 | doi = 10.5281/zenodo.3612276 | url = https://zenodo.org/record/3612276}}</ref>
วิธีเจาะที่สามัญกว่าอื่น{{nbsp}}ๆ เช่น[[การโจมตีด้วยคำจากพจนานุกรม]] การตรวจสอบรหัสผ่านที่สร้างโดยมีรูปแบบ และการทดแทนอักษรในรหัสผ่าน 
จะสามารถลดจำนวนรหัสผ่านที่ต้องทดลองโดยจะทำก่อนเริ่มโจมตีโดยใช้กำลัง 
รหัสผ่านที่มีบิตความแข็งแกร่งสูงจะเพิ่มจำนวนที่ต้องสืบหาอย่างชี้กำลัง และจะลดโอกาสที่รหัสผ่านนั้นจะปรากฏในพจนานุกรมเจาะรหัสผ่านด้วย<ref name="SS1">{{cite web | last = Lundin | first = Leigh | title = PINs and Passwords, Part 2 | website = SleuthSayers.org | location = Orlando | date = 2013-08-11 | url = https://www.sleuthsayers.org/2013/08/pins-and-passwords-part-2.html}}</ref>

การเจาะได้ยังขึ้นอยู่กับจำนวนรหัสผ่านต่อวินาทีที่สามารถตรวจสอบได้ 
ถ้าผู้โจมตีมีค่าแฮชของรหัสผ่าน ก็อาจสามารถทดสอบได้เป็น{{nowrap |พัน{{nbsp}}ๆ ล้าน}}หรือ{{nowrap|ล้าน{{nbsp}}ๆ ล้านรหัสผ่าน/วินาที}} เพราะเป็นการโจมตีแบบออฟไลน์ที่ไม่มีการชะลอจำนวนการทดลอง
ถ้าไม่ได้เช่นนี้ ก็อาจจะขึ้นอยู่กับการจำกัดอัตราการทดลองของซอฟต์แวร์พิสูจน์ตัวจริง ซึ่งอาจมีเทคนิคให้พักนอกเวลา, [[แคปต์ชา]] หรือเลิกให้ใช้ หลังจากที่ได้ลองผิด{{nbsp}}ๆ หลายครั้ง
สถานการณ์อีกอย่างที่สามารถทดสอบได้อย่างรวดเร็วก็คือเมื่อใช้รหัสผ่านสร้างกุญแจเข้ารหัสลับ 
เพราะเช็คได้อย่างรวดเร็วว่ารหัสผ่านที่เดานั้นถอดรหัสข้อมูลที่เข้ารหัสลับไว้ได้หรือไม่ 

สำหรับแฮชรหัสผ่านบางอย่าง โปรแกรมที่ทำงานโดยใช้[[หน่วยประมวลผลกลาง]]ทั่วไปของ[[คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ]]ธรรมดาสามารถตรวจสอบรหัสผ่านเป็น{{nowrap|ร้อย{{nbsp}}ๆ ล้านรหัส/วินาที}} 
แต่โปรแกรมที่ทำงานโดยใช้[[หน่วยประมวลผลกราฟิกส์]]อาจตรวจสอบรหัสผ่านได้ถึงเป็น{{nowrap|พัน{{nbsp}}ๆ ล้านรหัส/วินาที}}<ref name=":0">[http://hashcat.net/oclhashcat-lite/ oclHashcat-lite - advanced password recovery]. Hashcat.net. Retrieved on January 31, 2013.</ref><ref name="bugcharmer">Alexander, Steven. (June 20, 2012) [https://bugcharmer.blogspot.com/2012/06/how-long-should-passwords-be.html The Bug Charmer: How long should passwords be?]. Bugcharmer.blogspot.com. Retrieved on January 31, 2013.</ref><ref>[http://blog.cryptohaze.com/2012/07/154-billion-ntlmsec-on-10-hashes.html Cryptohaze Blog: 154 Billion NTLM/sec on 10 hashes]. Blog.cryptohaze.com (July 15, 2012). Retrieved on January 31, 2013.</ref>{{xref | (ดูอัตราความเร็วของ John the Ripper ได้ในแหล่งอ้างอิง)}}<ref>[http://openwall.info/wiki/john/benchmarks John the Ripper benchmarks]. openwall.info (March 30, 2010). Retrieved on January 31, 2013.</ref>
อัตราการเดาจะขึ้นอยู่กับฟังก์ชันรหัสลับที่ระบบใช้เพื่อสร้างค่าแฮชรหัสผ่าน 
ฟังก์ชันที่เหมาะสม เช่น bcrypt จะดีกว่าฟังก์ชันธรรมดา{{nbsp}}ๆ เช่น [[MD5]] หรือ SHA เป็นหลายเท่า
เช่น รหัสผ่านที่ผู้ใช้เลือก ยาว 8{{nbsp}}ตัวอักษร มีตัวเลข ตัวเล็กตัวใหญ่และสัญลักษณ์ มีการ{{nowrap |คัดกรอง}}ไม่ให้ใช้รหัสผ่านที่เลือกใช้กันอย่างสามัญหรือที่มีอยู่ในพจนานุกรม อาจมีความแข็งแกร่งถึง 30{{nbsp}}บิตตามสถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติสหรัฐ (NIST) ซึ่งจริง{{nbsp}}ๆ ชี้ว่าซับซ้อนพอให้สร้างรหัสผ่านเป็นพันล้าน (2<sup>30</sup>) รหัสเท่านั้น<ref name=NIST>{{cite journal | title = Electronic Authentication Guideline | publisher = NIST | doi = 10.6028/NIST.SP.800-63v1.0.2 | year = 2006 | last1 = Burr | first1 = W. E. | last2 = Dodson | first2 = D. F. | last3 = Polk | first3 = W. T. | url = https://csrc.nist.gov/publications/detail/sp/800-63/ver-102/archive/2006-04-30 | access-date = 2008-03-27 }}</ref>
รหัสผ่านเช่นนี้สามารถเจาะได้ภายในวินาที{{nbsp}}ๆ ถ้าใช้{{nowrap |ฟังก์ชันแฮช}}ธรรมดา 
และเมื่อใช้คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะธรรมดาจำนวนมากให้ทำงานร่วมกัน ซึ่งสามารถทำได้ด้วย botnet ก็จะสามารถเจาะได้เร็วกว่ามาก 
ในปี{{nbsp}}2002 distributed.net สามารถเจาะกุญแจ RC5 ขนาด 64{{nbsp}}บิตได้ภายใน 4{{nbsp}}ปี โดยใช้คอมพิวเตอร์ร่วมกัน {{nowrap|300,000 เครื่อง}}โดยทำงานไม่พร้อมกัน ซึ่งสามารถทดสอบกุญแจได้ถึง {{nowrap |12,000 ล้านตัวต่อวินาที}}<ref name=distributed>{{cite web | title = 64-bit key project status | publisher = Distributed.net | access-date = 2008-03-27 | url = https://stats.distributed.net/projects.php?project_id=5 | url-status = dead | archive-url = https://web.archive.org/web/20130910051812/http://stats.distributed.net/projects.php?project_id=5 | archive-date = 2013-09-10}}</ref>

หน่วยประมวลผลกราฟิกส์ (จีพียู) สามารถเจาะรหัสผ่านได้เร็วเพิ่มขึ้นเป็น {{nowrap |50-100 เท่า}}ตัวเทียบกับคอมพิวเตอร์ทั่วไปเมื่อใช้เจาะค่าแฮช{{nowrap |บางชนิด}}
ยกตัวอยา่งเช่นในปี{{nbsp}}2011 มี[[ผลิตภัณฑ์]]ที่อ้างว่าสามารถตรวจสอบรหัสผ่านของ NTLM ได้ถึง {{nowrap |2,800 ล้านรหัส/วินาที}} โดยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ธรรมดาที่มีหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ชั้นสูง<ref name=elcomsoft>{{cite web | url = http://www.elcomsoft.com/eprb.html#gpu | title = Password Recovery Speed table | publisher = ElcomSoft | accessdate = 2011-02-01 | archive-url = https://web.archive.org/web/20110221191727/http://www.elcomsoft.com/eprb.html#gpu | archive-date = 2011-02-21}}</ref>
อุปกรณ์ดังว่าสามารถเจาะรหัสผ่านที่มีอักษรตัวเล็กอย่างเดียวหรือตัวใหญ่อย่างเดียวยาว 10{{nbsp}}ตัวอักษรภายในวันเดียว 
เมื่อแจกกระจายให้ทำด้วยคอมพิวเตอร์เป็นจำนวนมาก ก็จะเพิ่มอัตราการทดลองตามจำนวนคอมพิวเตอร์ที่มีหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ชั้นเดียวกัน 
แต่ก็มี{{nowrap |[[ขั้นตอนวิธี]]แฮช}}ที่คำนวณได้ช้าหรือแม้แต่ออกแบบโดยเฉพาะ{{nbsp}}ๆ ให้คำนวณได้ช้าเมื่อใช้จีพียู 
เช่น DES, Triple DES, bcrypt, scrypt และ Argon2

จีพียูได้พัฒนาให้ไวขึ้นอย่างรวดเร็ว จึงเพิ่มประสิทธิภาพการเจาะโดยใช้กำลังได้อย่างมาก
ในปี{{nbsp}}2012 มีคลัสเตอร์จีพียู 25{{nbsp}}ตัวที่สามารถเดารหัสผ่าน NTLM ได้ {{nowrap |350,000 ล้านรหัส/วินาที}} จึงทำให้ตรวจสอบรหัสผ่านได้ <math display="inline">95^8</math> รหัสผ่านภายใน {{nowrap |5.5 ชม.}} ซึ่งพอเพียงเพื่อเจาะรหัสผ่านยาว 8{{nbsp}}ตัวมีอักษรตัวเล็กตัวใหญ่ ตัวเลข และสัญลักษณ์ เป็นรูปแบบรหัสผ่านที่ใช้กันอย่างสามัญในบริษัทใหญ่{{nbsp}}ๆ 
ระบบใช้โปรแกรม ocl-Hashcat โดยทำการบน{{nowrap |แพลตฟอร์มคลัสเตอร์}} Virtual OpenCL ซึ่งก็ทำการบน[[ระบบปฏิบัติการ]][[ลินุกซ์]]อีกที
ระบบสามารถ "เจาะรหัสผ่าน 6.5 ล้านรหัสของผู้ใช้[[ลิงกต์อิน]]ในอัตรา{{nowrap |[[ร้อยละ]] 90}} ทั้งหมด"<ref>{{cite web | url = https://arstechnica.com/information-technology/2012/12/25-gpu-cluster-cracks-every-standard-windows-password-in-6-hours/ | title = 25-GPU cluster cracks every standard Windows password in <6 hours | year = 2012}}</ref>

แต่สำหรับขั้นตอนวิธีแฮชบางอย่าง ทั้งซีพียูและจีพียูต่างก็ใช้ได้ไม่ดี 
ดังนั้นจึงต้องใช้ฮาร์ดแวร์ที่ออกแบบโดยเฉพาะ{{nbsp}}ๆ
ซึ่งใช้เทคโนโลยี{{nowrap |[[เอฟพีจีเอ]]}}หรือเอสิก (ASIC)
แต่การพัฒนาเทคโนโลยีทั้งสองอย่างก็ซับซ้อนและมีค่าใช้จ่ายสูงมาก
ทั่วไปแล้วเอฟพีจีเออาจจะใช้ได้เมื่อใช้เป็นจำนวนน้อย เทียบกับ{{nowrap |เอสิก}}ที่ใช้ได้เมื่อใช้เป็นจำนวนมาก โดยใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพกว่าและก็เร็วกว่าด้วย 
ในปี{{nbsp}}1998 มูลนิธิพรมแดนอิเล็กทรอนิกส์ (EFF) ได้สร้างเครื่องเจาะที่ออกแบบโดยเฉพาะด้วยเอสิก
เครื่องชื่อว่า Deep Crack นี้สามารถเจาะกุญแจดีอีเอสขนาด 56{{nbsp}}บิตภายใน {{nowrap |56 ชั่วโมง}} โดยสามารถทดลองกุญแจเข้ารหัส {{nowrap |90,000 ล้านตัว/วินาที}}<ref name=EFF-deep-crack>{{cite web | title = EFF DES Cracker machine brings honesty to crypto debate | publisher = EFF | url = http://w2.eff.org/Privacy/Crypto/Crypto_misc/DESCracker/HTML/19980716_eff_descracker_pressrel.html | access-date = 2020-06-07 | url-status = dead | archive-url = https://web.archive.org/web/20100101001853/http://w2.eff.org/Privacy/Crypto/Crypto_misc/DESCracker/HTML/19980716_eff_descracker_pressrel.html | archive-date = 2010-01-01}}</ref>
ในปี{{nbsp}}2017 มีเอกสารรั่วซึ่งแสดงว่า มีโปรเจกต์ทางทหารที่ใช้เอสิก 
ซึ่งอาจสามารถถอดรหัสลับ{{nowrap |การสื่อสาร}}ทางอินเทอร์เน็ตที่เข้ารหัสลับชนิดที่อ่อนแอกว่า<ref>{{cite web | title = NYU Accidentally Exposed Military Code-breaking Computer Project to Entire Internet | last1 = Biddle | first1 = Sam | date = 2017-05-11 | website = The Intercept | url = https://theintercept.com/2017/05/11/nyu-accidentally-exposed-military-code-breaking-computer-project-to-entire-internet/}}</ref>
เริ่มตั้งแต่ปี{{nbsp}}2019 สามารถใช้โปรแกรม John the Ripper เพื่อเจาะรหัสผ่านที่ใช้ขั้นตอนวิธีบางอย่างอาศัยเทคโนโลยี{{nowrap |เอฟพีจีเอ}}<ref>{{cite web | url = https://www.openwall.com/lists/announce/2019/05/14/1 | title = announce - [openwall-announce] John the Ripper 1.9.0-jumbo-1 | website = openwall.com}}</ref>
ปัจจุบันมีบริษัทเอกชนที่ใช้เทคโนโลยีเช่นนี้เพื่อเจาะรหัสผ่าน<ref>{{cite web | url = https://scatteredsecrets.medium.com/bcrypt-password-cracking-extremely-slow-not-if-you-are-using-hundreds-of-fpgas-7ae42e3272f6 | title = Bcrypt password cracking extremely slow? Not if you are using | website = Medium | date = 2020-09-08 }}</ref>

== รหัสผ่านควรจำง่ายแต่เดายาก ==
รหัสผ่านที่จำยากจะลดความมั่นคงของระบบเพราะ 
* อาจจะต้องเขียนบันทึกรหัสผ่าน หรือเก็บรหัสผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์ด้วยวิธีที่ไม่มั่นคง 
* อาจจะต้องตั้งรหัสผ่านใหม่บ่อย{{nbsp}}ๆ 
* มีโอกาสใช้รหัสผ่านเดียวกันซ้ำ{{nbsp}}ๆ

เช่นเดียวกัน ข้อบังคับของรหัสผ่านที่เข้มงวดยิ่งขึ้น เช่น "ต้องมีตัวอักษรตัวใหญ่ตัวเล็ก และตัวเลข" หรือ "ให้เปลี่ยนรหัสผ่านทุก{{nbsp}}ๆ เดือน" ก็จะทำให้ผู้ใช้มีโอกาสหาวิธีหลีกเลี่ยงข้อบังคับเหล่านั้น<ref>[https://web.archive.org/web/20110126220702/http://all.net/journal/netsec/1997-09.html Managing Network Security]. Fred Cohen & Associates. All.net. Retrieved on January 31, 2013.</ref>

งานศึกษาปี{{nbsp}}2004<ref>{{cite journal | url = https://prof-jeffyan.github.io/jyan_ieee_pwd.pdf | title = Password Memorability and Security: Empirical Results | doi = 10.1109/MSP.2004.81 | year = 2004 | last1 = Yan | first1 = J. | last2 = Blackwell | first2 = A. | last3 = Anderson | first3 = R. | last4 = Grant | first4 = A. | journal = IEEE Security & Privacy Magazine | volume = 2 | issue = 5 | pages = 25 | s2cid = 206485325}}</ref>
ตรวจสอบผลคำแนะนำที่ให้แก่ผู้ใช้เกี่ยวกับรหัสผ่านที่ดี 
แล้วพบว่ารหัสผ่านที่อาศัยการคิดถึงวลีหนึ่ง{{nbsp}}ๆ แล้วนำเอาอักษรแรกจากคำแต่ละคำในวลีไปใช้เป็นรหัสผ่าน จะจำได้ง่ายเท่ากับรหัสผ่านที่เลือกเอง แต่เดาได้ยากเท่า{{nbsp}}ๆ กับรหัสผ่านที่สร้างขึ้นโดยสุ่ม
การเลือกเอาคำสองคำที่ไม่เกี่ยวข้องกันก็เป็นวิธีที่ดีอีกอย่างหนึ่ง
การใช้วิธีสร้างรหัสผ่านที่เดายากโดยประดิษฐ์วิธีเอง ก็เป็นวิธีที่ดีอีกอย่างหนึ่ง 

การให้จำรหัสผ่านที่ประกอบด้วย "อักษรตัวเล็กตัวใหญ่" จะเหมือนกับให้จำลำดับเลขศูนย์เลขหนึ่ง คือจำได้ยาก แต่เจาะได้ยากกว่าไม่มาก (เช่นสำหรับรหัสผ่านที่มีอักษร 7{{nbsp}}ตัว จะยากขึ้น 128{{nbsp}}เท่า แต่น้อยกว่านั้นถ้าผู้ใช้ใช้อักษรตัวใหญ่ตัวเดียว)
การบังคับให้ใช้ "ทั้งตัวอักษรและตัวเลข" มักจะได้การแทนอักษรที่เดาได้ง่าย{{nbsp}}ๆ เช่น 'E' → '3' และ 'I' → '1' ที่ผู้โจมตีก็รู้จักดี 
เช่นเดียวกัน การพิมพ์รหัสผ่านโดยใช้แป้นพิมพ์แถวเลื่อนขึ้นไป ก็เป็นวิธีที่ผู้โจมตีรู้จักดีเช่นกัน 

งานวิจัยปี{{nbsp}}2015 จาก[[มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน]]แสดงว่า โครงสร้างรหัสผ่านที่ผู้ใช้เลือกมักจะมีรูปแบบที่มักทำเหมือน{{nbsp}}ๆ กัน 
เช่นถ้าบังคับให้ใช้รหัสผ่านที่มีอักษรอย่างน้อย 16{{nbsp}}ตัว ก็มักจะเลือกใช้อักษรซ้ำ{{nbsp}}ๆ หรือแม้แต่คำซ้ำ{{nbsp}}ๆ ภายในรหัสผ่าน<ref name="Steinberg">{{cite news | title = New Technology Cracks 'Strong' Passwords - What You Need To Know | url = https://www.forbes.com/sites/josephsteinberg/2015/04/21/new-technology-cracks-long-complex-passwords-what-you-need-to-know/ | work = Forbes | first = Joseph | last = Steinberg | date = 2015-04-21}}</ref>
ดังนั้นจึงอาจเจาะได้ง่ายกว่าที่ค่าคำนวณ{{nowrap |[[ความน่าจะเป็น]]}}จะบ่งบอก 
เช่นเมื่อรหัสผ่านมีเลขหนึ่งตัว ปกติก็จะเป็นตัวท้ายสุด<ref name="Steinberg"/>

== เหตุการณ์ที่เกิด ==
ในกลางปี{{nbsp}}1998 ศูนย์ประสานงานการตอบสนองเรื่องฉุกเฉินทางคอมพิวเตอร์สหรัฐ (CERT) รายงานว่า มีผู้โจมตีที่ได้รหัสผ่านซึ่งเข้ารหัสลับไป 186,126 รหัส 
โดยพบว่า {{nowrap|47,642 รหัส}}ถูกเจาะไปเรียบร้อยแล้ว<ref name="CERT IN-98.03">{{cite web | title = CERT IN-98.03 | url = http://www.cert.org/incident_notes/IN-98.03.html | access-date = 2009-09-09 | url-status = dead | archive-url = https://web.archive.org/web/20100709212628/http://www.cert.org/incident_notes/IN-98.03.html | archive-date = 2010-07-09}}</ref>

เมื่อท้ายปี{{nbsp}}2009 เว็บไซต์ Rockyou.com ถูกแฮ็กโดยผู้โจมตีขโมยเอารหัสผ่านไปได้ {{nowrap |32 ล้านรหัส}}
แล้วเผยแพร่รายการรหัสผ่านทั้งหมดทาง{{nowrap |อินเทอร์เน็ต}}แม้จะไม่มีข้อมูลระบุบุคคล
รหัสผ่านดั้งเดิมได้เก็บไว้เปล่า{{nbsp}}ๆ ในฐานข้อมูลและถูกดึงออกมาโดยวิธี SQL injection
ต่อมาจึงมีการวิเคราะห์ความแข็งแกร่งของรหัสผ่าน<ref>{{cite web | title = Consumer Password Worst Practices | website = Imperva.com | url = https://www.imperva.com/docs/gated/WP_Consumer_Password_Worst_Practices.pdf}}</ref>
สิ่งที่พบหลัก{{nbsp}}ๆ ก็คือ 
* ผู้ใช้ประมาณ{{nowrap |ร้อยละ 30}} เลือกรหัสผ่านยาวน้อยกว่า 7{{nbsp}}ตัวอักษร 
* ผู้ใช้เกือบ{{nowrap |ร้อยละ 60}} เลือกรหัสผ่านจากชุดตัวอักษรกับตัวเลขที่จำกัด 
* ผู้ใช้เกือบครึ่งเลือกชื่อ คำแสลง คำจากพจนานุกรม หรือรหัสผ่านที่สร้างอย่างอ่อนแอ เช่น เป็นตัวเลขตามลำดับ และ/หรือใช้แป้นพิมพ์ที่อยู่ใกล้{{nbsp}}ๆ กัน ที่นิยมที่สุดก็คือ “123456”<ref>{{cite web | title = Consumer Password Worst Practices | website = Imperva.com | url = https://www.imperva.com/docs/gated/WP_Consumer_Password_Worst_Practices.pdf}}</ref>

เมื่อกลางปี{{nbsp}}2011 พันธมิตร[[เนโท]]ถูกแฮ็กโดยข้อมูลผู้ใช้ร้านอีบุ๊กรั่วไหลออกไป 11,000{{nbsp}}ราย ข้อมูลรวมทั้ง[[ชื่อ]] [[นามสกุล]] ชื่อผู้ใช้ และรหัสผ่าน 
การแฮ็กเป็นส่วนของปฏิบัติการ AntiSec ซึ่งเป็นขบวนการที่ได้รับการร่วมมือจากกลุ่ม[[นักเลงคอมพิวเตอร์]]ต่าง{{nbsp}}ๆ รวมทั้ง [[อะนอนิมัส (กลุ่ม)|อะนอนิมัส]]และ LulzSec<ref>{{cite web | title = NATO Hack Attack | website = The Register | url = https://www.theregister.com/2011/06/24/nato_hack_attack/ | access-date = 2011-07-24}}</ref>

เมื่อกลางปีเดียวกัน บริษัทให้คำปรึกษาอเมริกัน Booz Allen Hamilton ซึ่งทำงานเพื่อ[[เดอะเพนตากอน]]มิใช่น้อย มี[[เซิร์ฟเวอร์]]ถูกแฮ็กโดย{{nowrap |อะนอนิมัส}}แล้วข้อมูลถูกเผยแพร่ในวันเดียวกัน
"เหตุการณ์ข้อมูลรั่วที่ตั้งชื่อว่า 'วันจันทร์วันล่มสลายของทหาร' มีข้อมูลบัญชีของเจ้าหน้าที่ {{nowrap |90,000 ราย}}จากหน่วยงานต่าง{{nbsp}}ๆ รวมทั้ง[[หน่วยบัญชาการทหารสหรัฐภาคกลาง]] [[หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษสหรัฐ]] [[เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ]] หน่วยต่าง{{nbsp}}ๆ ของ[[กองทัพอากาศสหรัฐ]] [[กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิสหรัฐ]] [[กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ]] และข้อมูลที่ดูเหมือนจะเป็นของผู้รับเหมาฝ่ายเอกชน"<ref>{{cite web | url = https://gizmodo.com/anonymous-leaks-90-000-military-email-accounts-in-lates-5820049 | title = Anonymous Leaks 90,000 Military Email Accounts in Latest Antisec Attack | date = 2011-07-11}}</ref>
รหัสผ่านพบว่าใช้วิธีแฮช SHA-1 ที่ไม่ใส่ซอลต์ ต่อมาการวิเคราะห์ภายหลังพบว่า มีเจ้าหน้าที่ทหารที่ใช้รหัสผ่านที่อ่อนแอมากเช่น "1234"<ref>{{cite web | title = Military Password Analysis | date = 2011-07-12 | website = Imperva.com | url = https://www.imperva.com/blog/military-password-analysis/}}</ref>

ในเดือนเดียวกัน บริการ[[อีเมล]]ไมโครซอฟต์[[ฮอตเมล]]จึงเลิกไม่ให้ใช้รหัสผ่าน "123456"<ref>{{cite web | title = Microsoft's Hotmail Bans 123456 | website = Imperva.com | date = 2011-07-18 | url = http://blog.imperva.com/2011/07/microsofts-hotmail-bans-123456.html | url-status = dead | archive-url = https://web.archive.org/web/20120327010416/http://blog.imperva.com/2011/07/microsofts-hotmail-bans-123456.html | archive-date = 2012-03-27}}</ref>

เมื่อกลางปี{{nbsp}}2015 ข้อมูลผู้ใช้ของบริการจัดหาคู่ที่สนับสนุนให้คนแต่งงานแล้วมีชู้ Ashley Madison ถูกแฮ็ก<ref>{{cite web | title = Ashley Madison: Hackers Dump Stolen Dating Site Data | url = https://www.bankinfosecurity.com/ashley-madison-hackers-dump-stolen-dating-site-data-a-8484 | access-date = 2021-04-11 | website = bankinfosecurity.com | language = en}}</ref>
รหัสผ่านได้เก็บไว้โดยใช้{{nowrap |แฮช}}ทั้งที่ค่อนข้างเข้มแข็งคือ bcrypt และที่อ่อนแอคือ MD5
ต่อมากลุ่มวิจัยรหัสผ่านคือ CynoSure Prime จึงเจาะไปได้ 11 ล้านรหัสจากแฮชวิธีหลัง<ref>{{cite web | title = Researchers Crack 11 Million Ashley Madison Passwords | url = https://www.bankinfosecurity.com/researchers-crack-11-million-ashley-madison-passwords-a-8528 | access-date = 2021-04-11 | website = bankinfosecurity.com | language = en}}</ref>

== การป้องกัน ==
วิธีไม่ให้รหัสผ่านถูกเจาะอย่างหนึ่งก็คือป้องกันไม่ให้เข้าถึงค่าแฮช
ยกตัวอย่างเช่น ระบบปฏิบัติการ[[ยูนิกซ์]]ดั้งเดิมเก็บค่าแฮชไว้ในที่เข้าถึงได้โดยทั่วไปใน[[แฟ้ม]] <code>/etc/passwd</code>
แต่ระบบยูนิกซ์ปัจจุบันจะเก็บไว้ในไฟล์ shadow password คือ <code>/etc/shadow</code> ซึ่งโปรแกรมที่มี{{nowrap |สิทธิระบบ}}เท่านั้นจึงจะเข้าถึงได้ 
จึงทำให้ผู้โจมตีขโมยเอาค่าแฮชได้ยากกว่า แต่จริง{{nbsp}}ๆ ก็ยังหลุดแม้ป้องกันด้วยวิธีนี้<ref>
{{cite journal | title = No Plaintext Passwords | journal = Login | date = November 2001 | volume = 26 | issue = 7 | pages = 83-91 | author = Singer, Abe | url = https://www.usenix.org/system/files/login/issues/login_nov_2001.pdf | url-status = live | archive-url = https://web.archive.org/web/20060924002626/http://www.usenix.org/publications/login/2001-11/pdfs/singer.pdf | archive-date = 2006-09-24}}</ref><ref>
{{cite web | url = https://www.schneier.com/academic/archives/1998/11/cryptanalysis_of_mic.html | title = Cryptanalysis of Microsoft's Point-to-Point Tunneling Protocol | website = Schneier.com | date = 2011-07-07 | accessdate = 2013-01-31}}</ref>

มีการใช้ซอลต์ (salt) คือค่าสุ่มโดยเฉพาะ{{nbsp}}ๆ สำหรับรหัสผ่านแต่ละรหัส 
เมื่อใช้ค่าสุ่มร่วมสร้างแฮชรหัสผ่าน ก็จะป้องกันรหัสผ่านเดียวกันไม่ให้มี{{nowrap |ค่าแฮช}}เดียวกัน ดังนั้น จึงป้องกันไม่ให้ถูกเจาะทีเดียวพร้อม{{nbsp}}ๆ กัน 
และยังเป็นอุปสรรคกับการสร้าง[[ฐานข้อมูล]]ค่าแฮชล่วงหน้า เช่น ฐานของมูลเจาะรหัสผ่านอันมีประสิทธิภาพซึ่งเรียกว่า rainbow table

วิธีป้องกันอย่างที่{{nbsp}}2 ก็คือการใช้กุญแจลับประจำเว็บไซต์เพื่อร่วมสร้างแฮชรหัสผ่าน ซึ่งป้องกันไม่ให้เจาะเอารหัสผ่านได้แม้จะขโมยค่าแฮชได้
แต่การโจมตีโดยเพิ่มสิทธิซึ่งทำให้ขโมยค่าแฮชได้ ก็อาจจะทำให้ขโมยกุญแจลับประจำเว็บไซต์ได้ด้วย
วิธีป้องกันอย่างที่{{nbsp}}3 ก็คือการใช้[[ฟังก์ชันแปลงให้เป็นกุญแจ]] (KDF) ซึ่งช่วยลดอัตราที่สามารถทดลองรหัสผ่านได้<ref>{{cite journal | title = SP 800-63B-3 - Digital Identity Guidelines: Authentication and Lifecycle Management | publisher = NIST | date = June 2017 | last = Grassi | first = Paul A | doi = 10.6028/NIST.SP.800-63b | url = https://nvlpubs.nist.gov/nistpubs/SpecialPublications/NIST.SP.800-63b.pdf}}</ref>{{rp |5.1.1.2}}

ระบบยูนิกซ์ปัจจุบันได้เลิกใช้ฟังก์ชันการแฮชรหัสผ่านธรรมดา คือ {{code |crypt ()}} 
ที่ทำให้เกิดผลด้วย DES แล้วแทนที่ด้วยฟังก์ชันที่แข็งแกร่งกว่าคือ {{code |crypt-SHA}}, {{code |bcrypt}} และ {{code |scrypt}}<ref>[http://www.usenix.org/events/usenix99/provos.html A Future-Adaptable Password Scheme]. Usenix.org (March 13, 2002). Retrieved on January 31, 2013.</ref>
ระบบอื่น{{nbsp}}ๆ ก็เริ่มเปลี่ยนการแฮชรหัสผ่านด้วยเช่นกัน
ยกตัวอย่างเช่น Cisco IOS ดั้งเดิมใช้ขั้นตอนวิธี Vigenère cipher ที่ผันกลับได้เพื่อแฮชรหัสผ่าน แต่ปัจจุบันก็ใช้ md5-crypt ร่วมกับซอลต์ขนาด 24{{nbsp}}บิตเมื่อใช้คำสั่งงาน {{code |enable secret}}<ref>[http://c3rb3r.openwall.net/mdcrack/download/FAQ-18.txt MDCrack FAQ 1.8]. None. Retrieved on January 31, 2013.</ref>
วิธีการใหม่{{nbsp}}ๆ ล้วนแต่ใช้ค่าซอลต์ขนาดใหญ่ซึ่งป้องกันผู้โจมตีไม่ให้เจาะรหัสผ่านเดียวกันหลาย{{nbsp}}ๆ รหัสได้พร้อม{{nbsp}}ๆ กัน 
ขั้นตอนวิธีเหล่านี้ยังใช้เวลามากกว่า ซึ่งเพิ่มเวลาในการเจาะรหัสผ่านแบบ{{nowrap |ออฟไลน์}}ได้อย่างสำคัญ<ref name="usenix.org">[http://www.usenix.org/publications/login/2004-06/pdfs/alexander.pdf Password Protection for Modern Operating Systems]. Usenix.org. Retrieved on January 31, 2013.</ref>

แฮชโดยมากที่ใช้เก็บรหัสผ่าน เช่น MD5 และกลุ่ม SHA ออกแบบเพื่อให้คำนวณได้เร็ว ใช้ความจำน้อย และทำให้เกิดผลได้อย่างมีประสิทธิภาพในฮาร์ดแวร์ 
ขั้นตอนวิธีเหล่านี้จึงดำเนินการได้โดยขนานบนจีพียู ทำให้เจาะรหัสผ่านได้เร็วขึ้น 
ดังนั้น ขั้นตอนแฮชที่เร็วจึงป้องกันการเจาะรหัสผ่านไม่ได้แม้จะใช้ค่าซอลต์
แต่ก็มีขั้นตอนวิธี[[ยืดกุญแจ]] เช่น PBKDF2 และ crypt-SHA ที่ต้องคำนวณค่าแฮชซ้ำ{{nbsp}}ๆ ต่อ{{nbsp}}ๆ กัน ซึ่งสามารถลดอัตราการทดลองรหัสผ่านได้อย่างสำคัญเมื่อตั้งค่าที่ต้องคำนวณซ้ำให้สูงพอ 
ขั้นตอนวิธีอื่น{{nbsp}}ๆ เช่น scrypt ยังใช้ความจำมากร่วมกับการต้องคำนวณซ้ำ{{nbsp}}ๆ ดังนั้น จึงเจาะได้ยากแม้ใช้จีพียูหรือ[[วงจรรวม]]ที่ออกแบบโดยเฉพาะ

ในปี{{nbsp}}2013 มีการแข่งขันวิธีการแฮชรหัสผ่านเพื่อเลือกเป็นมาตรฐานใหม่<ref>{{cite web | title = Password Hashing Competition | url = https://www.password-hashing.net/cfh.html | access-date = 2013-03-03 | url-status = dead | archive-url = https://web.archive.org/web/20130902044128/https://password-hashing.net/call.html | archive-date = 2013-09-02}}</ref>
โดยนักวิทยาการเข้ารหัสลับได้เลือก Argon2 เป็นมาตรฐานในปี{{nbsp}}2015 ส่วนสถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติสหรัฐ (NIST) แนะนำให้ใช้ขั้นตอนวิธี Balloon<ref>{{cite web | url = https://nvlpubs.nist.gov/nistpubs/SpecialPublications/NIST.SP.800-63b.pdf | title = NIST SP800-63B Section 5.1.1.2 | website = nvlpubs.nist.gov}}</ref>
ทั้งสองนี้ล้วนแต่ใช้ความจำมาก 

มีวิธีการแก้ปัญหาเช่นการใช้อุปกรณ์ security token ซึ่งให้รหัสผ่านที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
วิธีการเช่นนี้จะลดระยะเวลาที่สามารถเจาะ เพราะจะต้องทำให้ได้ภายในเวลาที่รหัสผ่านนั้นยังใช้ได้ 
วิธียังลดคุณค่าของรหัสผ่านที่ถูกขโมยเพราะใช้ได้ในเวลาอันจำกัด

== ซอฟต์แวร์ ==
{{Main category |Password cracking software}}
มี[[ซอฟต์แวร์]]เจาะรหัสผ่านเป็นจำนวนมาก แต่ที่นิยมที่สุดก็คือ<ref name="sectools-top-10">{{cite web | url = https://sectools.org/tag/pass-audit/ | access-date = 2009-11-01 | title = Top 10 Password Crackers | publisher = Sectools}}</ref>
Aircrack-ng, Cain & Abel, John the Ripper, Hashcat, Hydra, DaveGrohl และ ElcomSoft
ยังมีโปรแกรมที่ใช้สืบหาหลักฐานบนคอมพิวเตอร์เพื่อการฟ้องคดี ซึ่งมักจะมีลูกเล่นเกี่ยวกับการเจาะรหัสผ่านหลายวิธีด้วย
วิธีที่ใช้ได้ผลมากที่สุดก็คือ[[การโจมตีโดยใช้กำลัง]]และ[[การโจมตีโดยพจนานุกรม]]<ref>{{cite web | date = 2016-09-28 | title = Stay Secure: See How Password Crackers Work - Keeper Blog | url = https://www.keepersecurity.com/blog/2016/09/28/how-password-crackers-work/ | access-date = 2020-11-07 | website = Keeper Security Blog - Cybersecurity News & Product Updates | language = en-US}}</ref>

เพราะคอมพิวเตอร์ทั่วไปเร็วขึ้นเรื่อย{{nbsp}}ๆ และมีซอฟต์แวร์เจาะรหัสผ่านอัตโนมัติที่ใช้งานได้ง่าย พวกนักเลงคอมพิวเตอร์มือใหม่ (script kiddie) จึงสามารถเริ่มเจาะรหัสผ่านได้ง่าย{{nbsp}}ๆ<ref name=Anderson1>{{cite news | last = Anderson | first = Nate | title = How I became a password cracker: Cracking passwords is officially a "script kiddie" activity now. | url = https://arstechnica.com/information-technology/2013/03/how-i-became-a-password-cracker/ | access-date = 2013-03-24 | newspaper = Ars Technica | date = 2013-03-24}}</ref>

== ดูเพิ่ม ==
* [[ความแข็งแกร่งของรหัสผ่าน]]
* [[การโจมตีด้วยกำลัง]]
* [[การโจมตีด้วยคำจากพจนานุกรม]]
* [[Cold boot attack]]

== เชิงอรรถและอ้างอิง ==
{{รายการอ้างอิง | 30em}}

== แหล่งข้อมูลอื่น ==
* [https://lasecwww.epfl.ch/pub/lasec/doc/Oech03.pdf Philippe Oechslin: Making a Faster Cryptanalytic Time-Memory Trade-Off.] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20230409151031/https://lasecwww.epfl.ch/pub/lasec/doc/Oech03.pdf |date=2023-04-09 }} CRYPTO 2003: pp617-630
* [https://web.archive.org/web/20111125074810/http://dazzlepod.com/disclosure/ Roundup of leaks made by The Anonymous and LulzSec in 2011]
* [http://folk.uio.no/josang/passwords-conference/ International passwords conference]
* [https://www.openwall.com/presentations/Passwords12-The-Future-Of-Hashing/ Password security: past, present, future, Passwords12 presentation]
* [https://wiki.skullsecurity.org/index.php?title=Passwords Skullsecurity list of breached password collections] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20191215205850/https://wiki.skullsecurity.org/index.php?title=Passwords |date=2019-12-15 }}

[[หมวดหมู่:การโจมตีทางวิทยาการเข้ารหัสลับ]]
[[หมวดหมู่:วิทยาการเข้ารหัสลับ]]
[[หมวดหมู่:การพิสูจน์ตัวจริงด้วยรหัสผ่าน]]
[[หมวดหมู่:วิธีการพิสูจน์ตัวจริง]]
[[หมวดหมู่:การบุกรุกความมั่นคงของระบบคอมพิวเตอร์]]
[[หมวดหมู่:จารกรรม]]
[[หมวดหมู่:ความมั่นคงของระบบคอมพิวเตอร์]]
[[หมวดหมู่:การบริหารระบบ]]